Στον ανακριτή οδηγήθηκαν εκ νέου, οι 3 εκ των 5 αστυνομικών του Α.Τ. Ακροπόλεως, οι οποίοι κατηγορούνται για βασανιστήρια και κατάχρηση εξουσίας, με αφορμή κακοποίηση Χιλιανού κρατούμενου την παραμονή της Πρωτοχρονιάς. Ο ένας εξ αυτών -ειδικός φρουρός- προφυλακίστηκε, ενώ οι άλλοι δύο αφέθησαν ελεύθεροι με τους περιοριστικούς όρους της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα και της εμφάνισης μία φορά το μήνα στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής τους.
Ο 28χρονος ειδικός φρουρός στην απολογία του φέρεται να αναφέρθηκε σε ιδιαίτερα επιθετική συμπεριφορά του θύματος. Κατά την κρίση όμως ανακριτή και αρμόδιου εισαγγελέα που συμφώνησαν στην προσωρινή του κράτηση ο κατηγορούμενος που αρνήθηκε ότι υπέβαλλε τον κρατούμενο σε βασανιστήρια δεν έδωσε πειστικές εξηγήσεις για το πώς προκλήθηκαν τα πολλαπλά τραύματα που φέρει ο 30χρονος Χιλιανός.
Συγκεκριμένα, ότι ο δεύτερος αστυνομικός που αντιμετωπίζει επίσης την κατηγορία των βασανιστηρίων, υποστήριξε ότι ο ίδιος δεν είχε καμία συμμετοχή αλλά η μοναδική του εμπλοκή είναι ότι φόρεσε τις χειροπέδες στον κρατούμενο και αφέθηκε ελεύθερος. Ο τρίτος αστυνομικός που αφέθηκε επίσης ελεύθερος είναι σύμφωνα με τη δικογραφία ο αξιωματικός υπηρεσίας ο οποίος συνέταξε δικογραφία για τον κρατούμενο στην οποία έκανε αναφορά για δήθεν απόπειρα απόδρασης του.
Οι δύο άλλοι αστυνομικοί που κατηγορούνται για άμεση συνέργια σε κακοποίηση έχουν απολογηθεί και έχουν αφεθεί ελεύθεροι με περιοριστικούς όρους. Στην απολογία τους υποστήριξαν ότι είδαν τους συναδέλφους τους να χτυπούν τον αλλοδαπό, αλλά ότι δεν συμμετείχαν στην κακοποίηση του Χιλιανού μετανάστη.
Οι κατηγορίες που έχουν απαγγελθεί για την υπόθεση, αφορούν τα αδικήματα του βασανισμού και της κατάχρησης εξουσίας που βαρύνουν τους δύο αστυνομικούς οι οποίοι φέρονται να ξυλοκόπησαν άγρια τον κρατούμενο και για απλή συνέργεια στις πράξεις αυτές που στρέφονται εναντίον των υπολοίπων τριών αστυνομικών.
Υπενθυμίζεται ότι, το πρωί της Πρωτοχρονιάς από το αστυνομικό τμήμα της Ακρόπολης μεταφέρθηκε σοβαρά τραυματισμένος σε νοσοκομείο ο 30χρονος Χιλιανός κρατούμενος, Πέδρο Ναβάρο. Έφερε πολλαπλά χτυπήματα στο σώμα και στα χέρια. Όπως προέκυψε από την προανάκριση, ο αλλοδαπός κρατούμενος, το μεσημέρι της Πέμπτης διαμαρτυρήθηκε επανειλημμένα στη γλώσσα του και με χειρονομίες στον σκοπό κρατητηρίου να τον διευκολύνει να τηλεφωνήσει καθόσον το καρτοτηλέφωνο, που βρίσκονταν εκεί, δεν λειτουργούσε.
