THE Day of the endangered Lawyer – 24^th January 2012

Petition

WITH URGENT REQUESTS TO THE TURKISH AUTHORITIES

TURKISH PRIME MINISTER RECEP TAYYIP ERDOGAN

TURKISH PRESIDENT ABDULLAH GÜL

And all Members of the Turkish Government

European lawyers protest against unfounded and UNLAWFUL arrests and obstruction of lawyers in Turkey

Grave human rights violations in Turkey have been reported for many years. Not only human rights organisations like Amnesty International and Human Rights Watch but also the European Union, in the course of the procedures for Turkey’s accession, have clearly denounced these human rights violations which have been committed or tolerated by the Turkish state.

These violations have been perpetrated not only against political opponents to the Government but also against minorities, in particular against the Kurdish population in Turkey. They are also directed against lawyers who have the courage to defend the victims of such human rights violations committed by the state. When such lawyers become victims of arbitrary rule, their clients become double victims. They are both victims of state arbitrary rule, and are also robbed of the chance of a fair trial. When lawyers are prevented from fulfilling their professional duties, not only is their personal future and that of their clients in danger, but justice itself is endangered.

These violations have culminated in mass arrests of approximately 50 Turkish and Kurdish lawyers, during raids which were simultaneously carried out in many Turkish cities and provinces on 22 November 2011, in the course of the so-called KCK operation, . Similar actions were carried out on 20 December 2011 against journalists in Turkey, of whom 20 have been arrested.

KCK is the Kurdish Communities Union, a Kurdish umbrella political organization. 37 persons alleged to be associated with KCK as a terrorist organisation were arrested in October 2011 and are now on trial..

Many of the arrested lawyers were active as defence advocates in the KCK trial or for Abdullah Öcalan. A lawyer from Italy who intended to observe the KCK trial in Diyarbakir was arrested at Istanbul airport, and deported after one day. The current KCK operation was carried out on the basis of the Turkish Anti-Terror law of 1991.

Among the lawyers detained were :

Nezahat Pasa Bayraktar, Mahmut Alinak, Ayse Batumlu, Firat Aydinkaya, Mehmet Ayata, Nevzat Anuk, Yalcin Saritas and Ümit Sisligün, Asya Ülker, Aydin Oruc, Bedri Kuran, Cemal Demir, Cemo Tüysüz, Davut Uzunköprü, Dogan Erbas, Fuat Cosacak, Hüseyin Calisci, Mehmet Bayraktar, Mehmet Deniz Büyük, Mehmet Nuri Deniz, Mehmet Sani Kizilkaya, Mensur Isik, Mizgin Irgat, Muharrem Sahin, Mehdi Öztüzün, Mustafa Eraslan, Osman Celik, Sebahattin Kaya, Serkan Akbas, Servet Demir, Sakir Demir, Saize Önder, Veysel Vesek and Yasar Kaya, Cengiz Cicek, Faik Özgür Erol, Hatice Korkut, Ibrahim Bilmez, Ömer Günes

Many of them are still held in custody.

These actions violate basic rights of access to lawyers, and the rights of lawyers to practice their profession without fear and intimidation.

For these reasons three European lawyers associations the European Democratic Lawyers (AED-EDL) the European Association of Lawyers for Democracy & World Human Rights (ELDH) and the EUROPEAN BAR HUMAN RIGHTS INSTITUTE (IDHAE),which together represent lawyer’s associations all over Europe, have decided to promote greater public awareness of the severe situation of lawyers in Turkey on the Day of the Endangered Lawyer. For this reason lawyers in different European countries will protest in front of Turkish Embassies and Consulates.

The Day of the Endangered Lawyer is an initiative which was started by AED-EDL in 2010, on behalf of the lawyers of Iran .

Annex:

Turkey’s legal obligation concerning civil and political rights

Turkey has ratified the International Covenant on Civil and Political Rights which provides in part:

Article 1 (1) All peoples have the right of self-determination. By virtue of that right they freely determine their political status and freely pursue their economic, social and cultural development.

Article 2 (1) Each State Party to the present Covenant undertakes to respect and to ensure to all individuals within its territory and subject to its jurisdiction the rights recognized in the present Covenant, without distinction of any kind, such as race, colour, sex, language, religion, political or other opinion, national or social origin, property, birth or other status.

Article 9 (1) Everyone has the right to liberty and security of person. No one shall be subjected to arbitrary arrest or detention.

Article 18 (1) Everyone shall have the right to freedom of thought, conscience and religion. This right shall include freedom to have or to adopt a religion or belief of his choice, and freedom, either individually or in community with others and in public or private, to manifest his religion or belief in worship, observance, practice and teaching.

Article 19 (1) and (2) Everyone shall have the right to hold opinions without interference. Everyone shall have the right to freedom of expression; this right shall include the freedom to seek, receive, and impart information and ideas of all kinds…

The actions of the Turkish Government mentioned above violate these provisions of the Covenant.

Furthermore, AED-EDL, ELDH and IDHAE have observed over the years that with respect to the Kurdish population the government of Turkey and certain right wing forces have demonised those who identify themselves as Kurdish, and have painted all Kurdish activists using the broad brush of the definition of “terrorism” in the Anti-Terror Law.

Turkey’s obligations concerning the rights of lawyers

AED-EDL, ELDH and IDHAE remind the government of Turkey of the rights of lawyers to defend their clients vigorously without adverse consequence as follows:

1. Absolute privilege attaches to any statements made by judges, witnesses and advocates during the course of judicial or quasi-judicial proceedings. The principle and the immunity it provides from both civil and criminal proceedings has been of primary importance to the integrity of common law legal systems for over three hundred years. The parameters of the doctrine of absolute privilege, which have remained constant, were enunciated in 1772 by Lord Mansfield in R v. Skinner. “Neither party, witness, counsel, jury, or Judge, can be put to answer, civilly or criminally, for words spoken in office.”

2. The Basic Principles on the Role of Lawyers adopted by the Eighth United Nations Congress on the Prevention of Crime and the Treatment of Offenders, Havana, Cuba, 27 August to 7 September 1990, provides international legal standards concerning the rights, responsibilities, and protections for lawyers. Some of those Principles are as follows:

Article 14. Lawyers, in protecting the rights of their clients and in promoting the cause of justice, shall seek to uphold human rights and fundamental freedoms recognized by national and international law and shall at all times act freely and diligently in accordance with the law and recognized standards and ethics of the legal profession.

Article 15. Lawyers shall always loyally respect the interests of their clients.

Article 16. Governments shall ensure that lawyers (a) are able to perform all of their professional functions without intimidation, hindrance, harassment or improper interference; (b) are able to travel and to consult with their clients freely both within their own country and abroad; and (c) shall not suffer, or be threatened with, prosecution or administrative, economic or other sanctions for any action taken in accordance with recognized professional duties, standards and ethics.

Article 17. Where the security of lawyers is threatened as a result of discharging their functions, they shall be adequately safeguarded by the authorities.

Article 18. Lawyers shall not be identified with their clients or their clients' causes as a result of discharging their functions.

Article 20. Lawyers shall enjoy civil and penal immunity for relevant statements made in good faith in written or oral pleadings or in their professional appearances before a court, tribunal or other legal or administrative authority.

Article 22. Governments shall recognize and respect that all communications and consultations between lawyers and their clients within their professional relationship are confidential.

Article 23. Lawyers like other citizens are entitled to freedom of expression, belief, association and assembly. In particular, they shall have the right to take part in public discussion of matters concerning the law, the administration of justice and the promotion and protection of human rights and to join or form local, national or international organizations and attend their meetings, without suffering professional restrictions by reason of their lawful action or their membership in a lawful organization. In exercising these rights, lawyers shall always conduct themselves in accordance with the law and the recognized standards and ethics of the legal profession.

3. These same principles are recognized by the United Nations in General Assembly Resolution 53/144 entitled the Declaration on the Right and Responsibility of Individuals, Groups and Organs of Society to Promote and Protect Universally Recognized Human Rights and Fundamental Freedoms.

