Πρόληψη και Καταπολέμηση Εμπορίας Ανθρώπων: Κοινό Σχόλιο 6 οργανισμών του ΟΗΕ για την ενσωμάτωση Οδηγίας ΕΕ

Έξι οργανισμοί του ΟΗΕ, μεταξύ των οποίων και η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, δημοσίευσαν ένα Κοινό Σχόλιο σε επιλεγμένα άρθρα της Οδηγίας 2011/36/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 5ης Απριλίου 2011 για την πρόληψη και την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων και για την προστασία των θυμάτων της, καθώς και για την αντικατάσταση της απόφασης-πλαίσιο 2002/629/ΔΕΥ του Συμβουλίου.

Το Κοινό Σχόλιο στοχεύει να στηρίξει τα Κράτη στην προσπάθειά τους να ενσωματώσουν την Οδηγία στην εθνική τους νομοθεσία, παραθέτοντας πρακτικές οδηγίες για την εφαρμογή μιας προσέγγισης ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατά την ενσωμάτωση. Το σχόλιο προετοιμάστηκε στις Βρυξέλλες από την Ομάδα Εργασίας των ΗΕ (UNHCR, OHCHR, UNICEF, ILO, UNODC, UN Women), που ασχολείται με την εμπορία ανθρώπων και υποστηρίζει μια προσέγγιση η οποία βασίζεται στα ανθρώπινα δικαιώματα, αναγνωρίζοντας ότι η διακίνηση είναι έγκλημα και ταυτόχρονα παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και ότι το Κράτος έχει ως πρωταρχική του ευθύνη να σέβεται, να προστατεύει και να προάγει τα δικαιώματα των θυμάτων εμπορίας ανεξάρτητα από τη χώρα καταγωγής τους. Επιπλέον, το Κοινό Σχόλιο τοποθετεί τα ανθρώπινα δικαιώματα στο κέντρο όλων των προσπαθειών, συμπεριλαμβάνοντας και την αντιμετώπιση εγκληματικών ζητημάτων. Το Σχόλιο παρέχει οδηγίες σχετικά με το πως προκύπτουν οι υποχρεώσεις των Κρατών από το διεθνές δίκαιο για τα ανθρώπινα δικαιώματα και πως αυτές οι υποχρεώσεις μπορούν να αποτυπωθούν αποτελεσματικότερα μέσα στη νομοθεσία. Ακόμα, παρέχει παραδείγματα καλών πρακτικών.

Στους συνδέσμους που ακολουθούν μπορείτε να βρείτε το πλήρες κείμενο του Κοινού Σχολίου στα Αγγλικά και το κείμενο της Οδηγίας στα Ελληνικά.

http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:L:2011:101:0001:0011:EL:PDF

http://www.unwomen.org/wp-content/uploads/2011/12/UN-Commentary-EU-Trafficking-Directive-2011.pdf

THE Day of the endangered Lawyer – 24^th January 2012

Petition

WITH URGENT REQUESTS TO THE TURKISH AUTHORITIES

TURKISH PRIME MINISTER RECEP TAYYIP ERDOGAN

TURKISH PRESIDENT ABDULLAH GÜL

And all Members of the Turkish Government

European lawyers protest against unfounded and UNLAWFUL arrests and obstruction of lawyers in Turkey

Grave human rights violations in Turkey have been reported for many years. Not only human rights organisations like Amnesty International and Human Rights Watch but also the European Union, in the course of the procedures for Turkey’s accession, have clearly denounced these human rights violations which have been committed or tolerated by the Turkish state.

These violations have been perpetrated not only against political opponents to the Government but also against minorities, in particular against the Kurdish population in Turkey. They are also directed against lawyers who have the courage to defend the victims of such human rights violations committed by the state. When such lawyers become victims of arbitrary rule, their clients become double victims. They are both victims of state arbitrary rule, and are also robbed of the chance of a fair trial. When lawyers are prevented from fulfilling their professional duties, not only is their personal future and that of their clients in danger, but justice itself is endangered.

These violations have culminated in mass arrests of approximately 50 Turkish and Kurdish lawyers, during raids which were simultaneously carried out in many Turkish cities and provinces on 22 November 2011, in the course of the so-called KCK operation, . Similar actions were carried out on 20 December 2011 against journalists in Turkey, of whom 20 have been arrested.