Ο σκοπός τον εξύβρισε, εισήλθε στο κρατητήριο, τον κτύπησε με το χέρι του στο πρόσωπο δύο φορές και τον οδήγησε σε χώρο εξωτερικά του κρατητηρίου. Εκεί άρχισε να τον κτυπά σε διάφορα σημεία του σώματός του και τότε αυτός τον απώθησε σπρώχνοντας τον στον τοίχο και τον ακινητοποίησε ρωτώντας τον παράλληλα για ποιόν λόγο τον κτυπά. Βλέποντας αυτό, άλλος ειδικός φρουρός έσπευσε σε βοήθεια του συναδέλφου του και από κοινού άσκησαν σωματική βία στον αλλοδαπό με επανειλημμένα κτυπήματα εναντίον του, με χέρια, πόδια και ελαστική αστυνομική ράβδο προκαλώντας του σωματικές βλάβες. Παρόντες ήταν ακόμη, ένας ειδικός φρουρός, και ένας αστυφύλακας που επίσης συνελήφθησαν, οι οποίοι δεν άσκησαν σωματική βία στον αλλοδαπό, αλλά δεν προέβησαν σε καμία ενέργεια για την αποτροπή, ούτε ανέφεραν σχετικά στους προϊσταμένους τους.
Ο 30χρονος είχε συλληφθεί την 23/12/2009 για παράβαση του νόμου περί όπλων, καθώς φέρεται να επιτέθηκε σε πολίτη χρησιμοποιώντας σιδερένια λάμα. Στις 24/12/2009 είχε οδηγηθεί στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών, ο οποίος του όρισε ρητή δικάσιμο για τις 08-01-2010. Στη συνέχεια κρατείτο προκειμένου να εφαρμοστεί σε βάρος του το μέτρο της διοικητικής απέλασης, καθώς δεν διαθέτει άδεια παραμονή στη χώρα. Ο 30χρονος Χιλιανός υπήκοος, εξακολουθεί να νοσηλεύεται στο νοσοκομείο.
Στο μεταξύ, 11 περιπτώσεις αστυνομικής αυθαιρεσίας, οι οποίες έχουν συντελεστεί το τελευταίο 3μηνο εξετάζει το υπουργείου Προστασίας του Πολίτη. Στην πλειοψηφία τους, αφορούν σε περιστατικά κακοποίησης κρατουμένων μεταναστών σε ολόκληρη την επικράτεια, αλλά και καταγγελίες πολιτών για κατάχρηση εξουσίας από πλευράς αστυνομικών. Σήμερα μάλιστα, ήρθε στο φως ένα ακόμη περιστατικό αστυνομικής αυθερεσίας, κατά το οποίο αστυνομικοί του Α.Τ. Πάτμου κακοποίησαν 17χρονους μαθητές και τους ανάγκασαν να ξεγυμνωθούν
Αναδημοσίευση από www.tvxs.gr
Σάββατο 8 Μαΐου 2010
Προσκρούει στο άρθρο 5Α του Συντάγματος η απαγόρευση χρήσης Η/Υ στους κρατούμενους
Το δρόμο για τη χρήση ηλεκτρονικών υπολογιστών από κρατουμένους για εκπαιδευτικούς λόγους ανοίγει η απόφαση του Συνήγορου του Πολίτη, αναγνωρίζοντας το δίκαιο του αιτήματος του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου, για χρήση Η/Υ.
Υπενθυμίζεται ότι ο Αλ. Γιωτόπουλος έχει ζητήσει δύο φορές να του δοθεί η δυνατότητα χρήσης ηλεκτρονικού υπολογιστή, ωστόσο το αίτημα του απορρίφθηκε και τις δύο φορές από το αρμόδιο συμβούλιο φυλακών Κορυδαλλού, με την αιτιολογία ότι υπάρχει ρητή απαγόρευση στον Εσωτερικό Κανονισμό Λειτουργίας Καταστημάτων Κράτησης.
Στη συνέχεια ο Αλ. Γιωτόπουλος απευθύνθηκε στον Συνήγορο του Πολίτη, αλλά και στο Κεντρικό Επιστημονικό Συμβούλιο Φυλακών (ΚΕΣΦ), όπου αναμένεται η σχετική απόφαση.
Στην απόφαση του Συνήγορου του Πολίτη επισημαίνεται ότι υπάρχει έλλειψη νόμιμης αιτιολογίας των απορριπτικών αποφάσεων, δεδομένου ότι το Σύνταγμα (άρθρο 5Α για την κοινωνία της πληροφορίας) όπως και ο Σωφρονιστικός Κώδικας, προς τον σκοπό της επανένταξης αλλά και της μείωσης των δυσμενών συνεπειών της ποινής, επιτρέπουν τη χρήση ηλεκτρονικών υπολογιστών από κρατουμένους για εκπαιδευτικούς λόγους.