Strasbourg Court condemns Belgian internment policy

December 22, 2011
by Laurens Lavrysen

On 6 December 2011, the European Court of Human Rights found the Belgian internment policy to be in breach of the ECHR.
The case of De Donder and De Clippel v. Belgium concerned Tom De Clippel, a mentally ill person who had committed suicide while interned in an ordinary prison. Under Belgian law, internment (“internering” / “internement”) is a “safety measure” to protect society against a dangerous mentally ill individual who was committed a serious offence, but who is not considered to be criminally liable due to his or her mental illness.

According to the Court, the authorities should have been aware that there was a real risk that Tom De Clippel, as a paranoid schizophrenic, might attempt to commit suicide while detained in an ordinary prison environment. The Court found a substantive violation of Art. 2 ECHR (the right to life) on the ground that Tom De Clippel should never have been held in the ordinary section of a prison.
This was not only contrary to the decision of the prosecutor to place him in the psychiatric wing of that prison but also resulted in a lack of appropriate treatment for his medical condition.
This would have been sufficient for the Court to find a violation, but it chose to go to the core of the problem by stating that Tom De Clippel’s placement in ordinary prison was caused by a chronic shortage of places in specialised institutions for interned detainees and psychiatric wings in prisons.

Secondly, the Court also found a violation of Art. 5 § 1 (the right to liberty), because Tom De Clippel’s detention was manifestly contrary to domestic law. Belgian law requires that internment takes place in a specialised institution or, in exceptional circumstances, in the psychiatric wing of a prison.
The Court further recalled its finding in the case of Aerts v. Belgium (ECtHR, no. 25357/94, 30 July 1998) that detention of a mentally ill person under Art. 5 § 1 (e) can only be lawful if it is effected in a hospital, clinic or other appropriate institution. Impact As a Belgian, I am ashamed for the systematic detention of interned persons in ordinary prisons (approximately 1000 persons, around 10 % of the total prison population), which are not adapted to their needs and where they do not receive appropriate care.

This practice is well-documented by the media, NGO’s (particularly the Belgian Human Rights League) and international bodies (such as the European Committee for the Prevention of Torture), and is generally acknowledged to be one of Belgium’s major human rights issues. The Strasbourg Court should be hailed for making such a clear statement.
On the short term, interned persons who are detained in ordinary prisons can invoke this judgment in order to get released.
On the long term, the Belgian authorities must tackle the more structural problems: increase the capacity of specialised institutions, provide as far as possible alternatives to detention, limit internment to those cases which are strictly necessary to protect society and provide more support to regular psychiatric care in order to prevent internment.
The message is clear:

interned persons should not be treated as regular detainees, they suffer from mental illness and therefore deprivation of liberty is only allowed insofar as they receive adequate care aimed at their reintegration in society

Source: www.strasbourgobservers.com

10η Εθνική Στρογγυλή Τράπεζα κατά των Διακρίσεων - Πρόσκληση "Αντιγόνης"

Αγαπητοί / ες φίλοι / ες, σας καλούμε στη 10η Εθνική Στρογγυλή Τράπεζα κατά των Διακρίσεων που θα διεξαχθεί στις 20 Δεκεμβρίου με θέμα : “ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ και ΡΟΜΑ στο ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ εν μέσω της ΚΡΙΣΗΣ - ΜΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΕΠΙΚΑΙΡΗ; “ ΑΝΤΙΓΟΝΗ - Κέντρο Πληροφόρησης και Τεκμηρίωσης για Ρατσισμό, Οικολογία , Ειρήνη και Μη Βία & Ευρωπαϊκό Ερευνητικό Πρόγραμμα ACCEPT PLURALISM Με τη συνεργασία του Goethe Institut – Athen Η εκδήλωση θα γίνει στο Iνστιτούτο Goethe Ομήρου 14-16, Αθήνα Τρίτη, 20 Δεκεμβρίου 2011 Ώρες: 17:30-21:30 Με εκτίμηση, Νάσος Θεοδωρίδης Διευθυντής Κέντρου ΑΝΤΙΓΟΝΗ Καμελιών 26, Π. Ψυχικό E-mail : theodoridis@antigone.gr www.antigone.gr