KCK is the Kurdish Communities Union, a Kurdish umbrella political organization. 37 persons alleged to be associated with KCK as a terrorist organisation were arrested in October 2011 and are now on trial..

Many of the arrested lawyers were active as defence advocates in the KCK trial or for Abdullah Öcalan. A lawyer from Italy who intended to observe the KCK trial in Diyarbakir was arrested at Istanbul airport, and deported after one day. The current KCK operation was carried out on the basis of the Turkish Anti-Terror law of 1991.

Among the lawyers detained were :

Nezahat Pasa Bayraktar, Mahmut Alinak, Ayse Batumlu, Firat Aydinkaya, Mehmet Ayata, Nevzat Anuk, Yalcin Saritas and Ümit Sisligün, Asya Ülker, Aydin Oruc, Bedri Kuran, Cemal Demir, Cemo Tüysüz, Davut Uzunköprü, Dogan Erbas, Fuat Cosacak, Hüseyin Calisci, Mehmet Bayraktar, Mehmet Deniz Büyük, Mehmet Nuri Deniz, Mehmet Sani Kizilkaya, Mensur Isik, Mizgin Irgat, Muharrem Sahin, Mehdi Öztüzün, Mustafa Eraslan, Osman Celik, Sebahattin Kaya, Serkan Akbas, Servet Demir, Sakir Demir, Saize Önder, Veysel Vesek and Yasar Kaya, Cengiz Cicek, Faik Özgür Erol, Hatice Korkut, Ibrahim Bilmez, Ömer Günes

Many of them are still held in custody.

These actions violate basic rights of access to lawyers, and the rights of lawyers to practice their profession without fear and intimidation.

For these reasons three European lawyers associations the European Democratic Lawyers (AED-EDL) the European Association of Lawyers for Democracy & World Human Rights (ELDH) and the EUROPEAN BAR HUMAN RIGHTS INSTITUTE (IDHAE),which together represent lawyer’s associations all over Europe, have decided to promote greater public awareness of the severe situation of lawyers in Turkey on the Day of the Endangered Lawyer. For this reason lawyers in different European countries will protest in front of Turkish Embassies and Consulates.

The Day of the Endangered Lawyer is an initiative which was started by AED-EDL in 2010, on behalf of the lawyers of Iran .

Annex:

Turkey’s legal obligation concerning civil and political rights

Turkey has ratified the International Covenant on Civil and Political Rights which provides in part:

Article 1 (1) All peoples have the right of self-determination. By virtue of that right they freely determine their political status and freely pursue their economic, social and cultural development.

Article 2 (1) Each State Party to the present Covenant undertakes to respect and to ensure to all individuals within its territory and subject to its jurisdiction the rights recognized in the present Covenant, without distinction of any kind, such as race, colour, sex, language, religion, political or other opinion, national or social origin, property, birth or other status.

Article 9 (1) Everyone has the right to liberty and security of person. No one shall be subjected to arbitrary arrest or detention.

Article 18 (1) Everyone shall have the right to freedom of thought, conscience and religion. This right shall include freedom to have or to adopt a religion or belief of his choice, and freedom, either individually or in community with others and in public or private, to manifest his religion or belief in worship, observance, practice and teaching.

Article 19 (1) and (2) Everyone shall have the right to hold opinions without interference. Everyone shall have the right to freedom of expression; this right shall include the freedom to seek, receive, and impart information and ideas of all kinds…

The actions of the Turkish Government mentioned above violate these provisions of the Covenant.

Furthermore, AED-EDL, ELDH and IDHAE have observed over the years that with respect to the Kurdish population the government of Turkey and certain right wing forces have demonised those who identify themselves as Kurdish, and have painted all Kurdish activists using the broad brush of the definition of “terrorism” in the Anti-Terror Law.

Turkey’s obligations concerning the rights of lawyers

AED-EDL, ELDH and IDHAE remind the government of Turkey of the rights of lawyers to defend their clients vigorously without adverse consequence as follows:

1. Absolute privilege attaches to any statements made by judges, witnesses and advocates during the course of judicial or quasi-judicial proceedings. The principle and the immunity it provides from both civil and criminal proceedings has been of primary importance to the integrity of common law legal systems for over three hundred years. The parameters of the doctrine of absolute privilege, which have remained constant, were enunciated in 1772 by Lord Mansfield in R v. Skinner. “Neither party, witness, counsel, jury, or Judge, can be put to answer, civilly or criminally, for words spoken in office.”

