A major challenge to the Dublin system: Greece and Belgium condemned for violating refugee's rights
Source: www.euroalter.com
Article and Translation by Mauro Longo
A revolutionary ruling by the European Court of Human Rights may subvert one of the pillars over which the Common European Asylum System is being built. The court condemned Belgium and Greece for violating the rights of an Afghan asylum seeker trying to escape persecution from the Taliban. The young Afghani had eventually made it to Belgium after a long trip through Asia, the Middle East and Greece, where he entered the EU. And where, according to the Dublin regulation, he was supposed to apply for asylum. He nonetheless decided to continue travelling towards Belgium, especially because he was aware of the inhuman reception conditions for asylum seekers in Greece. Once there he submitted his asylum application. The Belgian government rejected it on the ground of EU regulation and sent him back to Greece. Back there, he was first detained in an overcrowded immigration centre and then released with no effective support coming from the Greek welfare system. For this reason, the European Court of Human Rights acknowledged the violation of the right to protection and the exposure to degrading treatment, in breach of the European Convention on Human Rights. The Convention has been included as the forefront of the Treaties of the European Union at Lisbon, which entered into force at the end of 2009. For this reason, the Court not only condemned Greece for the shortcomings of the asylum procedures and for the inadequate reception standards, but also condemned Belgium for obligingly ignoring those inadequacies (even if complying with the European legislation).
The ruling has been acclaimed as a big step forward by the organisations working on the protection of refugees rights. The UN High Commissioner Antonio Guterres praised the Court for its ability of “standing above the whims of the pubic opinion”. The ruling underlines the limits of the Common European Asylum System, Guterres argues. The European Court of Human Rights, being the busiest court worldwide, testifies to the fact that a long road is still ahead in order to reach an effective common asylum system offering effective remedy to those in need. Bjarte Vandvik, Secretary General of ECRE (the European network of NGOs dealing with refugee protection), welcomed the ruling for the “major blow [it imposes] to the Dublin System”, opposed by ECRE since its very introduction. Vandvik argues that many European states try to avoid their duty to assist, welcome and offer a shelter, declining their responsibilities on other states. Furthermore, the obligation to submit the asylum application in the first EU member state they enter heavily increases pressure on countries on the EU’s external borders. These countries often have sub-standard reception systems for asylum seekers, while asylum seekers in turn are denied the opportunity to take advantage of any existing links or networks they might have in other countries (and that are often pivotal for the future integration of the refugee).
The Court ruling is actually undermining the whole Common European Asylum System. There are more than 960 pending appeals at the Court in Strasbourg, while over 7.000 asylum seekers entered the EU through Greece in 2010. Various Member States had immediately suspended forced removals of asylum seekers towards Greece. Considering the figures and the precedent set by the Court, it seems that the European Commission will be forced to entirely review the Common European Asylum System, and ultimately design it as an effective system to protect displaced people looking for refuge.
Τετάρτη 9 Φεβρουαρίου 2011
Τρίτη 8 Φεβρουαρίου 2011
Βάζει στοπ σε αίτημα μαζικής νομιμοποίησης
Αναδημοσίευση από το Έθνος ( 8/02/2011)
Α. ΚΑΡΙΜΑΛΗ
Γ. Καμίνης στο δημοτικό συμβούλιο
Κανένα αίτημα μαζικής νομιμοποίησης μεταναστών δεν προτίθεται να υιοθετήσει ο Δήμος Αθηναίων, όπως έκανε σαφές χθες ο κ. Γ. Καμίνης στη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου, αφήνοντας παράλληλα αιχμές για τον τρόπο που χρησιμοποιείται το άσυλο, έτσι ώστε «πανεπιστημιακές σχολές να έχουν καταντήσει ουσιαστικά οπλοστάσια».
Το ζήτημα των μεταναστών απεργών πείνας τέθηκε από τη «Λαϊκή Συσπείρωση», ωστόσο η δημοτική αρχή εξέφρασε την άποψη ότι ο δήμος δεν μπορεί να παρέμβει, ξεκαθαρίζοντας ότι ο ρόλος του δήμου εξαντλείται στην ανθρωπιστική βοήθεια. Παράλληλα, ο δήμαρχος Αθηναίων υπογράμμισε ότι ελάχιστοι από τους μετανάστες απεργούς πείνας έχουν τις απαραίτητες προϋποθέσεις για να λάβουν τα νομιμοποιητικά έγγραφα.
Παραδέχθηκε ωστόσο ότι είναι αυστηρά τα κριτήρια χορήγησης των αναγκαίων εγγράφων ακόμα και για αυτούς που για λίγα ένσημα χάνουν τα δικαιώματα που θα τους αναλογούσαν. Διευκρίνισε πάντως ότι οι περισσότεροι από τους 237 απεργούς πείνας δεν διαθέτουν κανένα έγγραφο.
Στο σημείο αυτό ο κ. Καμίνης αναφέρθηκε στα πρόσφατα γεγονότα που εκτυλίχθηκαν στη Νομική, λέγοντας ότι τέτοιες ενέργειες «υπονομεύουν το πανεπιστημιακό άσυλο». Συγκεκριμένα ανέφερε πως όταν «οι σχολές χρησιμοποιούνται για κάθε σκοπό και από τον καθένα που αισθάνεται ότι διώκεται και είναι αδικημένος, τότε έχουμε πανεπιστήμια που έχουν καταντήσει ουσιαστικά ολποστάσια».
link: εδώ
Α. ΚΑΡΙΜΑΛΗ
Γ. Καμίνης στο δημοτικό συμβούλιο
Κανένα αίτημα μαζικής νομιμοποίησης μεταναστών δεν προτίθεται να υιοθετήσει ο Δήμος Αθηναίων, όπως έκανε σαφές χθες ο κ. Γ. Καμίνης στη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου, αφήνοντας παράλληλα αιχμές για τον τρόπο που χρησιμοποιείται το άσυλο, έτσι ώστε «πανεπιστημιακές σχολές να έχουν καταντήσει ουσιαστικά οπλοστάσια».
Το ζήτημα των μεταναστών απεργών πείνας τέθηκε από τη «Λαϊκή Συσπείρωση», ωστόσο η δημοτική αρχή εξέφρασε την άποψη ότι ο δήμος δεν μπορεί να παρέμβει, ξεκαθαρίζοντας ότι ο ρόλος του δήμου εξαντλείται στην ανθρωπιστική βοήθεια. Παράλληλα, ο δήμαρχος Αθηναίων υπογράμμισε ότι ελάχιστοι από τους μετανάστες απεργούς πείνας έχουν τις απαραίτητες προϋποθέσεις για να λάβουν τα νομιμοποιητικά έγγραφα.