Ενιαία άδεια εργασίας και διαμονής σε μη Ευρωπαίους εργαζόμενους

Νέα της Συνόδου - Στρασβούργο, 12-15 Δεκεμβρίου 2011 Οι υπήκοοι τρίτων χωρών που εργάζονται νόμιμα στην ΕΕ θα έχουν κοινά δικαιώματα, ανάλογα με αυτά των Ευρωπαίων, όσον αφορά τις συνθήκες εργασίας, τις συντάξεις, την ασφάλιση και την πρόσβαση στις δημόσιες υπηρεσίες, σύμφωνα με τη νέα "ενιαία άδεια" που ενέκρινε το ΕΚ την Τρίτη. Η οδηγία αυτή θα δίνει τη δυνατότητα στους αλλοδαπούς εργαζόμενους να αποκτούν άδεια εργασίας και διαμονής μέσω μίας ενιαίας διαδικασίας. Η ευρωπαϊκή οδηγία για την "ενιαία άδεια" έρχεται να συμπληρώσει άλλα μέτρα που έχουν ήδη ληφθεί για τη νόμιμη μετανάστευση, όπως αυτό της μπλε κάρτας, ενώ έχει σχεδιαστεί με τέτοιο τρόπο ώστε να διευκολύνει τη μετανάστευση, η οποία θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες της ευρωπαϊκής αγοράς εργασίας. Στη συζήτηση της Δευτέρας η εισηγήτρια Véronique Mathieu (ΕΛΚ, Γαλλία) δήλωσε τα εξής: "Μέσω της οδηγίας για την ενιαία άδεια θα μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε ως ένα βαθμό την έλλειψη εργατικού δυναμικού στην ΕΕ. Η ενιαία άδεια θα διευκολύνει επίσης τους ελέγχους και την εξισορρόπηση των μεταναστευτικών ροών. Είναι προτιμότερη η νόμιμη μετανάστευση και η απομάκρυνση κάθε είδους κινήτρου για την λαθρομετανάστευση. Οι νέοι κανόνες θα απλουστεύσουν τις άδειες διαμονής και εργασίας και θα επιτρέψουν στους υπηκόους τρίτων χωρών να απολαμβάνουν τα ίδια δικαιώματα με τους εργαζόμενους στην ΕΕ. Τα δικαιώματα των εργαζομένων βρίσκονται στο επίκεντρο της παρούσας οδηγίας." Οι νέοι κανόνες δεν θίγουν τις αρμοδιότητες των ευρωπαϊκών χωρών σχετικά με το αν θα δεχθούν ή όχι εργαζόμενους που προέρχονται από χώρες εκτός ΕΕ ή πόσους θα δεχθούν. Τα κράτη μέλη θα πρέπει ωστόσο να αποφασίζουν εντός τεσσάρων μηνών για το εάν θα χορηγήσουν την ενιαία άδεια. Η προτεινόμενη οδηγία θα περιορίσει την γραφειοκρατία για τους υπηκόους τρίτων χωρών δίνοντάς τους τη δυνατότητα να αποκτούν άδεια εργασίας και διαμονής σε ένα κράτος μέλος μέσω μίας ενιαίας διαδικασίας. Η αίτηση για την "ενιαία άδεια" εντός της ΕΕ θα μπορεί να υποβάλλεται από τον υπήκοο της τρίτης χώρας ή από τον εργοδότη του. Ποιοι καλύπτονται από τη νέα οδηγία Οι νέοι κανόνες θα ισχύουν για τους υπηκόους τρίτων χωρών που επιθυμούν να ζήσουν και να εργαστούν σε ένα κράτος μέλος, ή που ήδη διαμένουν νόμιμα και εργάζονται σε μια χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η νέα νομοθεσία δεν θα καλύπτει τους επί μακρόν διαμένοντες, τους πρόσφυγες και τους αποσπασμένους εργαζόμενους (οι οποίοι υπόκεινται ήδη σε άλλους ευρωπαϊκούς κανόνες), τους εποχιακούς εργαζομένους και τους εργαζομένους που μετατίθενται ενδοϋπηρεσιακά (οι οποίοι θα καλυφθούν από άλλες κοινοτικές οδηγίες). Εξαιρούνται επίσης οι ναυτικοί που εργάζονται σε πλοία υπό τη σημαία ενός κράτους μέλους. Νέα δικαιώματα Οι κάτοχοι της ενιαίας άδειας θα έχουν ένα τυποποιημένο σύνολο δικαιωμάτων ανάλογο με αυτό των Ευρωπαίων εργαζομένων, όπως οι αξιοπρεπείς βασικές συνθήκες εργασίας, η αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων, το δικαίωμα συμμετοχής σε συνδικαλιστικές οργανώσεις και η πρόσβαση σε συντάξεις, κοινωνική ασφάλιση, δημόσια στέγαση και σε υπηρεσίες που παρέχονται από γραφεία ευρέσεως εργασίας. Οι χώρες της ΕΕ θα μπορούν να εφαρμόσουν κάποιους συγκεκριμένους περιορισμούς επί των δικαιωμάτων αυτών. Κοινωνική ασφάλιση, δημόσια στέγαση και συντάξεις Κατά γενικό κανόνα, οι μη Ευρωπαίοι εργαζόμενοι θα έχουν πρόσβαση στην κοινωνική ασφάλιση ανάλογη με αυτήν των Ευρωπαίων υπηκόων. Εντούτοις, τα κράτη μέλη μπορούν να θέσουν περιορισμούς σε εργαζόμενους που έχουν συμβόλαια διάρκειας μικρότερης των έξι μηνών. Για τους μη Ευρωπαίους υπηκόους που βρίσκονται εντός της ΕΕ για σπουδές, η πρόσβαση σε οικογενειακές παροχές μπορεί να περιοριστεί περαιτέρω. Τα κράτη μέλη θα μπορούν επίσης να περιορίσουν την πρόσβαση και σε δημόσιες υπηρεσίες, όπως η δημόσια στέγαση, για εκείνους τους υπηκόους τρίτων χωρών οι οποίοι έχουν εργασία. Κατόπιν αιτήματος των ευρωβουλευτών, η οδηγία διασφαλίζει ότι οι υπήκοοι των τρίτων χωρών θα μπορούν να λαμβάνουν τη σύνταξη τους όταν επιστρέψουν στην πατρίδα τους υπό τις ίδιες συνθήκες και με τον ίδιο συντελεστή όπως και οι πολίτες των οικείων κρατών μελών όταν μεταβαίνουν σε τρίτη χώρα. Επαγγελματική κατάρτιση και εκπαίδευση Κατόπιν αιτήματος των ευρωβουλευτών, θα παρέχεται επαγγελματική κατάρτιση και εκπαίδευση στους μη Ευρωπαίους εργαζόμενους οι οποίοι εργάζονται ήδη ή έχουν καταγραφεί ως άνεργοι. Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων, οι ευρωβουλευτές απέρριψαν την πρόταση των κρατών μελών να περιοριστεί η παροχή των υπηρεσιών αυτών μόνο σε αλλοδαπούς υπηκόους που εργάζονται. Όσον αφορά την πρόσβαση στην πανεπιστημιακή και τριτοβάθμια εκπαίδευση και την επαγγελματική κατάρτιση που δεν συνδέεται άμεσα με τη συγκεκριμένη επαγγελματική δραστηριότητα τα κράτη μέλη της ΕΕ θα μπορούν να θέτουν συγκεκριμένες προϋποθέσεις, όπως για παράδειγμα τη "δέουσα γνώση της γλώσσας". Επόμενα βήματα Η ψήφιση της νέας ευρωπαϊκής νομοθεσίας από το ΕΚ είναι το τελευταίο στάδιο της νομοθετικής διαδικασίας, καθώς τα κράτη μέλη την έχουν ήδη εγκρίνει. Οι χώρες της ΕΕ θα έχουν στη διάθεση τους δύο χρόνια προκειμένου να μεταφέρουν τους κανόνες της νέας οδηγίας στο εθνικό τους δίκαιο. Διαδικασία: Συναπόφαση, 2η ανάγνωση Source: http://www.europarl.europa.eu/news/el/headlines/content/20111201FCS33093/9/html/%CE%95%CE%BD%CE%B9%CE%B1%CE%AF%CE%B1-%CE%AC%CE%B4%CE%B5%CE%B9%CE%B1-%CE%B5%CF%81%CE%B3%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%BC%CE%BF%CE%BD%CE%AE%CF%82-%CF%83%CE%B5-%CE%BC%CE%B7-%CE%95%CF%85%CF%81%CF%89%CF%80%CE%B1%CE%AF%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%B5%CF%81%CE%B3%CE%B1%CE%B6%CF%8C%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%BF%CF%85%CF%82

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗ ΔΙΚΗ ΤΗΣ 12ης ΔΕΚΕΜΒΡΗ 2011

Εν όψει της αυριανής δίκης στην Ευελπίδων, 27 μεταναστευτικές και προσφυγικές οργανώσεις συνυπέγραψαν το ακόλουθο κείμενο. Η Ελληνική Δράση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στηρίζει κάθε έγκληση - μήνυση περιστατικού βίας που τελέστηκε από ρατσιστικό μίσος κι έχει ανοιχτά δηλώσει διαθεσιμότητα να αναλάβει και τώρα, όπως και στο παρελθόν, τη νομική εκπροσώπηση θυμάτων ρατσιστικής βίας. Τέτοια "οργανωμένα από ιδιώτες πογκρόμ", μπορούν να εγείρουν και ευθύνη του κράτους απέναντι στα θύματα, συνισταμένη στη μη παροχή οφειλόμενης νόμιμης ενέργειας εκ μέρους των αρχών. Αύριο θα είμαστε εκεί και θα παρακολουθήσουμε στενά κάθε εξέλιξη σχετικά με την υπόθεση αυτήν. ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΡΑΤΣΙΣΜΟ – ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΞΕΝΟΦΟΒΙΑ Στις 12 Δεκεμβρίου, στα δικαστήρια της Ευελπίδων, γίνεται μια δίκη που μας αφορά όλους. Δικάζονται τρία μέλη παρακρατικής οργάνωσης, που στις 18 Σεπτέμβρη 2011, στην περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα, επιτέθηκαν με ρατσιστικά κίνητρα σε ομάδα Αφγανών προσφύγων και τραυμάτισαν σοβαρά με μαχαίρι τον έναν κοντά στην καρδιά και στο στομάχι και ελαφρά τους υπόλοιπους. Παρόμοιες επιθέσεις είναι πια συχνές, τόσο στην Αθήνα όσο και στα προάστια. Κάθε όμως ρατσιστική επίθεση ενάντια σε πρόσφυγα ή μετανάστη, ενάντια σε κάθε άνθρωπο που βρέθηκε στην Ελλάδα αναζητώντας είτε πολιτικό άσυλο είτε μια καλύτερη ζωή στην Ευρώπη, είναι μια επίθεση ενάντια σε όλους μας. Κάθε θύμα, είναι ένας από εμάς. Οι πράξεις αυτές μάς ενώνουν και δυναμώνουν την κοινή μας φωνή. Είμαστε αλληλέγγυοι στα θύματα της επίθεσης και απαιτούμε την παραδειγματική τιμωρία των ενόχων. Καταδικάζουμε τον ρατσισμό και την ξενοφοβία, απ’ όπου κι’ αν προέρχονται. Ξέρουμε πως η ελληνική κοινωνία και η ελληνική δικαιοσύνη έχουν δώσει αγώνες ενάντια στο φασισμό, γι’ αυτό και την εμπιστευόμαστε. Μαζί θα προχωρήσουμε. 1.ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ 2.ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ 3.ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ–ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ 4.ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΑΛΒΑΝΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ 5.ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΑΔΑΣ 6.ΕΛΛΗΝΟΣΟΥΔΑΝΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΦΙΛΙΑΣ 7. ΕΝΩΣΗ ΑΙΓΥΠΤΙΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ 8.ΕΝΩΣΗ ΑΦΡΙΚΑΝΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ 9.ΕΝΩΣΗ ΑΦΡΙΚΑΝΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΑΦΡΙΚΗΣ 10.ΕΝΩΣΗ ΝΙΓΗΡΙΑΝΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ 11.ΕΝΩΣΗ ΚΟΥΡΔΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ 12. ANASA 13.ASANTE 14.ΚΕΝΥΑΤΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ 15. ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΓΟΥΙΝΕΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ 16.ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΣΟΜΑΛΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ 17.ΜΑΛΙΑΝΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ 18.ΝΙΓΗΡΙΑΝΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ 19.ΕΝΩΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΟΥΓΚΑΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ 20. ΠΑΚΙΣΤΑΝΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ 21.ΠΑΝΑΦΡΙΚΑΝΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΕΛΛΑΔΑΣ 22.ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ NOOR 23.ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΠΑΚΙΣΤΑΝ 24.ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΜΠΑΓΚΛΑΝΤΕΣ DOEL 25.ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΦΓΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ 26.ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΣΟΥΔΑΝΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ 27. ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΠΑΚΙΣΤΑΝΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Παγκόσμια Ημέρα των Ανθρώπινων Δικαιωμάτων