Αναδημοσίευση από tvxs.gr
http://tvxs.gr/news/ελλάδα/ανοίγει-ο-δρόμος-μέσω-γιωτόπουλου-για-χρήση-ηυ-από-κρατούμενους
Υπενθυμίζεται ότι ο Αλ. Γιωτόπουλος έχει ζητήσει δύο φορές να του δοθεί η δυνατότητα χρήσης ηλεκτρονικού υπολογιστή, ωστόσο το αίτημα του απορρίφθηκε και τις δύο φορές από το αρμόδιο συμβούλιο φυλακών Κορυδαλλού, με την αιτιολογία ότι υπάρχει ρητή απαγόρευση στον Εσωτερικό Κανονισμό Λειτουργίας Καταστημάτων Κράτησης.
Στη συνέχεια ο Αλ. Γιωτόπουλος απευθύνθηκε στον Συνήγορο του Πολίτη, αλλά και στο Κεντρικό Επιστημονικό Συμβούλιο Φυλακών (ΚΕΣΦ), όπου αναμένεται η σχετική απόφαση.
Στην απόφαση του Συνήγορου του Πολίτη επισημαίνεται ότι υπάρχει έλλειψη νόμιμης αιτιολογίας των απορριπτικών αποφάσεων, δεδομένου ότι το Σύνταγμα (άρθρο 5Α για την κοινωνία της πληροφορίας) όπως και ο Σωφρονιστικός Κώδικας, προς τον σκοπό της επανένταξης αλλά και της μείωσης των δυσμενών συνεπειών της ποινής, επιτρέπουν τη χρήση ηλεκτρονικών υπολογιστών από κρατουμένους για εκπαιδευτικούς λόγους.
Αναδημοσίευση από tvxs.gr
http://tvxs.gr/news/ελλάδα/ανοίγει-ο-δρόμος-μέσω-γιωτόπουλου-για-χρήση-ηυ-από-κρατούμενους
Δουβλίνο ΙΙ: στο τραπέζι για αναθεώρηση με πρόταση της Κομισιόν
Τις σοβαρές δυσλειτουργίες και τα ανθρώπινα δράματα που γεννά ο Κανονισμός του Δουβλίνου, ο οποίος καθορίζει ποιά χώρα της ΕΕ είναι αρμόδια να εξετάζει τα αιτήματα ασύλου, έφεραν στην επιφάνεια οι προσωπικές εμπειρίες 75 ανθρώπων που αφηγήθηκαν τα δεινά τους, στο πλαίσιο του προγράμματος «Δουβλινέζοι» (Dubliners) που εκπόνησε το Ιταλικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες σε συνεργασία με τις αντίστοιχες αρχές άλλων πέντε χωρών (Σουηδία, Ουγγαρία, Γερμανία, Ελλάδα και Ισπανία). Με αφορμή τις συνεχιζόμενες αναφορές από ΜΚΟ και οργανώσεις προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων πανευρωπαϊκά, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις διαπραγματεύονται, κατόπιν πρότασης της Κομισιόν, την αναθεώρηση του Κανονισμού του Δουβλίνου, ο οποίος κρίνεται όχι απλά δυσλειτουργικός αλλά καθιστά αδύνατη την αποτελεσματική προστασία όσων χρήζουν διεθνούς προστασίας.
(Πηγή: ecre.org), (Αναδημοσίευση από www.diavatirio.net)
(Πηγή: ecre.org), (Αναδημοσίευση από www.diavatirio.net)
Τρίτη 4 Μαΐου 2010
Αναβολή μετά από 15 συνεδριάσεις του ΜΟΔ στη Δίκη αστυνομικού για βασανιστήρια με ηλεκτροσόκ θέτει σοβαρά ζητήματα απόνομής Δικαιοσύνης
Η "χαλαρότητα" των Ελληνικών Δικαστηρίων ως προς την αποδοχή επανειλημμένων αιτημάτων αναβολής στην ίδια υπόθεση αποτελεί "τριτοκοσμικό" φαινόμενο που παρελκύει τις δίκες, δυσχεραίνει από πολλές πλευρές το έργο της απονομής Δικαιοσύνης, παραβιάζει θεμελιώδη δικαιώματα και οδηγεί τη χώρα μας σε συχνές καταδίκες από το ΕΔΔΑ.
Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που συναντήσαμε, όπου οι παρατεταμένες αναβολές οδήγησαν ουσιαστικά σε αρνησιδικία.