Παραδέχθηκε ωστόσο ότι είναι αυστηρά τα κριτήρια χορήγησης των αναγκαίων εγγράφων ακόμα και για αυτούς που για λίγα ένσημα χάνουν τα δικαιώματα που θα τους αναλογούσαν. Διευκρίνισε πάντως ότι οι περισσότεροι από τους 237 απεργούς πείνας δεν διαθέτουν κανένα έγγραφο.
Στο σημείο αυτό ο κ. Καμίνης αναφέρθηκε στα πρόσφατα γεγονότα που εκτυλίχθηκαν στη Νομική, λέγοντας ότι τέτοιες ενέργειες «υπονομεύουν το πανεπιστημιακό άσυλο». Συγκεκριμένα ανέφερε πως όταν «οι σχολές χρησιμοποιούνται για κάθε σκοπό και από τον καθένα που αισθάνεται ότι διώκεται και είναι αδικημένος, τότε έχουμε πανεπιστήμια που έχουν καταντήσει ουσιαστικά ολποστάσια».
link: εδώ
Δευτέρα 7 Φεβρουαρίου 2011
Η απόδοση ιθαγένειας και ο όρος του αίματος
Τι προβλέπει ο ισχύων νόμος και τι θα αλλάξει με την απόφαση του Δ΄ Τμήματος
Αναδημοσίευση άρθρου της Καθημερινής (Hμερομηνία δημοσίευσης: 06-02-2011)
Της Μαρίας Δεληθανάση
Ολα τα παιδιά της δεύτερης γενιάς μεταναστών που γεννήθηκαν, πηγαίνουν ή έχουν πάει σχολείο στην Ελλάδα, θα αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο που αντιμετωπίζονται οι ενήλικοι αλλοδαποί που έχουν νομιμοποιηθεί με τον τελευταίο νόμο του 2005, εάν τελικώς η Ολομέλεια του ΣτΕ επικυρώσει την απόφαση του Δ΄ τμήματος.
Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι τα 2.500 παιδιά, για τα οποία έχουν κατατεθεί αιτήσεις για χορήγηση ιθαγένειας, τα 25.000 παιδιά που έχουν γεννηθεί μετά το 2004 από αλλοδαπές μητέρες (σύμφωνα με στοιχεία της ΕΣΥΕ) και μερικές ακόμη χιλιάδες παιδιά που είναι είτε μεγαλύτερα, είτε έχουν ενηλικιωθεί, θα αντιμετωπίζονται ως νεοεισερχόμενοι στη χώρα. Κι αυτό, διότι η ελληνική Παιδεία, η ζύμωση στους κόλπους της ελληνικής κοινωνίας, δεν κρίνονται επαρκείς ενδείξεις ένταξης στην ελληνική κοινωνία σύμφωνα με τη συγκεκριμένη απόφαση. Η «έλλειψη ελληνικού αίματος» απαιτεί, κατά την απόφαση, να κρίνεται κάθε παιδί ξεχωριστά, ώστε να διαπιστωθεί εάν είναι φορέας ελληνικής συνείδησης. Ο ισχύων νόμος χορηγεί αυτομάτως την ιθαγένεια στα ανήλικα τέκνα αλλοδαπών που διαμένουν νομίμως πέντε χρόνια στην Ελλάδα και στα ενήλικα τέκνα νομίμων αλλοδαπών που έχουν παρακολουθήσει έξι χρόνια σχολείο, αφού γίνει έλεγχος ποινικού μητρώου. Ομως η απόφαση του Δ΄ τμήματος, πέρα από την αμφισβήτηση αυτών των προϋποθέσεων, θέτει το ζήτημα της εξατομικευμένης εξέτασης και κρίνει ως «αθρόα» την αυτόματη χορήγηση ιθαγένειας στη δεύτερη γενιά υπό όρους. Ο υπάρχων νόμος θέτει ως προϋποθέσεις για την πολιτογράφηση των μεταναστών 1ης γενιάς την επαρκή γνώση της ελληνικής γλώσσας, την ομαλή ένταξη στην οικονομική και κοινωνική ζωή (σταθερή εργασία) και τη συμμετοχή στην πολιτική ζωή.
Η απόφαση του Δ΄ τμήματος δεν κρίνει ως αντισυνταγματικές τις παραπάνω διατάξεις, αφού δεν υπήρξε σχετικό αίτημα στην προσφυγή που κατέθεσε στο ΣτΕ ο δικηγόρος κ. Γιάννης Ανδριόπουλος. Οπως μάλιστα έχει δηλώσει ο ίδιος ο κ. Ανδριόπουλος, στην προσφυγή του δεν έθεσε θέμα δικαίου του αίματος αλλά παραβίασης της λαϊκής κυριαρχίας με τη συμμετοχή των αλλοδαπών στις δημοτικές εκλογές. Επίσης και ο εισηγητής του ΣτΕ έθεσε μόνο θέμα αντισυνταγματικότητας της συμμετοχής των αλλοδαπών στις εκλογές. Το Δ΄ τμήμα του ΣτΕ με δική του πρωτοβουλία προχώρησε πέρα από την εισήγηση, αποφασίζοντας ότι όχι μόνο η συμμετοχή των αλλοδαπών στις εκλογές, αλλά και η απόδοση ιθαγένειας στη δεύτερη γενιά μέσω γενικών ρυθμίσεων με προϋποθέσεις είναι αντισυνταγματικές.
Μέχρι τα τέλη Δεκεμβρίου περίπου 280 παιδιά απέκτησαν ελληνική ιθαγένεια με τον νέο νόμο (3838/2010), δηλ. με σχετική δήλωση στους δήμους. Σε ό,τι αφορά την πρώτη γενιά, πέρυσι η Επιτροπή Ιθαγένειας στο υπ. Εσωτερικών, όπου εκεί εξετάζονται εξατομικευμένα οι αιτήσεις των ενηλίκων αλλοδαπών, εξέτασε περίπου 6.000 φακέλους. Τόσος αναμένεται να είναι και ο αριθμός των φακέλων που θα δύναται να διεκπεραιώνει ετησίως η ίδια Επιτροπή, που χειρίζεται τις δεκάδες χιλιάδες εκκρεμείς υποθέσεις που εξετάζονται με τον παλιό Κώδικα Ελληνικής Ιθαγένειας.