Ενώ ο δημόσιος διάλογος ασχολείται πλέον σχεδόν αποκλειστικά με την οικονομική και πολιτική κρίση, Ημέρες σαν αυτή έρχονται να υπενθυμίσουν ότι η ανθρώπινη ιδιότητα επιβάλλει την τήρηση ορισμένων συγκεκριμένων "κόκκινων γραμμών", νομικών αλλά και ευρύτερα πολιτισμικών. Η αναγνώριση, κατοχύρωση αλλά και πρακτική εφαρμογή των ανθρώπινων δικαιωμάτων είναι το ελάχιστο που οφείλει να εγγυάται ο σύγχρονος κόσμος, ώστε όλοι οι άνθρωποι, ανεξάρτητα από κάθε άλλη ιδιότητά τους, να εξακολουθούν να αποτελούν το επίκεντρο του πολιτισμού μας. Οι καταδίκες της Ελλάδας για παραβιάσεις ανθρώπινων δικαιωμάτων δεν είναι λίγες, τα τελευταία χρόνια. Θα πρέπει να καταβληθεί κάθε προσπάθεια, από κάθε δημόσιο αλλά και ιδιωτικό φορέα, ώστε η διατήρηση αυτών των "κόκκινων γραμμών", να αποτελέσουν την πρωταρχική υποχρέωση όλων μας. Οι "Πλειάδες" θα συνεχίσουν κάθε προσπάθεια προς αυτή την κατεύθυνση, η οποία αποτελεί και καταστατικό της σκοπό.

ΚΟΙΝΟ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΠΟΥ ΣΥΝΕΒΑΛΑΝ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΠΛΕΥΡΗ - ΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΑ ΟΜΟΕΡΩΤΟΦΟΒΙΚΗ ΕΞΥΒΡΙΣΗ

ATHENS PRIDE
www.athenspride.eu
ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΚΗ ΛΕΣΒΙΑΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΕΛΛΑΔΑΣ
Χαλκοκονδύλη 25, 104 32 Αθήνα, τηλ. 2105237408 κιν. 6947434353
e-mail: info@olke.org ιστοσελίδα: www.olke.org
LESB.EQUAL - ΛΕΣΒΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΟΤΗΤΑ
lesbianbimafia.blogspot.com
ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΣΥΜΦΩΝΙΩΝ ΤΟΥ ΕΛΣΙΝΚΙ (ΕΠΣΕ)
Τ.Θ. 60820, 15304 Γλυκά Νερά, Tηλ. 2103472259 Fax: 2106018760
email: office@greekhelsinki.gr ιστοσελίδα: cm.greekhelsinki.gr/

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

15 Νοεμβρίου 2011

Δεύτερη καταδίκη για ομοερωτοφοβία Κώστα Πλεύρη και «Ελεύθερου Κόσμου»

Οι οργανώσεις για τα δικαιώματα των ομοερωτικών ατόμων Athens Pride (ΑΡ), Ομοφυλοφιλική Λεσβιακή Κοινότητα Ελλάδας (ΟΛΚΕ) και Lesb.Equal - Λεσβίες για την Ισότητα καθώς και η εξειδικευμένη και σε θέματα δικαστικής υπεράσπισης των ανθρώπινων δικαιωμάτων Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) εκφράζουν την ικανοποίησή τους για τη δεύτερη -μέσα σε δύο εβδομάδες- καταδικαστική απόφαση για ομοερωτοφοβία.

Στις 11 Νοεμβρίου 2011, καταδικάστηκαν σε πρώτο βαθμό από το Γ’ Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Αθηνών ο δικηγόρος Κώστας Πλεύρης και ο Δημήτρης Ζαφειρόπουλος εκδότης-διευθυντής του «Ελεύθερου Κόσμου» σε δέκα μήνες φυλάκιση (με αναστολή για τον ΚΠ και μετατρεπόμενη με 3 ευρώ ανά ημέρα για το ΔΖ) για ομοερωτοφοβική εξύβριση των Γρηγόρη Βαλλιανάτου, Ευαγγελίας Βλάμη και Andrea Gilbert, στελεχών των ΕΠΣΕ, Athens Pride, ΟΛΚΕ και LesbEqual με τη δημοσίευση στις 24 και 27 Δεκεμβρίου 2009 υπομνήματος του ΚΠ στο Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών. Εκτενής περίληψη της ακροαματικής διαδικασίας ακολουθεί. Στο κείμενο που προκάλεσε τη δεύτερη καταδίκη, προσβάσιμο στην ιστοσελίδα του «Ελεύθερου Κόσμου , ο Κ. Πλεύρης ανέφερε ότι τα άτομα αυτά είναι «γενετησίως διεστραμμένα», «σεξουαλικώς ανώμαλα» και «έκφυλα», των οποίων «η ιδιότης αποτελεί ύβριν δια κάθε άνθρωπον», ενώ «έχουν ευτελίσει την ωραιότητα του έρωτος», «διαπράττουν μεταξύ των ασελγείς πράξεις και προκαλούν με την ακολασία των το δημόσιο αίσθημα που δεν ανέχεται τας αηδείς σαρκικάς αισχρότητάς των», καθώς επίσης και ότι «μια λεσβία δεν μπορεί να είναι κυρία, διότι στην έννοια της κυρίας εμπεριέχεται ήθος που δεν μπορεί να το διαθέτει κάποια, η οποία δεν σέβεται την γυναικείαν φύσιν» και «οι κίναιδοι και αι λεσβίαι δεν έχουν σχέσιν με τον έρωταν, διότι έρως δεν τελείται με αφυσίκους πράξεις, όπως είναι η διαστροφή των», ενώ «οι ομοφυλόφιλοι εκδηλώνουν σεξουαλικήν διαστροφήν και εσχάτην αναισχυντίαν δι’ έναν άνδρα, που καταλήγει να εισάγει το πέος του εντός των κοπράνων ενός άλλου», καθώς και ότι «ελπίζω ο ΔΣΑ να μην ασχοληθεί με αυτά τα σιχάματα, δια τα οποία οι κίναιδοι και αι λεσβίαι επαίρονται!».

Υπενθυμίζεται η πρώτη στην ελληνική ιστορία πρωτόδικη καταδίκη για ομοερωτοφοβία, στις 31 Οκτωβρίου 2011, από το Γ’ Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Αθηνών, πάλι του δικηγόρου Κώστα Πλεύρη, σε έξι μήνες φυλάκιση με αναστολή για εξύβριση της Andrea Gilbert επειδή την είχε αποκαλέσει σε προανάκριση «αντικοινωνικό στοιχείο» και «καυχωμένη ότι εκπροσωπεί τας ομοφυλοφίλους γυναίκας, δηλαδή πρόκειται περί ψυχανωμάλου γενετησίου διεστραμμένου προσώπου, τον οποίον αφού δεν σέβεται την γυναικείαν φύσιν του δεν σέβεται και την αλήθειαν».