2. The Basic Principles on the Role of Lawyers adopted by the Eighth United Nations Congress on the Prevention of Crime and the Treatment of Offenders, Havana, Cuba, 27 August to 7 September 1990, provides international legal standards concerning the rights, responsibilities, and protections for lawyers. Some of those Principles are as follows:

Article 14. Lawyers, in protecting the rights of their clients and in promoting the cause of justice, shall seek to uphold human rights and fundamental freedoms recognized by national and international law and shall at all times act freely and diligently in accordance with the law and recognized standards and ethics of the legal profession.

Article 15. Lawyers shall always loyally respect the interests of their clients.

Article 16. Governments shall ensure that lawyers (a) are able to perform all of their professional functions without intimidation, hindrance, harassment or improper interference; (b) are able to travel and to consult with their clients freely both within their own country and abroad; and (c) shall not suffer, or be threatened with, prosecution or administrative, economic or other sanctions for any action taken in accordance with recognized professional duties, standards and ethics.

Article 17. Where the security of lawyers is threatened as a result of discharging their functions, they shall be adequately safeguarded by the authorities.

Article 18. Lawyers shall not be identified with their clients or their clients' causes as a result of discharging their functions.

Article 20. Lawyers shall enjoy civil and penal immunity for relevant statements made in good faith in written or oral pleadings or in their professional appearances before a court, tribunal or other legal or administrative authority.

Article 22. Governments shall recognize and respect that all communications and consultations between lawyers and their clients within their professional relationship are confidential.

Article 23. Lawyers like other citizens are entitled to freedom of expression, belief, association and assembly. In particular, they shall have the right to take part in public discussion of matters concerning the law, the administration of justice and the promotion and protection of human rights and to join or form local, national or international organizations and attend their meetings, without suffering professional restrictions by reason of their lawful action or their membership in a lawful organization. In exercising these rights, lawyers shall always conduct themselves in accordance with the law and the recognized standards and ethics of the legal profession.

3. These same principles are recognized by the United Nations in General Assembly Resolution 53/144 entitled the Declaration on the Right and Responsibility of Individuals, Groups and Organs of Society to Promote and Protect Universally Recognized Human Rights and Fundamental Freedoms.

Strasbourg Court condemns Belgian internment policy

December 22, 2011
by Laurens Lavrysen

On 6 December 2011, the European Court of Human Rights found the Belgian internment policy to be in breach of the ECHR.
The case of De Donder and De Clippel v. Belgium concerned Tom De Clippel, a mentally ill person who had committed suicide while interned in an ordinary prison. Under Belgian law, internment (“internering” / “internement”) is a “safety measure” to protect society against a dangerous mentally ill individual who was committed a serious offence, but who is not considered to be criminally liable due to his or her mental illness.

According to the Court, the authorities should have been aware that there was a real risk that Tom De Clippel, as a paranoid schizophrenic, might attempt to commit suicide while detained in an ordinary prison environment. The Court found a substantive violation of Art. 2 ECHR (the right to life) on the ground that Tom De Clippel should never have been held in the ordinary section of a prison.
This was not only contrary to the decision of the prosecutor to place him in the psychiatric wing of that prison but also resulted in a lack of appropriate treatment for his medical condition.
This would have been sufficient for the Court to find a violation, but it chose to go to the core of the problem by stating that Tom De Clippel’s placement in ordinary prison was caused by a chronic shortage of places in specialised institutions for interned detainees and psychiatric wings in prisons.

Secondly, the Court also found a violation of Art. 5 § 1 (the right to liberty), because Tom De Clippel’s detention was manifestly contrary to domestic law. Belgian law requires that internment takes place in a specialised institution or, in exceptional circumstances, in the psychiatric wing of a prison.
The Court further recalled its finding in the case of Aerts v. Belgium (ECtHR, no. 25357/94, 30 July 1998) that detention of a mentally ill person under Art. 5 § 1 (e) can only be lawful if it is effected in a hospital, clinic or other appropriate institution. Impact As a Belgian, I am ashamed for the systematic detention of interned persons in ordinary prisons (approximately 1000 persons, around 10 % of the total prison population), which are not adapted to their needs and where they do not receive appropriate care.