Ο νέος νόμος έχει μεταθέσει την ευθύνη για την εξέταση των αιτήσεων πολιτογράφησης, που έγιναν από τότε που τέθηκε σε ισχύ, από το υπ. Εσωτερικών στην Περιφέρεια και τις Επιτροπές Πολιτογράφησης. Η σύνθεση αυτών των Επιτροπών -με τη συμμετοχή δύο στελεχών της Περιφέρειας, ενός μέλους ΔΕΠ, υπαλλήλου της δ/νσης Ιθαγένειας του υπ. Εσωτερικών και εκπρόσωπο από την Εθνική Επιτροπή Δικαιωμάτων του Ανθρώπου- διασφαλίζει τη διαφάνεια που έλειπε. Οι Επιτροπές αυτές προσδοκούν να εξετάζουν 10.000 φακέλους ετησίως από τις χιλιάδες φακέλων που εκκρεμούν (180.000 μόνο των ομογενών).
link εδώ
Αναδημοσίευση άρθρου της Καθημερινής (Hμερομηνία δημοσίευσης: 06-02-2011)
Της Μαρίας Δεληθανάση
Ολα τα παιδιά της δεύτερης γενιάς μεταναστών που γεννήθηκαν, πηγαίνουν ή έχουν πάει σχολείο στην Ελλάδα, θα αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο που αντιμετωπίζονται οι ενήλικοι αλλοδαποί που έχουν νομιμοποιηθεί με τον τελευταίο νόμο του 2005, εάν τελικώς η Ολομέλεια του ΣτΕ επικυρώσει την απόφαση του Δ΄ τμήματος.
Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι τα 2.500 παιδιά, για τα οποία έχουν κατατεθεί αιτήσεις για χορήγηση ιθαγένειας, τα 25.000 παιδιά που έχουν γεννηθεί μετά το 2004 από αλλοδαπές μητέρες (σύμφωνα με στοιχεία της ΕΣΥΕ) και μερικές ακόμη χιλιάδες παιδιά που είναι είτε μεγαλύτερα, είτε έχουν ενηλικιωθεί, θα αντιμετωπίζονται ως νεοεισερχόμενοι στη χώρα. Κι αυτό, διότι η ελληνική Παιδεία, η ζύμωση στους κόλπους της ελληνικής κοινωνίας, δεν κρίνονται επαρκείς ενδείξεις ένταξης στην ελληνική κοινωνία σύμφωνα με τη συγκεκριμένη απόφαση. Η «έλλειψη ελληνικού αίματος» απαιτεί, κατά την απόφαση, να κρίνεται κάθε παιδί ξεχωριστά, ώστε να διαπιστωθεί εάν είναι φορέας ελληνικής συνείδησης. Ο ισχύων νόμος χορηγεί αυτομάτως την ιθαγένεια στα ανήλικα τέκνα αλλοδαπών που διαμένουν νομίμως πέντε χρόνια στην Ελλάδα και στα ενήλικα τέκνα νομίμων αλλοδαπών που έχουν παρακολουθήσει έξι χρόνια σχολείο, αφού γίνει έλεγχος ποινικού μητρώου. Ομως η απόφαση του Δ΄ τμήματος, πέρα από την αμφισβήτηση αυτών των προϋποθέσεων, θέτει το ζήτημα της εξατομικευμένης εξέτασης και κρίνει ως «αθρόα» την αυτόματη χορήγηση ιθαγένειας στη δεύτερη γενιά υπό όρους. Ο υπάρχων νόμος θέτει ως προϋποθέσεις για την πολιτογράφηση των μεταναστών 1ης γενιάς την επαρκή γνώση της ελληνικής γλώσσας, την ομαλή ένταξη στην οικονομική και κοινωνική ζωή (σταθερή εργασία) και τη συμμετοχή στην πολιτική ζωή.
Η απόφαση του Δ΄ τμήματος δεν κρίνει ως αντισυνταγματικές τις παραπάνω διατάξεις, αφού δεν υπήρξε σχετικό αίτημα στην προσφυγή που κατέθεσε στο ΣτΕ ο δικηγόρος κ. Γιάννης Ανδριόπουλος. Οπως μάλιστα έχει δηλώσει ο ίδιος ο κ. Ανδριόπουλος, στην προσφυγή του δεν έθεσε θέμα δικαίου του αίματος αλλά παραβίασης της λαϊκής κυριαρχίας με τη συμμετοχή των αλλοδαπών στις δημοτικές εκλογές. Επίσης και ο εισηγητής του ΣτΕ έθεσε μόνο θέμα αντισυνταγματικότητας της συμμετοχής των αλλοδαπών στις εκλογές. Το Δ΄ τμήμα του ΣτΕ με δική του πρωτοβουλία προχώρησε πέρα από την εισήγηση, αποφασίζοντας ότι όχι μόνο η συμμετοχή των αλλοδαπών στις εκλογές, αλλά και η απόδοση ιθαγένειας στη δεύτερη γενιά μέσω γενικών ρυθμίσεων με προϋποθέσεις είναι αντισυνταγματικές.
Μέχρι τα τέλη Δεκεμβρίου περίπου 280 παιδιά απέκτησαν ελληνική ιθαγένεια με τον νέο νόμο (3838/2010), δηλ. με σχετική δήλωση στους δήμους. Σε ό,τι αφορά την πρώτη γενιά, πέρυσι η Επιτροπή Ιθαγένειας στο υπ. Εσωτερικών, όπου εκεί εξετάζονται εξατομικευμένα οι αιτήσεις των ενηλίκων αλλοδαπών, εξέτασε περίπου 6.000 φακέλους. Τόσος αναμένεται να είναι και ο αριθμός των φακέλων που θα δύναται να διεκπεραιώνει ετησίως η ίδια Επιτροπή, που χειρίζεται τις δεκάδες χιλιάδες εκκρεμείς υποθέσεις που εξετάζονται με τον παλιό Κώδικα Ελληνικής Ιθαγένειας.
Ο νέος νόμος έχει μεταθέσει την ευθύνη για την εξέταση των αιτήσεων πολιτογράφησης, που έγιναν από τότε που τέθηκε σε ισχύ, από το υπ. Εσωτερικών στην Περιφέρεια και τις Επιτροπές Πολιτογράφησης. Η σύνθεση αυτών των Επιτροπών -με τη συμμετοχή δύο στελεχών της Περιφέρειας, ενός μέλους ΔΕΠ, υπαλλήλου της δ/νσης Ιθαγένειας του υπ. Εσωτερικών και εκπρόσωπο από την Εθνική Επιτροπή Δικαιωμάτων του Ανθρώπου- διασφαλίζει τη διαφάνεια που έλειπε. Οι Επιτροπές αυτές προσδοκούν να εξετάζουν 10.000 φακέλους ετησίως από τις χιλιάδες φακέλων που εκκρεμούν (180.000 μόνο των ομογενών).
link εδώ
Σάββατο 5 Φεβρουαρίου 2011
Egypt: Foreign Rights Activists Freed; Egyptian Activists Still Held
Αναδημοσίευση από www.hrw.org
(New York, February 4, 2011) - Egyptian authorities on February 4, 2011, released researchers from Human Rights Watch and Amnesty International and two foreign journalists, but should immediately free Egyptian colleagues who are still detained, Human Rights Watch said today.
"We are delighted our international colleagues have been released," said Kenneth Roth, executive director of Human Rights Watch. "But the Egyptian lawyers and rights monitors held should be freed at once."
Those released among more than 30 people arbitrarily arrested on February 3, 2011, were Daniel Williams, a Human Rights Watch researcher; Amnesty International researcher Said Haddadi and a female colleague; and two foreign reporters.