ΕΚΤΕΝΗΣ ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΤΗΣ 11 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2011

Στις 11 Νοεμβρίου 2011 καταδικάστηκαν σε πρώτο βαθμό, από το Γ’ Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Αθηνών, ο δικηγόρος Κωνσταντίνος Πλεύρης για το αδίκημα της εξύβρισης δια του Τύπου και ο εκδότης Δημήτριος Ζαφειρόπουλος ως συνεργός του, για δημοσίευμα στην εφημερίδα «Ελεύθερος Κόσμος». Το επίδικο κείμενο αποτελούσε απάντηση του Κ. Πλεύρη σε καταγγελία ομοερωτικών ατόμων προς τον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών (ΔΣΑ), με αίτημα την διερεύνηση τυχόν δεοντολογικών παραβάσεων του κατηγορουμένου για δήλωση, τόσο στο ακροατήριο άλλου δικαστηρίου όσο και σε προανάκριση για άλλη υπόθεση, όπου ανέφερε ότι “η κυρία Gilbert είναι εκπρόσωπος των λεσβιών και άρα δεν μπορεί να αποκαλείται κυρία αφού δεν σέβεται την γυναικεία φύση”. Σε απάντηση αυτής της καταγγελίας, ο Κ. Πλεύρης υπέβαλε στις 30 Νοεμβρίου 2009 υπόμνημα προς το ΔΣΑ, το οποίο δημοσιεύθηκε στη διαδικτυακή και στην έντυπη έκδοση της εφημερίδας «Ελεύθερος Κόσμος» στις 24 και 27 Δεκεμβρίου 2009 αντίστοιχα.

Στο επίδικο κείμενο, ο Κ. Πλεύρης, απαντώντας σε όσα κατήγγειλαν εναντίον του οι εκπρόσωποι ομοερωτικών φορέων καθώς και του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ), ανέφερε ότι τα άτομα αυτά είναι «γενετησίως διεστραμμένα», «σεξουαλικώς ανώμαλα» και «έκφυλα», των οποίων «η ιδιότης αποτελεί ύβριν δια κάθε άνθρωπον», ενώ «έχουν ευτελίσει την ωραιότητα του έρωτος», «διαπράττουν μεταξύ των ασελγείς πράξεις και προκαλούν με την ακολασία των το δημόσιο αίσθημα που δεν ανέχεται τας αηδείς σαρκικάς αισχρότητάς των», καθώς επίσης και ότι «μια λεσβία δεν μπορεί να είναι κυρία, διότι στην έννοια της κυρίας εμπεριέχεται ήθος που δεν μπορεί να το διαθέτει κάποια, η οποία δεν σέβεται την γυναικείαν φύσιν» και «οι κίναιδοι και αι λεσβίαι δεν έχουν σχέσιν με τον έρωταν, διότι έρως δεν τελείται με αφυσίκους πράξεις, όπως είναι η διαστροφή των», ενώ «οι ομοφυλόφιλοι εκδηλώνουν σεξουαλικήν διαστροφήν και εσχάτην αναισχυντίαν δι’ έναν άνδρα, που καταλήγει να εισάγει το πέος του εντός των κοπράνων ενός άλλου», καθώς και ότι «ελπίζω ο ΔΣΑ να μην ασχοληθεί με αυτά τα σιχάματα, δια τα οποία οι κίναιδοι και αι λεσβίαι επαίρονται!».

Το επίδικο κείμενο παραμένει δημόσια προσβάσιμο στην ιστοσελίδα του «Ελεύθερου Κόσμου» (http://elkosmos.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=3213%3A-l---r&catid=87%3Aepikairotita&Itemid=277).

Σημειωτέον ότι στο κατηγορητήριο δεν περιλαμβανόταν ο τίτλος του αρχικού κειμένου (“Η ομοφυλοφιλία είναι διαστροφή”), άρα είναι ψευδής ο τίτλος του «Ελεύθερου Κόσμου» στο δημοσίευμα μετά τη δίκη: «‘Η ομοφυλοφιλία είναι διαστροφή’, αν το λες, τρως δέκα μήνες φυλακή» (http://www.elkosmos.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=9577:%C2%AB%CE%97-%CE%BF%CE%BC%CE%BF%CF%86%CF%85%CE%BB%CE%BF%CF%86%CE%B9%CE%BB%CE%AF%CE%B1-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%83%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%86%CE%AE%C2%BB,-%CE%AC%CE%BC%CE%B1-%CF%84%CE%BF-%CE%BB%CE%B5%CF%82,-%CF%84%CF%81%CF%89%CF%82-%CE%B4%CE%AD%CE%BA%CE%B1-%CE%BC%CE%AE%CE%BD%CE%B5%CF%82-%CF%86%CF%85%CE%BB%CE%B1%CE%BA%CE%AE&catid=87:epikairotita&Itemid=277)

Η έγκληση για το δημοσίευμα υποβλήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2010 από τον Παναγιώτη Δημητρά (Εκπρόσωπο ΕΠΣΕ), την Andrea Gilbert (Εκπρόσωπο Athens Pride - Στέλεχος ΕΠΣΕ), το Γρηγόρη Βαλλιανάτο (Στέλεχος ΕΠΣΕ), την Ευαγγελία Βλάμη (διαχειρίστρια του http://lesbianbimafia.blogspot.com/) και το Δημήτρη Τσαμπρούνη (Εκπροσώπο Athens Pride).

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, δικαίωμα παράστασης πολιτικής αγωγής «ως ομοερωτικά πρόσωπα και δημοσίως γνωστά στελέχη αντίστοιχων φορέων» είχαν τα εγκαλούντα πρόσωπα, εκτός από τον Π. Δημητρά, ο οποίος κλήθηκε στη δίκη ως μάρτυρας. Οι εγκαλούντες και εγκαλούσες εκπροσωπήθηκαν από τους δικηγόρους Βασίλη Σωτηρόπουλο, Χρήστο Γραμματίδη και Ηλέκτρα – Λήδα Κούτρα, που παρείχαν τη συνδρομή τους στο πλαίσιο του προγράμματος δωραν νομικής βοήθειας του ΕΠΣΕ. Ο πρώτος κατηγορούμενος, ως δικηγόρος, υπερασπίστηκε αυτοπροσώπως τον εαυτό του, ενώ ο δεύτερος κατηγορούμενος παρέστη με το δικηγόρο Τάσο Δημητρακόπουλο.

Οι κατηγορούμενοι, κατά την έναρξη της διαδικασίας, υπέβαλαν αίτηση αποβολής της πολιτικής αγωγής, υποστηρίζοντας ότι, επειδή τα ονοματεπώνυμα των εγκαλούντων δεν περιλαμβάνονταν στο δημοσίευμα, δεν είχαν άμεσο έννομο συμφέρον να παραστούν. Την ένσταση ανέπτυξε για λογαριασμό του Δ. Ζαφειρόπουλου, ο συνήγορος υπεράσπισης Τ. Δημητρακόπουλος, ενώ συντάχθηκε με αυτή ο Κ. Πλεύρης. Οι συνήγοροι της πολιτικής αγωγής υποστήριξαν ότι στο επίδικο υπόμνημα ο ίδιος ο Κ. Πλεύρης, τόσο στην πρώτη όσο και στην τελευταία παράγραφό του, ανέφερε ότι υποβαλλόταν σε απάντηση όσων είχαν καταγγείλει οι αναφερόμενοι στο ΔΣΑ. Επιπλέον, το όνομα του Γ. Βαλλιανάτου (όπως και του Π. Δημητρά) περιλαμβανόταν στο επίδικο κείμενο, ενώ υπήρχαν αναφορές σε “πρόεδρο των ομοφυλοφίλων”, αφορώντας έτσι κάθε επικεφαλής ομοερωτικού φορέα. Η εισαγγελέας, κατά την πρότασή της, θεώρησε ότι υφίσταται άμεσο έννομο συμφέρον όσων ομοερωτικών ατόμων υπέγραψαν την καταγγελία στο ΔΣΑ, καθώς το επίδικο δημοσίευμα «απαντούσε» σε αυτήν την καταγγελία και πρότεινε να αποβληθεί από την πολιτική αγωγή μόνον ο Δ. Τσαμπρούνης, ο οποίος δεν είχε υπογράψει την καταγγελία στο ΔΣΑ, διότι το έννομο συμφέρον του τελευταίου δεν ήταν άμεσο (όπως επιβάλλει ο νόμος για να υπάρχει δικαίωμα παράστασης πολιτικής αγωγής), αλλά έμμεσο. Οι συνήγοροι πολιτικής αγωγής συντάχθηκαν με την πρόταση της εισαγγελέως, αλλά ζήτησαν να αναγνωριστεί ότι και ο Δ. Τσαμπρούνης είχε δικαίωμα παράστασης πολιτικής αγωγής, ως εκπρόσωπος του Athens Pride, όπως και η Α. Gilbert. To Δικαστήριο δέχθηκε την πρόταση της εισαγγελέως, απορρίπτοντας το αίτημα για αποβολή της πολιτικής αγωγής για την A. Gilbert, το Γ. Βαλλιανάτο και την Ε. Βλάμη, αποβάλλοντας όμως το Δ. Τσαμπρούνη από την πολιτική αγωγή.