This practice is well-documented by the media, NGO’s (particularly the Belgian Human Rights League) and international bodies (such as the European Committee for the Prevention of Torture), and is generally acknowledged to be one of Belgium’s major human rights issues. The Strasbourg Court should be hailed for making such a clear statement.
On the short term, interned persons who are detained in ordinary prisons can invoke this judgment in order to get released.
On the long term, the Belgian authorities must tackle the more structural problems: increase the capacity of specialised institutions, provide as far as possible alternatives to detention, limit internment to those cases which are strictly necessary to protect society and provide more support to regular psychiatric care in order to prevent internment.
The message is clear:

interned persons should not be treated as regular detainees, they suffer from mental illness and therefore deprivation of liberty is only allowed insofar as they receive adequate care aimed at their reintegration in society

Source: www.strasbourgobservers.com

10η Εθνική Στρογγυλή Τράπεζα κατά των Διακρίσεων - Πρόσκληση "Αντιγόνης"

Αγαπητοί / ες φίλοι / ες, σας καλούμε στη 10η Εθνική Στρογγυλή Τράπεζα κατά των Διακρίσεων που θα διεξαχθεί στις 20 Δεκεμβρίου με θέμα : “ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ και ΡΟΜΑ στο ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ εν μέσω της ΚΡΙΣΗΣ - ΜΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΕΠΙΚΑΙΡΗ; “ ΑΝΤΙΓΟΝΗ - Κέντρο Πληροφόρησης και Τεκμηρίωσης για Ρατσισμό, Οικολογία , Ειρήνη και Μη Βία & Ευρωπαϊκό Ερευνητικό Πρόγραμμα ACCEPT PLURALISM Με τη συνεργασία του Goethe Institut – Athen Η εκδήλωση θα γίνει στο Iνστιτούτο Goethe Ομήρου 14-16, Αθήνα Τρίτη, 20 Δεκεμβρίου 2011 Ώρες: 17:30-21:30 Με εκτίμηση, Νάσος Θεοδωρίδης Διευθυντής Κέντρου ΑΝΤΙΓΟΝΗ Καμελιών 26, Π. Ψυχικό E-mail : theodoridis@antigone.gr www.antigone.gr