Remaining in detention are Ahmed Seif Al Islam, the former director of the Hisham Mubarak Law Center, and at least nine other lawyers associated with the Hisham Mubarak Law Center or volunteers from the Front to Defend Egypt's Protesters.
"The Egyptian government should never have arrested human rights monitors and journalists in the first place," said Roth. "The Egyptians still being held have a vital role to play as Egypt's crisis and serious human right abuses continue. The authorities need to free them without further delay."
Link here
(New York, February 4, 2011) - Egyptian authorities on February 4, 2011, released researchers from Human Rights Watch and Amnesty International and two foreign journalists, but should immediately free Egyptian colleagues who are still detained, Human Rights Watch said today.
"We are delighted our international colleagues have been released," said Kenneth Roth, executive director of Human Rights Watch. "But the Egyptian lawyers and rights monitors held should be freed at once."
Those released among more than 30 people arbitrarily arrested on February 3, 2011, were Daniel Williams, a Human Rights Watch researcher; Amnesty International researcher Said Haddadi and a female colleague; and two foreign reporters.
Remaining in detention are Ahmed Seif Al Islam, the former director of the Hisham Mubarak Law Center, and at least nine other lawyers associated with the Hisham Mubarak Law Center or volunteers from the Front to Defend Egypt's Protesters.
"The Egyptian government should never have arrested human rights monitors and journalists in the first place," said Roth. "The Egyptians still being held have a vital role to play as Egypt's crisis and serious human right abuses continue. The authorities need to free them without further delay."
Link here
Πέμπτη 3 Φεβρουαρίου 2011
Oι δικαστές ως φύλακες του έθνους
Οταν το ΣΤΕ συντονίζεται µε τις πιο µαύρες σελίδες της πολιτικής µας ιστορίας
ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΤΣΑΚΥΡΑΚΗ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ" την Πέμπτη 3 Φεβρουαρίου 2011
Το ΣΤΕ έκρινε αντισυνταγµατικό τον νόµο που όριζε τις προϋποθέσεις απόκτησης ιθαγένειας αλλοδαπών, καθώς και το δικαίωµα ψήφου τους στις εκλογές Αυτοδιοίκησης. Το σκεπτικό ότι ο νόµος αντιβαίνειστις περί έθνους διατάξεις του Συντάγµατος δεν είναι απλώς νοµικά λανθασµένο, αλλά συντονίζεται µε τις πιο «µαύρες» σελίδες της νοµικο-πολιτικής παράδοσής µας. Είναι λανθασµένο διότι επιχειρεί να δώσει κανονιστικό περιεχόµενο στις έννοιες έθνος και εθνική κυριαρχία, δηλαδή σε έννοιες κατ’ εξοχήν νεφελώδεις, που η θέση τους στο Σύνταγµα µόνον ιστορικά εξηγείται. Το χειρότερο, όµως, είναι ότι επιχειρεί να τους δώσει περιεχόµενο διαφορετικό και υπερισχύον της λαϊκής βούλησης και της λαϊκής κυριαρχίας. Με άλλα λόγια εκλαµβάνει ότι πάνω από τη βούληση του νοµοθετικού σώµατος, που εκπροσωπεί τον λαό, υπάρχει η έννοια του έθνους που έχει συγκεκριµένο κανονιστικό περιεχόµενο, το οποίο υπερισχύει και περιορίζει τις επιλογές. Παλιά η αντιπαράθεση έθνους και λαού, όπως έχει εξηγήσει ο Αριστόβουλος Μάνεσης (Αι Εγγυήσεις Τηρήσεως του Συντάγµατος), είχε ως αποτέλεσµα την περιφρόνηση της δηµοκρατικής αρχής. Για παράδειγµα ο βασιλιάς µπορούσε να διεκδικεί για τον εαυτό του την αντιπροσώπευση του έθνους και να αντιτάσσεται στη βούληση του λαού.
Παρόµοιο ρόλο φαίνεται να διεκδικεί µε την απόφασή του το ΣΤΕ. Η απόφαση αραδιάζει όλες τις διατάξεις του Συντάγµατος που περιέχουν τη λέξη έθνος ή εθνικό θεωρώντας ότι υπαγορεύουν κάτι συγκεκριµένο και διαφορετικό από τη βούληση του νοµοθέτη.Υποθέτω ότι µε την ίδια λογική θα µπορούσαν να κρίνουν ως αντισυνταγµατικό οποιονδήποτε νόµο θεωρούν ότι αντιβαίνει στα εθνικά συµφέροντα ή παράνοµη τηνεκλογή ενός βουλευτή, αν έκριναν ότι αυτός δεν αντιπροσωπεύει το έθνος.
Εκείνο που φαίνεται να µην κατάλαβαν οι δικαστές είναι ότι αν, εν πάση περιπτώσει, πρέπει να προσδιορισθεί τι είναι έθνος και εθνικό συµφέρον, τότε δεν έχεισηµασία αυτό που οι ίδιοι έχουν στο µυαλό τους αλλά εκείνο που προσδιορίζεται κάθε φορά από τον αντιπρόσωπο του λαού, δηλαδή το νοµοθετικό σώµα. Με απλά λόγια, µπορεί οι ίδιοι να θεωρούν ότι κάποιος αλλοδαπός πρέπει πρώτα να περάσει από ιερή εξέταση πριν του γίνει η τιµή να πολιτογραφηθεί Ελληνας ή, όπως έγραψαν στη απόφασή τους, να αποδείξει µε διάφορους τρόπους «την εκ µέρους του εθελούσια αποδοχή των αξιών που συνάπτονται προς τον ελληνισµό και την εντεύθεν απόκτηση ελληνικής εθνικής συνειδήσεως», αλλά αυτό νοµικά δεν έχει καµιά σηµασία. Αν οι εκπρόσωποι του ελληνικού λαού έχουν άλλη άποψη για το εθνικό συµφέρον, τότε η δική τους είναι νόµιµη και όχι των δικαστών.