Αρχικά, κατέθεσε ως μάρτυρας ο Π. Δημητράς. Στην κατάθεσή του ο Π. Δημητράς ανέφερε ότι από το δημοσίευμα ήταν σαφές ότι το κείμενο αφορούσε τους μηνυτές, ως καταγγέλλοντες στο ΔΣΑ εναντίον του Κ. Πλεύρη, στοιχείο που είχε δημοσιοποιηθεί και προέκυπτε ευθέως και λόγω της ονομαστικής αναφοράς στο Γ. Βαλλιανάτο (αλλά και στον ίδιο τον Π. Δημητρά). Σε επίμονες ερωτήσεις του Κ. Πλεύρη, ο οποίος παρέπεμπε σε διάφορους συγγραφείς και ιατροδικαστές, περί του αν η ομοφυλοφιλία αποτελεί «διαστροφή», «ανωμαλία», «είναι αντίθετη προς τη φύση», ο Π. Δημητράς απαντούσε αρνητικά, επισημαίνοντας ότι οι σεξουαλικές πρακτικές των ομοερωτικών ατόμων παρατηρούνται και στα ετεροφυλόφιλα ζευγάρια. Στην ερώτηση του Κ. Πλεύρη περί του αν εξακολουθεί να ισχύει το άρθρο 347 του Ποινικού Κώδικα (που ποινικοποιεί σε ορισμένες περιστάσεις σχέσεων εξάρτησης / ανηλικότητας / κερδοσκοπίας την «παρά φύσιν ασέλγεια μεταξύ αρρένων»), ο Π. Δημητράς είπε ότι πρόκειται για μια διατύπωση του έτους 1951, η οποία ισχύει όσο και το σύγχρονο θεσμικό πλαίσιο για την απαγόρευση των διακρίσεων λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού (Ν. 3304/2005) και την ένταξη ως επιβαρυντικής περίστασης του μίσους λόγω διαφορετικού «γενετήσιου» προσανατολισμού του θύματος στο άρθρο 79 ΠΚ.

Στη συνέχεια, κατέθεσε η πολιτικώς ενάγουσα A. Gilbert, η οποία δήλωσε ότι δεν κρύβει τη σεξουαλική της ταυτότητα, αλλά και ότι δεν είναι ψυχανώμαλη ή διεστραμμένη. Επισήμανε επίσης ότι ο Κ. Πλεύρης την 31.10.2011 καταδικάστηκε πρωτόδικα από το ίδιο Δικαστήριο για εξύβρισή της, επειδή σε έγγραφό του προς τον εισαγγελέα την χαρακτήρισε «γενετησίως διεστραμμένη» και «ψυχανώμαλη» που «δεν σέβεται την γυναικεία φύση της άρα ούτε και την αλήθεια». Σε επίμονες ερωτήσεις του κατηγορουμένου για το ποιες σεξουαλικές πρακτικές ακολουθούν οι λεσβίες, η μάρτυρας κατέθεσε ότι αυτό το θέμα αφορά τον ιδιωτικό βίο και αρνήθηκε να απαντήσει.

Κατόπιν, κατέθεσε ο Γ. Βαλλιανάτος, ο οποίος επισήμανε ότι το δημοσίευμα τον ανέφερε ονομαστικά και ότι ο Κ. Πλεύρης είναι υβριστής καθώς αναφέρεται σε «σιχάματα» που αποδίδει στα ομοερωτικά άτομα. Δήλωσε ότι αντιλαμβάνεται πως, λόγω ηλικίας, οι συγγραφείς και ιατροδικαστές που επικαλείτο ο κατηγορούμενος για να τεκμηριώσει ότι ο ομοερωτισμός είναι «διαστροφή», απηχούν τις αντιλήψεις άλλων εποχών, υπογράμμισε όμως υπάρχει η απόφαση του Διεθνούς Οργανισμού Υγείας, ο οποίος έχει αφαιρέσει από τη Διεθνή Ταξινόμηση Νόσων την ομοφυλοφιλία από τις σχετικές κατηγορίες των σεξουαλικών παρεκκλίσεων. Ο Κ. Πλεύρης επέμενε ότι σύμφωνα με την 9η ταξινόμηση (1975) η ομοφυλοφιλία περιλαμβανόταν στις σεξουαλικές διαταραχές, αλλά ο Γ. Βαλλιανάτος του επισήμανε ότι από την 10η ταξινόμηση (1990) αυτό έχει παύσει να ισχύει εδώ και δεκαετίες. Ο Γ. Βαλλιανάτος, απαντώντας σε ερώτηση του συνηγόρου του «Ελεύθερου Κόσμου» είπε πως στο όνομα του δικαιώματος πληροφόρησης δεν μπορεί να δημοσιεύει μια εφημερίδα ένα τόσο «βάρβαρο» κείμενο.

Στη συνέχεια, κατέθεσε ως μάρτυρας η Ε. Βλάμη, η οποία υποστήριξε ότι τα ομοερωτικά άτομα δεν είναι διεστραμμένα ή ψυχανώμαλα, καθώς υπάρχουν αποφάσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας και της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Ένωσης που δεν ταξινομούν τον ομοερωτισμό στις σεξουαλικές διαταραχές. Σε ερωτήσεις του πρώτου κατηγορούμενου σχετικά με τις σεξουαλικές πρακτικές που ακολουθούνται από τις λεσβίες, η μάρτυρας δεν απάντησε. Κατέθεσε επίσης ότι οι συγκεκριμένες λέξεις που χρησιμοποίησε ο κατηγορούμενος προσέβαλαν την τιμή των πολιτικώς εναγόντων όπως προσέβαλαν και κάθε ομοερωτικό άτομο. Κατέθεσε ότι ενημερώθηκε για το δημοσίευμα από τηλεφωνήματα φίλων της που αναγνώρισαν πως την αφορούσε, παρ’ όλο που δεν κατονομαζόταν η ίδια. Κατά την εξέταση της Ε. Βλάμη, η Η. Λ. Κούτρα, ορμώμενη από τη μόλις προηγηθείσα δήλωση του Κ. Πλεύρη ότι «όταν μιλάμε για λεσβίες και κίναιδους, μιλάμε για αιδοία και πρωκτούς», ρώτησε την Ε. Βλάμη «αισθάνεστε απλώς ένα αιδοίο;», με την Ε. Βλάμη να απαντά ότι αισθάνεται πως διαθέτει προσωπικότητα και προσωπική αξία καθώς και πως οι σχέσεις δυο λεσβιών είναι πάνω απ’ όλα σχέσεις συντροφικότητας, στοργής, αγάπης, πλούσιες συναισθημάτων και βέβαια όχι μόνο σαρκικές.