Δεδομένης της συστημικής και σημειολογικής σημασίας της για τα Ελληνικά πράγματα, ελπίζουμε να μη γίνει έτσι και με την παρακάτω υπόθεση:
ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΣΥΜΦΩΝΙΩΝ ΤΟΥ ΕΛΣΙΝΚΙ (ΕΠΣΕ)
http://cm.greekhelsinki.gr/
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
3 Μαΐου 2010
Απαράδεκτη αναβολή δίκης αστυνομικού για βασανιστήρια με ηλεκτροσόκ μετά 15 συνεδριάσεις! Θύματα προσφεύγουν σε Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.
Το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) καταγγέλλει τη θλιβερή για την ελληνική δικαιοσύνη εξέλιξη στη δίκη του αστυνομικού Χρήστου Ευθυμίου που κατηγορείται για κακουργηματικά βασανιστήρια με ηλεκτροσόκ δύο νέων, του Ιωάννη Παπακώστα και του Γεώργιου Σιδηρόπουλου, τον Αύγουστο 2002, στον Ασπρόπυργο. Σήμερα, το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Αθηνών (ΜΟΔ) συνεδρίασε προχώρησε κατά πλειοψηφία στην αναβολή της δίκης, μετά από 15 συνεδριάσεις, για τις 2 Φεβρουαρίου 2011, οκτώμισι χρόνια μετά το γεγονός!
Ουσιαστικά μέχρι και σήμερα το ΜΟΔ έκανε μόνο τρεις πλήρεις συνεδριάσεις και τρεις σύντομες συνεδριάσεις. Τις υπόλοιπες εννέα συνεδριάσεις το ΜΟΔ Αθηνών αδυνατούσε να συνεδριάσει κυρίως γιατί και οι δυο δικηγόροι του κατηγορούμενου, Αλέξης Κούγιας και Βασιλική Πανταζή, είναι ταυτόχρονα δικηγόροι του Επαμεινώνδα Κορκονέα που δικάζεται για το φόνο του Αλέξη Γρηγορόπουλο στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Άμφισσας. Παρά το ότι το ΜΟΔ Άμφισσας γνώριζε τις δικάσιμες του ΜΟΔ Αθηνών όριζε συστηματικά δικάσιμες την ίδια ημέρα και επί πλέον με ψευδείς βεβαιώσεις ενημέρωνε το ΜΟΔ Αθηνών πως επρόκειτο να δικάζει κάθε εργάσιμη ημέρα με αποτέλεσμα το ΜΟΔ Αθηνών να μην μπορεί να δικάσει τη δική του υπόθεση. Απλή ανάγνωση του δικαστικού ρεπορτάζ αποδεικνύει για παράδειγμα πως ούτε στις 21 Απριλίου 2010 ούτε στις 30 Απριλίου 2010 το ΜΟΔ Άμφισσας συνεδρίασε, αντίθετα με την ψευδή βεβαίωση που εξέδωσε. Παράλληλα η δεύτερη βεβαίωση του ΜΟΔ Άμφισσας δεν αναφέρει πως συνεδρίασε στις 29, 30 και 31 Μαρτίου 2010 όπως είχε προαναγγείλει η πρώτη βεβαίωση! Δυστυχώς, δύο δικαστίνες και δύο ένορκοι του ΜΟΔ Αθηνών αποφάσισαν σήμερα να σταματήσουν τη δίκη αναβάλλοντάς τη για τις 2 Φεβρουαρίου 2011, κατά παράβαση του Άρθρου 349 ΚΠΔ που απαγορεύει τρίτη αναβολή σε μια δίκη: η δίκη για τα βασανιστήρια είχε ήδη αναβληθεί στις 7 Ιανουαρίου 2008 και στις 17 Δεκεμβρίου 2008, και τις δύο φορές λόγω κωλύματος του δικηγόρου Αλέξη Κούγια. Αντίθετα, η Πρόεδρος του δικαστηρίου και άλλοι δύο ένορκοι μειοψήφησαν αφού ήθελαν να διακοπεί η δίκη σε νέα ημερομηνία ώστε να ολοκληρωθεί.