Τέλος, δεν µπορεί παρά να παρατηρήσει κανείς ότι και στο περιεχόµενό τους οι επίµαχες διατάξεις κάθε άλλο παρά περίεργες ή καινοφανείς ήταν. Θυµίζω ότι πολλές χώρες πολιτογραφούν όλους όσους γεννιούνται στην επικράτειά τους χωρίς καµιά άλλη διαδικασία. Ο δικός µας νόµος έθετε µια σειράαπό προϋποθέσεις για τον χρόνο παραµονής των γονιών τους. Ολες οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης επιτρέπουν στους κοινοτικούς αλλοδαπούς να ψηφίζουν στις εκλογές Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Μήπως πρέπει άραγε να απαγορεύσουµε και στους κοινοτικούς να ψηφίζουν; Απεµπολούν άραγε όλοι οι άλλοι την εθνική τους κυριαρχία και µόνον χάρις στο ΣΤΕ εµείς θα την κρατήσουµε;
Ο Σταύρος Τσακυράκης είναι αναπληρωτής καθηγητής Συνταγµατικού ∆ικαίου στο Πανεπιστήµιο Αθηνών
Αν οι εκπρόσωποι του ελληνικού λαού έχουν άλλη άποψη για το εθνικό συµφέρον, τότε η δική τους είναι νόµιµη και όχι των δικαστών
«Τα µεγάλα έθνη ήταν προϊόν επιµιξίας»
Από το υπόµνηµα τηςΕλληνικής Ενωσης ∆ικαιωµάτων του Ανθρώπου Το κείµενο που παραθέτουµε παρακάτω είναι το ακροτελεύτιο απόσπασµα του υποµνήµατος που κατέθεσε στο ∆’ Τµήµα του Συµβουλίου της Επικρατείας η Ελληνική Ενωση των ∆ικαιωµάτων του Ανθρώπου υπέρ της αποφάσεως του υπουργείου Εσωτερικών, που θεσµοθέτησε το δικαίωµα συµµετοχής αλλοδαπών στις δηµοτικές εκλογές. Υπενθυµίζεται ότι η συγκεκριµένη Ενωση, πρόεδρος της οποίας είναι ο ∆ηµήτρης Χριστόπουλος, έχει στο διοικητικό συµβούλιό της πληθώρα έγκριτων νοµικών και ανάµεσά τους έναν από τους εγκυρότερους έλληνες συνταγµατολόγους, τον Νίκο Αλιβιζάτο.
Το ερώτηµα που έθεσε µέλος της συνθέσεως µπορεί να συµπυκνωθεί ως εξής: πώς [γίνεται αντιληπτή η] έννοια του έθνους υπό τις σηµερινές συνθήκες, όταν το Σύνταγµα της χώρας – το κάθε Σύνταγµα – είναι Σύνταγµα κράτους - έθνους; Με κίνδυνο [σχηµατοποίησης, προβάλλουµε] την πεποίθηση υπέρ της φιλελεύθερης αντίληψης για το έθνος. Η αντίληψη αυτή στηρίζεται στις αρχές του διαφωτισµού και την πεποίθηση ότι η ειρηνική συµβίωση µπορεί να επιτευχθεί µε την αποδοχή του Συντάγµατος ως δεσµευτικού συµβολαίου για την ατοµική και τη συλλογική δράση, καθώς και για την ανάπτυξη των δεξιοτήτων του καθενός. Θεµέλιο του έθνους είναι, µε άλλα λόγια, η ειλικρινής προσχώρηση του λαού κάθε χώρας στις αξίες της ελευθερίας, της δηµοκρατίας, της ισότητας και της αλληλεγγύης. Η γλώσσα, οι κοινές παραδόσεις, η φυλετική καταγωγή και οι δεσµοί αίµατος είναι βέβαια σηµαντικότατοι παράγοντες συνοχής, αλλά έπονται. Από την εποχή του Κοραή, η αντίληψη αυτή για το έθνος προσέκρουσε στις οξύτατες επικρίσεις των οπαδών της φυλετικής αντίληψης, πεµπτουσία της οποίας είναι η πεποίθηση ότι, από την αρχαιότητα, το ίδιο αίµα ρέει στις φλέβες των κατοίκων της χώρας µας.
Οι Ελληνες µπορεί να υπέστησαν κατακτήσεις και δηώσεις, µπορεί και να µετανάστευσαν κατά χιλιάδες έως τα πέρατα της υφηλίου, κράτησαν ωστόσο, σύµφωνα µε αυτή την άποψη, την ουσία της ελληνικότητάς τους «άσπιλη». Στην άποψη αυτή, ας [µας] επιτραπεί να απαντήσου[µε] µε µια περικοπή από το έργο κάποιου που δύσκολα θα µπορούσε να του αποδοθεί η µοµφή του «φωταδιστή», του Κων.
Παπαρρηγόπουλου: «Tα µάλιστα µεγαλουργήσαντα των εθνών υπήρξαν προϊόν […] επιµιξίας. […] Μη µας ταράττη άρα η επιµιξία του νεωτέρου ελληνικού έθνους µετά πολλών ξένων τουναντίον, δυστύχηµα ίσως ήθελεν είσθαι εάν διέµενεν επί τοσούτου χρόνου διάστηµα άµικτον και ιδιόρρυθµον[…]».
ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΤΣΑΚΥΡΑΚΗ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ" την Πέμπτη 3 Φεβρουαρίου 2011
Το ΣΤΕ έκρινε αντισυνταγµατικό τον νόµο που όριζε τις προϋποθέσεις απόκτησης ιθαγένειας αλλοδαπών, καθώς και το δικαίωµα ψήφου τους στις εκλογές Αυτοδιοίκησης. Το σκεπτικό ότι ο νόµος αντιβαίνειστις περί έθνους διατάξεις του Συντάγµατος δεν είναι απλώς νοµικά λανθασµένο, αλλά συντονίζεται µε τις πιο «µαύρες» σελίδες της νοµικο-πολιτικής παράδοσής µας. Είναι λανθασµένο διότι επιχειρεί να δώσει κανονιστικό περιεχόµενο στις έννοιες έθνος και εθνική κυριαρχία, δηλαδή σε έννοιες κατ’ εξοχήν νεφελώδεις, που η θέση τους στο Σύνταγµα µόνον ιστορικά εξηγείται. Το χειρότερο, όµως, είναι ότι επιχειρεί να τους δώσει περιεχόµενο διαφορετικό και υπερισχύον της λαϊκής βούλησης και της λαϊκής κυριαρχίας. Με άλλα λόγια εκλαµβάνει ότι πάνω από τη βούληση του νοµοθετικού σώµατος, που εκπροσωπεί τον λαό, υπάρχει η έννοια του έθνους που έχει συγκεκριµένο κανονιστικό περιεχόµενο, το οποίο υπερισχύει και περιορίζει τις επιλογές. Παλιά η αντιπαράθεση έθνους και λαού, όπως έχει εξηγήσει ο Αριστόβουλος Μάνεσης (Αι Εγγυήσεις Τηρήσεως του Συντάγµατος), είχε ως αποτέλεσµα την περιφρόνηση της δηµοκρατικής αρχής. Για παράδειγµα ο βασιλιάς µπορούσε να διεκδικεί για τον εαυτό του την αντιπροσώπευση του έθνους και να αντιτάσσεται στη βούληση του λαού.
Παρόµοιο ρόλο φαίνεται να διεκδικεί µε την απόφασή του το ΣΤΕ. Η απόφαση αραδιάζει όλες τις διατάξεις του Συντάγµατος που περιέχουν τη λέξη έθνος ή εθνικό θεωρώντας ότι υπαγορεύουν κάτι συγκεκριµένο και διαφορετικό από τη βούληση του νοµοθέτη.Υποθέτω ότι µε την ίδια λογική θα µπορούσαν να κρίνουν ως αντισυνταγµατικό οποιονδήποτε νόµο θεωρούν ότι αντιβαίνει στα εθνικά συµφέροντα ή παράνοµη τηνεκλογή ενός βουλευτή, αν έκριναν ότι αυτός δεν αντιπροσωπεύει το έθνος.