Ο πρώτος κατηγορούμενος Κ. Πλεύρης, καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας, όπως και στην απολογία του υποστήριξε ότι όσα είπε αφορούν την ιδιότητα των εγκαλούντων και όχι το πρόσωπό τους, καθώς και ότι τα ομοερωτικά άτομα δεν διαθέτουν «τιμή». Δήλωσε επίσης ότι το Δικαστήριο, αν υποστηρίζει τα ομοερωτικά άτομα, θα πρέπει να αφαιρέσει την εικόνα του Χριστού από την αίθουσα, για να λάβει την απάντηση από την Πρόεδρο του Δικαστηρίου ότι το Σύνταγμα προστατεύει τη θρησκευτική ελευθερία και ότι στην Ελλάδα υπάρχουν και άτομα που είναι άθεα. Υποστήριξε επίσης ότι όσα είπε αποτελούν εκφράσεις που διατύπωσε από «δικαιολογημένο ενδιαφέρον» (επικαλούμενος τη διάταξη του άρθρου 367 του Ποινικού Κώδικα) και ότι δεν υπάρχουν άλλοι όροι για να πει κάποιος ότι οι ομοφυλόφιλοι είναι ανώμαλοι. Εξέφρασε επίσης την αντίθεση του στον όρο «ομοερωτικά πρόσωπα» που περιλαμβάνεται και στο παραπεμπτικό βούλευμα, αναφέροντας ότι στα καφενεία ο λαός λέει «μου φέρθηκε πούστικα” κι όχι «μου φέρθηκε ομοερωτικά». Τη φράση «σιχάματα» απέδωσε στην εντύπωση που δημιουργείται από ένα πέος όταν εξέρχεται από έναν πρωκτό πασαλειμμένο με κόπρανα, χωρίς να καταθέσει όμως από πού ακριβώς του έχει εντυπωθεί αυτή η εικόνα και γιατί αφορά μόνο την ομοερωτική και όχι και την ανάλογη ετεροερωτική πράξη. Συνολικά ο κατηγορούμενος επέμεινε στη θέση ότι η ομοφυλοφιλία είναι αντίθετη στη φύση και στην απολογία του εκτίμησε ότι η απόφαση θα είναι καταδικαστική. Όσον αφορά το δημοσίευμα, ο Κ. Πλεύρης είπε ότι δεν γνωρίζει πως διέρρευσε το συγκεκριμένο υπόμνημα από το ΔΣΑ και είπε ότι δεν το έδωσε ο ίδιος προς δημοσίευση στον «Ελεύθερο Κόσμο». Πρόσθεσε δε πως εκτός από το υπόμνημα αυτό, έχει υποβάλει και άλλο στο Διοικητικό Συμβούλιο του ΔΣΑ, ζητώντας από αυτό να «καταδικάσει το φαινόμενο της ομοφυλοφιλίας» και να αποφανθεί πως «σεξουαλικές διαστροφές δικηγόρων εκθέτουν το κύρος του λειτουργήματός τους», το οποίο προσκόμισε προς υπεράσπισή του στην υπόθεση αυτή.

Ο δεύτερος κατηγορούμενος Δ. Ζαφειρόπουλος ανέφερε ότι γνωρίζεται μεν με τον Κ. Πλεύρη, αλλά δεν του έδωσε ο τελευταίος προς δημοσίευση το επίδικο κείμενο. Είπε ότι το κείμενο είχε αναπαραχθεί πριν σε άλλες ιστοσελίδες, χωρίς όμως να προσκομίσει έστω και μία παρόμοια αναφορά (γιατί δεν υπάρχει) κι πως ότι ο τίτλος που τοποθετήθηκε από την εφημερίδα («η ομοφυλοφιλία είναι διαστροφή») απέρρεε από όλο το κείμενο. Ο εκδότης κατέθεσε επίσης ότι έχει δικαστεί και στο παρελθόν με το συγκατηγορούμενό του. Ότι δεν μπορούσε να τον λογοκρίνει. Ότι ο ίδιος ως πατέρας δεν γνωρίζει πώς θα απαντήσει στο ανήλικο παιδί του αν αυτό τον ρωτήσει για ποιο λόγο φιλιούνται δύο άνδρες.

Η Εισαγγελέας Παγώνα Ζάκκα στην πρότασή της ζήτησε την καταδίκη των κατηγορούμενων, υποστηρίζοντας ότι ο κατηγορούμενος έγραψε το υπόμνημα σε απάντηση της αναφοράς που είχαν υποβάλει οι πολιτικώς ενάγοντες στο ΔΣΑ. Πρότεινε να κηρυχθούν ένοχοι για τρεις πράξεις εξύβρισης, όσοι οι πολιτικώς ενάγοντες και ενάγουσες. Επίσης πρότεινε την αθώωση των κατηγορουμένων ως προς την εξύβριση του Δ. Τσαμπρούνη, επειδή δεν θεωρήθηκε ως άμεσα θιγόμενος, λόγω του ότι δεν είχε υπογράψει την αναφορά στον ΔΣΑ.

Ο Β. Σωτηρόπουλος στην αγόρευσή του υποστήριξε ότι ο σεξουαλικός προσανατολισμός αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της προσωπικότητας του ατόμου. Επισήμανε επίσης ότι το άρθρο 347 του Ποινικού Κώδικα είναι αντισυνταγματικό και ότι το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο απαγορεύει τις διακρίσεις λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού. Αναφέρθηκε στην απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας 3490/2006, κατά την οποία η ομοφυλόφιλη ερωτική επιθυμία είναι υπαρκτή κοινωνική πραγματικότητα, η οποία σχετίζεται με μια κοινωνική ομάδα, οι ερωτικές επιλογές της οποίας είναι σεβαστές. Επισήμανε λοιπόν ότι η νομική θέση του κατηγορούμενου πως οι ομοφυλόφιλοι δεν διαθέτουν «τιμή» είναι αντίθετη στο υπάρχον θεσμικό πλαίσιο. Το παράδειγμα που έφερε ο κατηγορούμενος ότι «έναν καμπούρη μπορείς να τον πεις καμπούρη» καταδείκνυε το νομικό σφάλμα, αφού ουδείς δικαιούται να προσβάλλει τον άλλο για ένα σωματικό χαρακτηριστικό. Ακόμη και για μια πόρνη, είναι εξύβριση αν την πεις «πουτάνα». Ο συνήγορος υποστήριξε ότι ο σκοπός του πρώτου κατηγορουμένου ήταν να εξυβρίσει τους εγκαλούντες, διότι αν ήθελε απλώς να ασκήσει το δικαίωμα «απάντησης» του στην καταγγελία τους, θα αρκείτο στην υποβολή ενός υπομνήματος κι όχι στη δημοσίευσή του στον Τύπο. Ο συνήγορος σημείωσε ότι σκοπός του κατηγορούμενου στο επίδικο κείμενο δεν ήταν να διατυπώσει τις γενικές απόψεις του για τον ομοερωτισμό, πράγμα που έχει κάνει με άλλα κείμενα του, αλλά να θίξει και να προσβάλλει προσωπικά και ατομικά την τιμή των συγκεκριμένων καταγγελλόντων προσώπων. Ότι αν ήθελε να πει την άποψή του για τους ενάγοντες και τις ενάγουσες θα μπορούσε να είχε χρησιμοποιήσει πιο ήπιες κι ευπρεπείς εκφράσεις. Ότι δεν αποδείχθηκε κάποια «διαρροή» από το ΔΣΑ, αφού το υπόμνημα δημοσιεύθηκε στον «Ελεύθερο Κόσμο» εντός ολίγων ημερών από την υποβολή του, γεγονός που κατέστησε μη πειστικούς τους αναπόδεικτους ισχυρισμούς των συγκατηγορούμενων ότι δήθεν δεν έδωσε ο ένας το κείμενο στον άλλο για δημοσίευση. Συντασσόμενος με την εισαγγελική πρόταση, ζήτησε την καταδίκη των κατηγορουμένων. Υποστήριξε όμως ότι πρέπει να καταδικαστούν και για την εξύβριση του Δ. Τσαμπρούνη, ως εκπροσώπου του Athens Pride κατά το κατηγορητήριο, αφού έγινε δεκτό το αντίστοιχο δικαίωμα της A. Gilbert, η οποία ήταν επίσης εκπρόσωπος του Athens Pride.