Ενιαία άδεια εργασίας και διαμονής σε μη Ευρωπαίους εργαζόμενους

Νέα της Συνόδου - Στρασβούργο, 12-15 Δεκεμβρίου 2011 Οι υπήκοοι τρίτων χωρών που εργάζονται νόμιμα στην ΕΕ θα έχουν κοινά δικαιώματα, ανάλογα με αυτά των Ευρωπαίων, όσον αφορά τις συνθήκες εργασίας, τις συντάξεις, την ασφάλιση και την πρόσβαση στις δημόσιες υπηρεσίες, σύμφωνα με τη νέα "ενιαία άδεια" που ενέκρινε το ΕΚ την Τρίτη. Η οδηγία αυτή θα δίνει τη δυνατότητα στους αλλοδαπούς εργαζόμενους να αποκτούν άδεια εργασίας και διαμονής μέσω μίας ενιαίας διαδικασίας. Η ευρωπαϊκή οδηγία για την "ενιαία άδεια" έρχεται να συμπληρώσει άλλα μέτρα που έχουν ήδη ληφθεί για τη νόμιμη μετανάστευση, όπως αυτό της μπλε κάρτας, ενώ έχει σχεδιαστεί με τέτοιο τρόπο ώστε να διευκολύνει τη μετανάστευση, η οποία θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες της ευρωπαϊκής αγοράς εργασίας. Στη συζήτηση της Δευτέρας η εισηγήτρια Véronique Mathieu (ΕΛΚ, Γαλλία) δήλωσε τα εξής: "Μέσω της οδηγίας για την ενιαία άδεια θα μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε ως ένα βαθμό την έλλειψη εργατικού δυναμικού στην ΕΕ. Η ενιαία άδεια θα διευκολύνει επίσης τους ελέγχους και την εξισορρόπηση των μεταναστευτικών ροών. Είναι προτιμότερη η νόμιμη μετανάστευση και η απομάκρυνση κάθε είδους κινήτρου για την λαθρομετανάστευση. Οι νέοι κανόνες θα απλουστεύσουν τις άδειες διαμονής και εργασίας και θα επιτρέψουν στους υπηκόους τρίτων χωρών να απολαμβάνουν τα ίδια δικαιώματα με τους εργαζόμενους στην ΕΕ. Τα δικαιώματα των εργαζομένων βρίσκονται στο επίκεντρο της παρούσας οδηγίας." Οι νέοι κανόνες δεν θίγουν τις αρμοδιότητες των ευρωπαϊκών χωρών σχετικά με το αν θα δεχθούν ή όχι εργαζόμενους που προέρχονται από χώρες εκτός ΕΕ ή πόσους θα δεχθούν. Τα κράτη μέλη θα πρέπει ωστόσο να αποφασίζουν εντός τεσσάρων μηνών για το εάν θα χορηγήσουν την ενιαία άδεια. Η προτεινόμενη οδηγία θα περιορίσει την γραφειοκρατία για τους υπηκόους τρίτων χωρών δίνοντάς τους τη δυνατότητα να αποκτούν άδεια εργασίας και διαμονής σε ένα κράτος μέλος μέσω μίας ενιαίας διαδικασίας. Η αίτηση για την "ενιαία άδεια" εντός της ΕΕ θα μπορεί να υποβάλλεται από τον υπήκοο της τρίτης χώρας ή από τον εργοδότη του. Ποιοι καλύπτονται από τη νέα οδηγία Οι νέοι κανόνες θα ισχύουν για τους υπηκόους τρίτων χωρών που επιθυμούν να ζήσουν και να εργαστούν σε ένα κράτος μέλος, ή που ήδη διαμένουν νόμιμα και εργάζονται σε μια χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η νέα νομοθεσία δεν θα καλύπτει τους επί μακρόν διαμένοντες, τους πρόσφυγες και τους αποσπασμένους εργαζόμενους (οι οποίοι υπόκεινται ήδη σε άλλους ευρωπαϊκούς κανόνες), τους εποχιακούς εργαζομένους και τους εργαζομένους που μετατίθενται ενδοϋπηρεσιακά (οι οποίοι θα καλυφθούν από άλλες κοινοτικές οδηγίες). Εξαιρούνται επίσης οι ναυτικοί που εργάζονται σε πλοία υπό τη σημαία ενός κράτους μέλους. Νέα δικαιώματα Οι κάτοχοι της ενιαίας άδειας θα έχουν ένα τυποποιημένο σύνολο