Εκείνο που φαίνεται να µην κατάλαβαν οι δικαστές είναι ότι αν, εν πάση περιπτώσει, πρέπει να προσδιορισθεί τι είναι έθνος και εθνικό συµφέρον, τότε δεν έχεισηµασία αυτό που οι ίδιοι έχουν στο µυαλό τους αλλά εκείνο που προσδιορίζεται κάθε φορά από τον αντιπρόσωπο του λαού, δηλαδή το νοµοθετικό σώµα. Με απλά λόγια, µπορεί οι ίδιοι να θεωρούν ότι κάποιος αλλοδαπός πρέπει πρώτα να περάσει από ιερή εξέταση πριν του γίνει η τιµή να πολιτογραφηθεί Ελληνας ή, όπως έγραψαν στη απόφασή τους, να αποδείξει µε διάφορους τρόπους «την εκ µέρους του εθελούσια αποδοχή των αξιών που συνάπτονται προς τον ελληνισµό και την εντεύθεν απόκτηση ελληνικής εθνικής συνειδήσεως», αλλά αυτό νοµικά δεν έχει καµιά σηµασία. Αν οι εκπρόσωποι του ελληνικού λαού έχουν άλλη άποψη για το εθνικό συµφέρον, τότε η δική τους είναι νόµιµη και όχι των δικαστών.
Τέλος, δεν µπορεί παρά να παρατηρήσει κανείς ότι και στο περιεχόµενό τους οι επίµαχες διατάξεις κάθε άλλο παρά περίεργες ή καινοφανείς ήταν. Θυµίζω ότι πολλές χώρες πολιτογραφούν όλους όσους γεννιούνται στην επικράτειά τους χωρίς καµιά άλλη διαδικασία. Ο δικός µας νόµος έθετε µια σειράαπό προϋποθέσεις για τον χρόνο παραµονής των γονιών τους. Ολες οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης επιτρέπουν στους κοινοτικούς αλλοδαπούς να ψηφίζουν στις εκλογές Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Μήπως πρέπει άραγε να απαγορεύσουµε και στους κοινοτικούς να ψηφίζουν; Απεµπολούν άραγε όλοι οι άλλοι την εθνική τους κυριαρχία και µόνον χάρις στο ΣΤΕ εµείς θα την κρατήσουµε;
Ο Σταύρος Τσακυράκης είναι αναπληρωτής καθηγητής Συνταγµατικού ∆ικαίου στο Πανεπιστήµιο Αθηνών
Αν οι εκπρόσωποι του ελληνικού λαού έχουν άλλη άποψη για το εθνικό συµφέρον, τότε η δική τους είναι νόµιµη και όχι των δικαστών
«Τα µεγάλα έθνη ήταν προϊόν επιµιξίας»
Από το υπόµνηµα τηςΕλληνικής Ενωσης ∆ικαιωµάτων του Ανθρώπου Το κείµενο που παραθέτουµε παρακάτω είναι το ακροτελεύτιο απόσπασµα του υποµνήµατος που κατέθεσε στο ∆’ Τµήµα του Συµβουλίου της Επικρατείας η Ελληνική Ενωση των ∆ικαιωµάτων του Ανθρώπου υπέρ της αποφάσεως του υπουργείου Εσωτερικών, που θεσµοθέτησε το δικαίωµα συµµετοχής αλλοδαπών στις δηµοτικές εκλογές. Υπενθυµίζεται ότι η συγκεκριµένη Ενωση, πρόεδρος της οποίας είναι ο ∆ηµήτρης Χριστόπουλος, έχει στο διοικητικό συµβούλιό της πληθώρα έγκριτων νοµικών και ανάµεσά τους έναν από τους εγκυρότερους έλληνες συνταγµατολόγους, τον Νίκο Αλιβιζάτο.
Το ερώτηµα που έθεσε µέλος της συνθέσεως µπορεί να συµπυκνωθεί ως εξής: πώς [γίνεται αντιληπτή η] έννοια του έθνους υπό τις σηµερινές συνθήκες, όταν το Σύνταγµα της χώρας – το κάθε Σύνταγµα – είναι Σύνταγµα κράτους - έθνους; Με κίνδυνο [σχηµατοποίησης, προβάλλουµε] την πεποίθηση υπέρ της φιλελεύθερης αντίληψης για το έθνος. Η αντίληψη αυτή στηρίζεται στις αρχές του διαφωτισµού και την πεποίθηση ότι η ειρηνική συµβίωση µπορεί να επιτευχθεί µε την αποδοχή του Συντάγµατος ως δεσµευτικού συµβολαίου για την ατοµική και τη συλλογική δράση, καθώς και για την ανάπτυξη των δεξιοτήτων του καθενός. Θεµέλιο του έθνους είναι, µε άλλα λόγια, η ειλικρινής προσχώρηση του λαού κάθε χώρας στις αξίες της ελευθερίας, της δηµοκρατίας, της ισότητας και της αλληλεγγύης. Η γλώσσα, οι κοινές παραδόσεις, η φυλετική καταγωγή και οι δεσµοί αίµατος είναι βέβαια σηµαντικότατοι παράγοντες συνοχής, αλλά έπονται. Από την εποχή του Κοραή, η αντίληψη αυτή για το έθνος προσέκρουσε στις οξύτατες επικρίσεις των οπαδών της φυλετικής αντίληψης, πεµπτουσία της οποίας είναι η πεποίθηση ότι, από την αρχαιότητα, το ίδιο αίµα ρέει στις φλέβες των κατοίκων της χώρας µας.
Οι Ελληνες µπορεί να υπέστησαν κατακτήσεις και δηώσεις, µπορεί και να µετανάστευσαν κατά χιλιάδες έως τα πέρατα της υφηλίου, κράτησαν ωστόσο, σύµφωνα µε αυτή την άποψη, την ουσία της ελληνικότητάς τους «άσπιλη». Στην άποψη αυτή, ας [µας] επιτραπεί να απαντήσου[µε] µε µια περικοπή από το έργο κάποιου που δύσκολα θα µπορούσε να του αποδοθεί η µοµφή του «φωταδιστή», του Κων.
Παπαρρηγόπουλου: «Tα µάλιστα µεγαλουργήσαντα των εθνών υπήρξαν προϊόν […] επιµιξίας. […] Μη µας ταράττη άρα η επιµιξία του νεωτέρου ελληνικού έθνους µετά πολλών ξένων τουναντίον, δυστύχηµα ίσως ήθελεν είσθαι εάν διέµενεν επί τοσούτου χρόνου διάστηµα άµικτον και ιδιόρρυθµον[…]».