Ο Χ. Γραμματίδης τόνισε στην αγόρευσή του ότι η υπόθεση δεν ήταν μια δίκη της ομοφυλοφιλίας, ούτε όμως και μια δίκη απόψεων. Εξέφρασε την ιδιαίτερη ευαισθησία του για το ζήτημα της ελευθερίας της έκφρασης, η οποία δεν πρέπει να περιορίζεται αδικαιολόγητα. Το ατομικό δικαίωμα στην ελευθερία της έκφρασης πρέπει βεβαίως να ασκείται εντός των ορίων που καθορίζονται από το Σύνταγμα και τους σύμφωνους με αυτό νόμους. Στο πλαίσιο της ελευθερίας της έκφρασης, ο πρώτος κατηγορούμενος θα μπορούσε, «λόγω πρεσβείων και λόγω εμπειρίας», να είχε χρησιμοποιήσει άλλες ηπιότερες εκφράσεις, δεδομένου ότι είναι ένα πρόσωπο με πανθομολογούμενη άριστη γνώση της ελληνικής. Ανέφερε την καταδικαστική απόφαση του Αρείου Πάγου, για εξύβριση λόγω του χαρακτηρισμού «σεξουαλικώς διεστραμμένου». Επισήμανε ότι κατά πάγια νομολογία για να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα της εξύβρισης δεν απαιτείται ούτε να είναι ψευδή όσα είπε ο κατηγορούμενος, αφού και η αλήθεια μπορεί να είναι εξυβριστική αν υπάρχει σκοπός καταφρόνησης, ούτε να τελεσθεί το αδίκημα ενώπιον τρίτων, αφού αρκεί να προσβληθεί ο παθών από τις εξυβριστικές φράσεις. Συντασσόμενος με την εισαγγελική πρόταση, ζήτησε την καταδίκη των κατηγορουμένων.

Η Η. - Λ. Κούτρα, δήλωσε πως καλύφθηκε από τις προηγηθείσες αγορεύσεις και αρκέστηκε στο να επισημάνει το σκοπό εξύβρισης του Κ. Πλεύρη, όπως αυτός ανάγλυφα προέκυψε στη διαδικασία στο ακροατήριο και από τη διαμαρτυρία του τελευταίου για το χαρακτηρισμό «ομοερωτικά άτομα». Είπε, χαρακτηριστικά διαμαρτυρόμενος, ότι η «νεόφερτη» ορολογία δεν αποδίδει σωστά τα νοήματα, αφού «ο λαός μας δεν λέει ότι ‘ο τάδε μου φέρθηκε ομοερωτικά’, αλλά ότι ‘ο τάδε μου φέρθηκε πούστικα’», ενώ, ως προς το δεύτερο κατηγορούμενο, η Η. Λ. Κούτρα επισήμανε ότι τοποθέτησε ο ίδιος τον τίτλο του επίδικου δημοσιεύματος, ο οποίος δεν παρουσιάστηκε ως «απλώς η γνώμη του» για τον ομοερωτικό προσανατολισμό, αλλά ως γεγονός, ενώ η κίνηση αυτή δήλωνε ότι και ο ίδιος επικροτεί πλήρως και αναπαράγει - επαναλαμβάνει αυτοτελώς τα όσα αναφέρονταν στο επίδικο κείμενο, προσβάλλοντας με τον τρόπο αυτόν την τιμή και την υπόληψη των πολιτικώς εναγουσών και εναγόντων, με τις ίδιες ακριβώς εκφράσεις, όπως και ο Κ. Πλεύρης.

Στη συνέχεια, ο συνήγορος υπεράσπισης Τ. Δημητρακόπουλος ανέπτυξε στην αγόρευσή του την ένσταση για άρση του αδίκου χαρακτήρα, βάσει του άρθρου 367 Ποινικού Κώδικα. Υποστήριξε ότι οι δυσμενείς κρίσεις εκφράστηκαν στο πλαίσιο του δικαιολογημένου ενδιαφέροντος και ότι θα μπορούσαν να είχαν χρησιμοποιηθεί ακόμη και οξύτερες εκφράσεις, χωρίς να θεωρούνται εξυβριστικές. Δήλωσε ότι θα περίμενε εκτενέστερη νομική ανάλυση από την εισαγγελική πρόταση, καθώς οι πολιτικώς ενάγοντες δεν κατονομάζονταν στο επίδικο κείμενο και οι αναγνώστες δεν ήταν σε θέση να αντιληφθούν ποιους αφορούσε, αφού δεν ήταν υποχρεωμένοι να γνωρίζουν τα εν λόγω πρόσωπα. Αναφέρθηκε επίσης σε εισαγγελική διάταξη βάσει της οποίας απορρίφθηκε μήνυση για ομαδική εξύβριση που υποβλήθηκε σε βάρος του Μητροπολίτη Πειραιά Σεραφείμ για ομοερωτοφοβικά σχόλια. Συντάχθηκε με την πρόταση της εισαγγελέως για την αθώωση ως προς την εξύβριση του Δ. Τσαμπρούνη και αντιτάχθηκε με την υπόλοιπη πρόταση, ζητώντας την αθώωση του δεύτερου κατηγορούμενου Δ. Ζαφειρόπουλου, τον οποίο εκπροσωπούσε.

Τέλος, το Δικαστήριο (Πρόεδρος Μαρία Τζανακάκη – Μέλη Αιμιλία Τσιρίμπα και Φωτεινή Αθανασίου) αποφάσισε την αθώωση των κατηγορουμένων ως προς την εξύβριση του Δ. Τσαμπρούνη και την καταδίκη τους για τρεις (3) πράξεις εξύβρισης των Α. Gilbert, Γ. Βαλλιανάτου και Ε. Βλάμη. Συνολικά, επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης δέκα (10) μηνών σε κάθε κατηγορούμενο, με αναστολή επί τριετία για τον Κ. Πλεύρη και μετατροπή σε χρηματική ποινή (προς 3 ευρώ την ημέρα) για το Δ. Ζαφειρόπουλο. Επίσης επιδίκασε 50 ευρώ αποζημίωση στους τρεις πολιτικώς ενάγουσες και ενάγοντες και επέβαλε τα δικαστικά έξοδα στους κατηγορούμενους. Η έφεση που ασκήθηκε αμέσως από τους καταδικασθέντες έχει εκ του νόμου ανασταλτική δύναμη.

Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι με την απόφαση αυτή η ομοερωτοφοβική ρητορική μίσους τιμωρήθηκε με βάση το ισχύον δίκαιο μόνον επειδή στρεφόταν κατά συγκεκριμένων φυσικών προσώπων. Παραμένει συνεπώς το κενό δικαίου όσον αφορά την καταδίκη των γενικών ομοερωτοφοβικών δηλώσεων μίσους. Το κενό αυτό δεν καλύπτεται με το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρώπινων Δικαιωμάτων, το οποίο επιβαρύνει μάλιστα την αντικειμενική υπόσταση του αδικήματος, αποκλείοντας την απλή εξύβριση και θέτοντας ταυτόχρονα ως προϋποθέσεις την πρόκληση βίας ή μίσους και τη διατάραξη της «δημόσιας τάξης». Ο ομοερωτοφοβικός, όπως και κάθε άλλος ρατσιστικός, λόγος στην Ελλάδα αποτελεί δυστυχώς γενικευμένη πραγματικότητα η οποία παραμένει ατιμώρητη και για την οποία θα πρέπει να ληφθούν νομοθετικά μέτρα που θα διευκολύνουν την απαγόρευσή του και δεν θα επιβαρύνουν τα θύματα με πρόσθετες νομικές υποχρεώσεις.