δικαιωμάτων ανάλογο με αυτό των Ευρωπαίων εργαζομένων, όπως οι αξιοπρεπείς βασικές συνθήκες εργασίας, η αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων, το δικαίωμα συμμετοχής σε συνδικαλιστικές οργανώσεις και η πρόσβαση σε συντάξεις, κοινωνική ασφάλιση, δημόσια στέγαση και σε υπηρεσίες που παρέχονται από γραφεία ευρέσεως εργασίας. Οι χώρες της ΕΕ θα μπορούν να εφαρμόσουν κάποιους συγκεκριμένους περιορισμούς επί των δικαιωμάτων αυτών. Κοινωνική ασφάλιση, δημόσια στέγαση και συντάξεις Κατά γενικό κανόνα, οι μη Ευρωπαίοι εργαζόμενοι θα έχουν πρόσβαση στην κοινωνική ασφάλιση ανάλογη με αυτήν των Ευρωπαίων υπηκόων. Εντούτοις, τα κράτη μέλη μπορούν να θέσουν περιορισμούς σε εργαζόμενους που έχουν συμβόλαια διάρκειας μικρότερης των έξι μηνών. Για τους μη Ευρωπαίους υπηκόους που βρίσκονται εντός της ΕΕ για σπουδές, η πρόσβαση σε οικογενειακές παροχές μπορεί να περιοριστεί περαιτέρω. Τα κράτη μέλη θα μπορούν επίσης να περιορίσουν την πρόσβαση και σε δημόσιες υπηρεσίες, όπως η δημόσια στέγαση, για εκείνους τους υπηκόους τρίτων χωρών οι οποίοι έχουν εργασία. Κατόπιν αιτήματος των ευρωβουλευτών, η οδηγία διασφαλίζει ότι οι υπήκοοι των τρίτων χωρών θα μπορούν να λαμβάνουν τη σύνταξη τους όταν επιστρέψουν στην πατρίδα τους υπό τις ίδιες συνθήκες και με τον ίδιο συντελεστή όπως και οι πολίτες των οικείων κρατών μελών όταν μεταβαίνουν σε τρίτη χώρα. Επαγγελματική κατάρτιση και εκπαίδευση Κατόπιν αιτήματος των ευρωβουλευτών, θα παρέχεται επαγγελματική κατάρτιση και εκπαίδευση στους μη Ευρωπαίους εργαζόμενους οι οποίοι εργάζονται ήδη ή έχουν καταγραφεί ως άνεργοι. Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων, οι ευρωβουλευτές απέρριψαν την πρόταση των κρατών μελών να περιοριστεί η παροχή των υπηρεσιών αυτών μόνο σε αλλοδαπούς υπηκόους που εργάζονται. Όσον αφορά την πρόσβαση στην πανεπιστημιακή και τριτοβάθμια εκπαίδευση και την επαγγελματική κατάρτιση που δεν συνδέεται άμεσα με τη συγκεκριμένη επαγγελματική δραστηριότητα τα κράτη μέλη της ΕΕ θα μπορούν να θέτουν συγκεκριμένες προϋποθέσεις, όπως για παράδειγμα τη "δέουσα γνώση της γλώσσας". Επόμενα βήματα Η ψήφιση της νέας ευρωπαϊκής νομοθεσίας από το ΕΚ είναι το τελευταίο στάδιο της νομοθετικής διαδικασίας, καθώς τα κράτη μέλη την έχουν ήδη εγκρίνει. Οι χώρες της ΕΕ θα έχουν στη διάθεση τους δύο χρόνια προκειμένου να μεταφέρουν τους κανόνες της νέας οδηγίας στο εθνικό τους δίκαιο. Διαδικασία: Συναπόφαση, 2η ανάγνωση Source: http://www.europarl.europa.eu/news/el/headlines/content/20111201FCS33093/9/html/%CE%95%CE%BD%CE%B9%CE%B1%CE%AF%CE%B1-%CE%AC%CE%B4%CE%B5%CE%B9%CE%B1-%CE%B5%CF%81%CE%B3%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%BC%CE%BF%CE%BD%CE%AE%CF%82-%CF%83%CE%B5-%CE%BC%CE%B7-%CE%95%CF%85%CF%81%CF%89%CF%80%CE%B1%CE%AF%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%B5%CF%81%CE%B3%CE%B1%CE%B6%CF%8C%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%BF%CF%85%CF%82