Οι 237 μετανάστες και οι ασυλοφάγοι
Αναδημοσίευση από τη Ελευθεροτυπία της Πέμπτης, 3 Φεβρουαρίου 2011
Του ΚΩΣΤΑ ΚΟΥΤΡΑ*
Αναίμακτα ολοκληρώθηκε η «κρίση» με τους 237 μετανάστες-απεργούς πείνας στη Νομική Σχολή, την Παρασκευή 28 Γενάρη. Η νύχτα των διαψευσμένων τους ονείρων δεν έχει τέλος.
Στο δρόμο προς το κτήριο της Πατησίων, που «μετακόμισαν» για 15 ημέρες, τα δάχτυλά τους σχημάτιζαν το σήμα της νίκης. Στα πρόσωπά τους καθρεφτίζονταν ο πόνος του ξεριζωμού, ο κίνδυνος θανάτου, η απελπισία, η ταπείνωση, η ελπίδα. Σκέφτονταν τους εμπόρους διακινητές της ανθρώπινης δυστυχίας τους, μια αλυσίδα χιλιάδων θανάτων και εγκλημάτων χωρίς τιμωρία, στα βαλτοτόπια του Εβρου και στις βραχονησίδες του Αιγαίου. Πόσον αγώνα χρειάζεται ακόμα η δική τους ελευθερία; Η Ελλάδα δεν βγήκε από την κρίση της πολιτικής αδιαφάνειας. Βουλιάζει. Η κυβέρνηση θεώρησε απειλή τη διεκδίκηση των μεταναστών για μια καλύτερη ζωή, αφού η «δημοκρατία» της σταματάει μπροστά στη θλιβερή πόρτα της εξουσίας. Ο μηδενισμός που εκφράζει η θέση της, φανερώνει το επικίνδυνο πρόσωπό της.
Και να 'ταν μόνο η Αθήνα; Κοντά μας, η Μεσόγειος φλέγεται, η Τυνησία και η Αίγυπτος στέκονται στην κόψη του ξυραφιού, τα σύνορα καταργούνται, τα τείχη και τα συρματοπλέγματα της ντροπής γκρεμίζονται, μυριάδες μεταναστών αναμένονται να 'ρθουν στον «παράδεισο» της Ε.Ε. Η «δημοκρατία» του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη και η FRONTEX, όργανα προπαγάνδας του καπιταλισμού, τους περιμένουν.
Με αφορμή το μεταναστευτικό πρόβλημα, οι ντόπιοι ασυλοφάγοι κινούνται προς την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου. Ηδη, η Ν.Δ. κατέθεσε τροπολογία στη Βουλή, με το χαρακτήρα κατεπειγόντος. Μαζί τους, όλα τα «δημοκρατικά» ΜΜΕ αναλώνονται στην επαίσχυντη προβολή τής μη αναγκαιότητας ύπαρξης του ασύλου, ξεχνώντας προκλητικά τα ανθρώπινα δικαιώματα των μεταναστών, των φυλακισμένων, του περιβάλλοντος, της ανεργίας, της πείνας. Οι κυβερνώντες μετατοπίζουν το ενδιαφέρον του λαού για το άσυλο, παρουσιάζοντας τους μετανάστες απεργούς πείνας ως επικίνδυνους εγκληματίες για τη δημόσια τάξη και ασφάλεια. Η ιδεολογικοί και τηλεοπτικοί παπαγάλοι της τρόικας ΠΑΣΟΚ-Ν.Δ.-ΛΑΟΣ βρήκαν την ευκαιρία για αισχρή αμφισβήτηση του πανεπιστημιακού άβατου.
Το άσυλο, ως κομμάτι της ακαδημαϊκής παράδοσης και στοιχείο προστασίας κοινωνικών ελευθεριών, χρησιμοποιείται ανεπιτυχώς ως άλλοθι, για να ξεχάσουμε τις πραγματικές ανάγκες του λαού, γι' αυτό και μόνο κατάπτυστη πρέπει να θεωρηθεί η προβοκατόρικη απόφαση των πρυτανικών αρχών για την άρση του.
Ο νόμος για το άσυλο (3549/2007) δεν έχει πρόβλημα, το θέμα είναι πώς τον χειρίζονται η κυβέρνηση και οι πρυτανικές αρχές.
Η υπόθεση των μεταναστών της Νομικής ήταν η αφορμή για να τεθούν σε κίνηση τα συντηρητικά αντανακλαστικά της ελληνικής κοινωνίας ενάντια στο ακαδημαϊκό άσυλο.
Σήμερα, δεξιά κόμματα και γνωστά «σοσιαλιστικά» πολιτικά στελέχη ζητούν επιτακτικά την κατάργησή του. Θλίβεται κανείς με τις φωνές μίσους που ακούγονται. Είναι η αποθέωση της ξενοφοβίας και του ρατσισμού, με άξονα το μικροκομματικό κέρδος. Το πρόβλημα των τελευταίων ημερών σε λίγο θα ξεχαστεί. Ομως, οι εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες θα είναι ακόμα εδώ. Αύριο, σαν αγριεμένα κύματα, θα εισχωρούν στον ψευτογυαλισμένο κόσμο μας. Μπορεί ο πρώτος γύρος να έληξε ανώδυνα, σύντομα όμως θα υπάρξει και δεύτερος, εξεγερτικός.
Το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων καταδίκασε πρόσφατα Ελλάδα και Βέλγιο ως ανασφαλή κράτη για την υποδοχή μεταναστών και αιτούντων άσυλο. Σ' αυτό αναζητούν προστασία εκείνοι που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις πατρίδες τους, λόγω πολεμικών συρράξεων ή διώξεων που έθεσαν σε κίνδυνο τη ζωή τους, αλλά και για μια άλλη σειρά λόγων που προβλέπει η Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Ιδιοι μ' αυτούς είναι και οι μετανάστες-απεργοί πείνας της Νομικής. Τα πρόσφατα λόγια του Μανώλη Γλέζου αντηχούν ακόμη στα αυτιά μου: «Το πανεπιστημιακό άσυλο καθιερώθηκε, ιδιαίτερα μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, όχι μόνο ως χώρος ελεύθερης διακίνησης των ιδεών, αλλά ως άσυλο-προσφυγή κάθε αδικημένου».
* Πρόεδρος της ΜΚΟ «Δικηγόροι Χωρίς Σύνορα»
Του ΚΩΣΤΑ ΚΟΥΤΡΑ*
Αναίμακτα ολοκληρώθηκε η «κρίση» με τους 237 μετανάστες-απεργούς πείνας στη Νομική Σχολή, την Παρασκευή 28 Γενάρη. Η νύχτα των διαψευσμένων τους ονείρων δεν έχει τέλος.
Στο δρόμο προς το κτήριο της Πατησίων, που «μετακόμισαν» για 15 ημέρες, τα δάχτυλά τους σχημάτιζαν το σήμα της νίκης. Στα πρόσωπά τους καθρεφτίζονταν ο πόνος του ξεριζωμού, ο κίνδυνος θανάτου, η απελπισία, η ταπείνωση, η ελπίδα. Σκέφτονταν τους εμπόρους διακινητές της ανθρώπινης δυστυχίας τους, μια αλυσίδα χιλιάδων θανάτων και εγκλημάτων χωρίς τιμωρία, στα βαλτοτόπια του Εβρου και στις βραχονησίδες του Αιγαίου. Πόσον αγώνα χρειάζεται ακόμα η δική τους ελευθερία; Η Ελλάδα δεν βγήκε από την κρίση της πολιτικής αδιαφάνειας. Βουλιάζει. Η κυβέρνηση θεώρησε απειλή τη διεκδίκηση των μεταναστών για μια καλύτερη ζωή, αφού η «δημοκρατία» της σταματάει μπροστά στη θλιβερή πόρτα της εξουσίας. Ο μηδενισμός που εκφράζει η θέση της, φανερώνει το επικίνδυνο πρόσωπό της.
Και να 'ταν μόνο η Αθήνα; Κοντά μας, η Μεσόγειος φλέγεται, η Τυνησία και η Αίγυπτος στέκονται στην κόψη του ξυραφιού, τα σύνορα καταργούνται, τα τείχη και τα συρματοπλέγματα της ντροπής γκρεμίζονται, μυριάδες μεταναστών αναμένονται να 'ρθουν στον «παράδεισο» της Ε.Ε. Η «δημοκρατία» του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη και η FRONTEX, όργανα προπαγάνδας του καπιταλισμού, τους περιμένουν.
Με αφορμή το μεταναστευτικό πρόβλημα, οι ντόπιοι ασυλοφάγοι κινούνται προς την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου. Ηδη, η Ν.Δ. κατέθεσε τροπολογία στη Βουλή, με το χαρακτήρα κατεπειγόντος. Μαζί τους, όλα τα «δημοκρατικά» ΜΜΕ αναλώνονται στην επαίσχυντη προβολή τής μη αναγκαιότητας ύπαρξης του ασύλου, ξεχνώντας προκλητικά τα ανθρώπινα δικαιώματα των μεταναστών, των φυλακισμένων, του περιβάλλοντος, της ανεργίας, της πείνας. Οι κυβερνώντες μετατοπίζουν το ενδιαφέρον του λαού για το άσυλο, παρουσιάζοντας τους μετανάστες απεργούς πείνας ως επικίνδυνους εγκληματίες για τη δημόσια τάξη και ασφάλεια. Η ιδεολογικοί και τηλεοπτικοί παπαγάλοι της τρόικας ΠΑΣΟΚ-Ν.Δ.-ΛΑΟΣ βρήκαν την ευκαιρία για αισχρή αμφισβήτηση του πανεπιστημιακού άβατου.
Το άσυλο, ως κομμάτι της ακαδημαϊκής παράδοσης και στοιχείο προστασίας κοινωνικών ελευθεριών, χρησιμοποιείται ανεπιτυχώς ως άλλοθι, για να ξεχάσουμε τις πραγματικές ανάγκες του λαού, γι' αυτό και μόνο κατάπτυστη πρέπει να θεωρηθεί η προβοκατόρικη απόφαση των πρυτανικών αρχών για την άρση του.
Ο νόμος για το άσυλο (3549/2007) δεν έχει πρόβλημα, το θέμα είναι πώς τον χειρίζονται η κυβέρνηση και οι πρυτανικές αρχές.
Η υπόθεση των μεταναστών της Νομικής ήταν η αφορμή για να τεθούν σε κίνηση τα συντηρητικά αντανακλαστικά της ελληνικής κοινωνίας ενάντια στο ακαδημαϊκό άσυλο.
Σήμερα, δεξιά κόμματα και γνωστά «σοσιαλιστικά» πολιτικά στελέχη ζητούν επιτακτικά την κατάργησή του. Θλίβεται κανείς με τις φωνές μίσους που ακούγονται. Είναι η αποθέωση της ξενοφοβίας και του ρατσισμού, με άξονα το μικροκομματικό κέρδος. Το πρόβλημα των τελευταίων ημερών σε λίγο θα ξεχαστεί. Ομως, οι εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες θα είναι ακόμα εδώ. Αύριο, σαν αγριεμένα κύματα, θα εισχωρούν στον ψευτογυαλισμένο κόσμο μας. Μπορεί ο πρώτος γύρος να έληξε ανώδυνα, σύντομα όμως θα υπάρξει και δεύτερος, εξεγερτικός.
Το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων καταδίκασε πρόσφατα Ελλάδα και Βέλγιο ως ανασφαλή κράτη για την υποδοχή μεταναστών και αιτούντων άσυλο. Σ' αυτό αναζητούν προστασία εκείνοι που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις πατρίδες τους, λόγω πολεμικών συρράξεων ή διώξεων που έθεσαν σε κίνδυνο τη ζωή τους, αλλά και για μια άλλη σειρά λόγων που προβλέπει η Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Ιδιοι μ' αυτούς είναι και οι μετανάστες-απεργοί πείνας της Νομικής. Τα πρόσφατα λόγια του Μανώλη Γλέζου αντηχούν ακόμη στα αυτιά μου: «Το πανεπιστημιακό άσυλο καθιερώθηκε, ιδιαίτερα μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, όχι μόνο ως χώρος ελεύθερης διακίνησης των ιδεών, αλλά ως άσυλο-προσφυγή κάθε αδικημένου».
* Πρόεδρος της ΜΚΟ «Δικηγόροι Χωρίς Σύνορα»
Τετάρτη 2 Φεβρουαρίου 2011
Στο ΦΕΚ ο νέος νόμος (3907/11) για το άσυλο
Αναδημοσίευση από www.diavatirio.net
Ο νέος νόμος περιλαμβάνει τις διατάξεις για τη νέα υπηρεσία Ασύλου, τις διαδικασίες πρώτης υποδοχής αλλοδαπών, την ενσωμάτωση της κοινοτικής οδηγίας για την "επιστροφή" και σημαντικές τροποποιήσεις του 3386/05 (για τους ανθρωπιστικούς και εξαιρετικούς λόγους).
Δείτε το νέο νόμο εδώ
Ο νέος νόμος περιλαμβάνει τις διατάξεις για τη νέα υπηρεσία Ασύλου, τις διαδικασίες πρώτης υποδοχής αλλοδαπών, την ενσωμάτωση της κοινοτικής οδηγίας για την "επιστροφή" και σημαντικές τροποποιήσεις του 3386/05 (για τους ανθρωπιστικούς και εξαιρετικούς λόγους).
Δείτε το νέο νόμο εδώ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)