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗ ΔΙΚΗ ΤΗΣ 12ης ΔΕΚΕΜΒΡΗ 2011

Εν όψει της αυριανής δίκης στην Ευελπίδων, 27 μεταναστευτικές και προσφυγικές οργανώσεις συνυπέγραψαν το ακόλουθο κείμενο. Η Ελληνική Δράση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στηρίζει κάθε έγκληση - μήνυση περιστατικού βίας που τελέστηκε από ρατσιστικό μίσος κι έχει ανοιχτά δηλώσει διαθεσιμότητα να αναλάβει και τώρα, όπως και στο παρελθόν, τη νομική εκπροσώπηση θυμάτων ρατσιστικής βίας. Τέτοια "οργανωμένα από ιδιώτες πογκρόμ", μπορούν να εγείρουν και ευθύνη του κράτους απέναντι στα θύματα, συνισταμένη στη μη παροχή οφειλόμενης νόμιμης ενέργειας εκ μέρους των αρχών. Αύριο θα είμαστε εκεί και θα παρακολουθήσουμε στενά κάθε εξέλιξη σχετικά με την υπόθεση αυτήν. ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΡΑΤΣΙΣΜΟ – ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΞΕΝΟΦΟΒΙΑ Στις 12 Δεκεμβρίου, στα δικαστήρια της Ευελπίδων, γίνεται μια δίκη που μας αφορά όλους. Δικάζονται τρία μέλη παρακρατικής οργάνωσης, που στις 18 Σεπτέμβρη 2011, στην περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα, επιτέθηκαν με ρατσιστικά κίνητρα σε ομάδα Αφγανών προσφύγων και τραυμάτισαν σοβαρά με μαχαίρι τον έναν κοντά στην καρδιά και στο στομάχι και ελαφρά τους υπόλοιπους. Παρόμοιες επιθέσεις είναι πια συχνές, τόσο στην Αθήνα όσο και στα προάστια. Κάθε όμως ρατσιστική επίθεση ενάντια σε πρόσφυγα ή μετανάστη, ενάντια σε κάθε άνθρωπο που βρέθηκε στην Ελλάδα αναζητώντας είτε πολιτικό άσυλο είτε μια καλύτερη ζωή στην Ευρώπη, είναι μια επίθεση ενάντια σε όλους μας. Κάθε θύμα, είναι ένας από εμάς. Οι πράξεις αυτές μάς ενώνουν και δυναμώνουν την κοινή μας φωνή. Είμαστε αλληλέγγυοι στα θύματα της επίθεσης και απαιτούμε την παραδειγματική τιμωρία των ενόχων. Καταδικάζουμε τον ρατσισμό και την ξενοφοβία, απ’ όπου κι’ αν προέρχονται. Ξέρουμε πως η ελληνική κοινωνία και η ελληνική δικαιοσύνη έχουν δώσει αγώνες ενάντια στο φασισμό, γι’ αυτό και την εμπιστευόμαστε. Μαζί θα προχωρήσουμε. 1.ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ 2.ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ 3.ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ–ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ 4.ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΑΛΒΑΝΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ 5.ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΑΔΑΣ 6.ΕΛΛΗΝΟΣΟΥΔΑΝΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΦΙΛΙΑΣ 7. ΕΝΩΣΗ ΑΙΓΥΠΤΙΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ 8.ΕΝΩΣΗ ΑΦΡΙΚΑΝΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ 9.ΕΝΩΣΗ ΑΦΡΙΚΑΝΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΑΦΡΙΚΗΣ 10.ΕΝΩΣΗ ΝΙΓΗΡΙΑΝΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ 11.ΕΝΩΣΗ ΚΟΥΡΔΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ 12. ANASA 13.ASANTE 14.ΚΕΝΥΑΤΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ 15. ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΓΟΥΙΝΕΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ 16.ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΣΟΜΑΛΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ 17.ΜΑΛΙΑΝΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ 18.ΝΙΓΗΡΙΑΝΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ 19.ΕΝΩΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΟΥΓΚΑΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ 20. ΠΑΚΙΣΤΑΝΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ 21.ΠΑΝΑΦΡΙΚΑΝΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΕΛΛΑΔΑΣ 22.ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ NOOR 23.ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΠΑΚΙΣΤΑΝ 24.ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΜΠΑΓΚΛΑΝΤΕΣ DOEL 25.ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΦΓΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ 26.ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΣΟΥΔΑΝΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ 27. ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΠΑΚΙΣΤΑΝΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Παγκόσμια Ημέρα των Ανθρώπινων Δικαιωμάτων

Ενώ ο δημόσιος διάλογος ασχολείται πλέον σχεδόν αποκλειστικά με την οικονομική και πολιτική κρίση, Ημέρες σαν αυτή έρχονται να υπενθυμίσουν ότι η ανθρώπινη ιδιότητα επιβάλλει την τήρηση ορισμένων συγκεκριμένων "κόκκινων γραμμών", νομικών αλλά και ευρύτερα πολιτισμικών. Η αναγνώριση, κατοχύρωση αλλά και πρακτική εφαρμογή των ανθρώπινων δικαιωμάτων είναι το ελάχιστο που οφείλει να εγγυάται ο σύγχρονος κόσμος, ώστε όλοι οι άνθρωποι, ανεξάρτητα από κάθε άλλη ιδιότητά τους, να εξακολουθούν να αποτελούν το επίκεντρο του πολιτισμού μας. Οι καταδίκες της Ελλάδας για παραβιάσεις ανθρώπινων δικαιωμάτων δεν είναι λίγες, τα τελευταία χρόνια. Θα πρέπει να καταβληθεί κάθε προσπάθεια, από κάθε δημόσιο αλλά και ιδιωτικό φορέα, ώστε η διατήρηση αυτών των "κόκκινων γραμμών", να αποτελέσουν την πρωταρχική υποχρέωση όλων μας. Οι "Πλειάδες" θα συνεχίσουν κάθε προσπάθεια προς αυτή την κατεύθυνση, η οποία αποτελεί και καταστατικό της σκοπό.