Το ΕΠΣΕ έχει εντολή από τα θύματα που ήταν και πολιτικώς ενάγοντες να προσφύγει άμεσα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου για παραβίαση των Άρθρων 6.1 (δίκαιη δίκη μέσα σε εύλογο χρόνο) και 3 (απαγόρευση των βασανιστηρίων) της ΕΣΔΑ, αφού είναι προφανές πως δεν μπορεί να γίνει σοβαρή δίκη μετά από οκτώμισι χρόνια (Αύγουστος 2002 – Φεβρουάριος 2011). Άλλωστε σήμερα οι πολιτικώς ενάγοντες μέσω του ΕΠΣΕ κατέθεσαν στο δικαστήριο την επισυναπτόμενη πεντασέλιδη δήλωση διεκτραγωδώντας την περιπέτεια της δίκης και ζητώντας να μη γίνει δεκτό αίτημα αναβολής. Παρ’ όλο ότι η Εισαγγελέας πρότεινε επίσης διακοπή, τελικά η δίκη αναβλήθηκε. Το ΕΠΣΕ κατόπιν αυτού θα κάνει αναφορά στον Άρειο Πάγο για τον πειθαρχικό έλεγχο όλων των εμπλεκόμενων δικαστών στις παράνομες δεύτερη και τρίτη αναβολές καθώς και στην επανειλημμένη ψευδή πληροφόρηση του ΜΟΔ Άμφισσας στο ΜΟΔ Αθηνών για τις ημερομηνίας συνεδρίασης του πρώτου. Επισυνάπτεται επίσης και τρίτη ψευδής βεβαίωση του ΜΟΔ Άμφισσας που αναγνώσθηκε σήμερα καθώς και αναφορά στις 19 Απριλίου 2010 των τακτικών δικαστών και της εισαγγελέα του ΜΟΔ Αθήνας προς την Εισαγγελία Εφετών Αθηνών με αίτημα να υπάρξει συνεννόηση για να μπορέσει να δικάσει το ΜΟΔ Αθηνών. Εξ αντικειμένου, προκύπτει πως η ηγεσία της δικαιοσύνης αδιαφόρησε για τη δίκη στο ΜΟΔ Αθηνών.
Παλαιότερα δελτία τύπου του ΕΠΣΕ για την υπόθεση
Αύριο σε Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο δίκη αστυνομικού για βασανιστήρια με ηλεκτροσόκ. Τον είχε απαλλάξει η αστυνομική ΕΔΕ! (16 Δεκεμβρίου 2008)
http://cm.greekhelsinki.gr/index.php?sec=194&cid=3382
Απαράδεκτη νέα αναβολή δίκης αστυνομικού για βασανιστήρια με ηλεκτροσόκ μετά από αίτημα του Αλέξη Κούγια! Προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για την υπόθεση. (17 Δεκεμβρίου 2008) http://cm.greekhelsinki.gr/index.php?sec=194&cid=3383
Ερώτηση Ψαριανού για καθυστέρηση εκδίκασης υπόθεσης βασανισμού με ηλεκτροσόκ (22 Δεκεμβρίου 2008)
http://cm.greekhelsinki.gr/uploads/2008_files/ghm1095_erotisi_psarianou_ypothesi_electroschock_greek.doc
Αύριο σε Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο δίκη αστυνομικού για βασανιστήρια με ηλεκτροσόκ το 2002. Να τιμωρήσει τους υπεύθυνους της απαλλακτικής ΕΔΕ ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης. Όχι σε τρίτη αναβολή της δίκης. (15 Νοεμβρίου 2009)
http://cm.greekhelsinki.gr/uploads/2009_files/ghm1221_diki_mod_electroshock_greek.doc
Οριστικά αύριο η δίκη αστυνομικού για βασανιστήρια με ηλεκτροσόκ το 2002 (10 Δεκεμβρίου 2009) http://cm.greekhelsinki.gr/uploads/2009_files/ghm1228_diki_mod_electroshock_greek.doc
Πρώτη ημέρα δίκης αστυνομικού για βασανιστήρια με ηλεκτροσόκ το 2002 (12 Δεκεμβρίου 2009) http://cm.greekhelsinki.gr/uploads/2009_files/ghm1229_diki_mod_electroshock_greek.doc
ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ (ΕΤΕΠΕ)/
ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΣΥΜΦΩΝΙΩΝ ΤΟΥ ΕΛΣΙΝΚΙ (ΕΠΣΕ)
Τ.Θ. 60820, 15304 Γλυκά Νερά, Tηλ. 2103472259 Fax: 2106018760
e-mail: office@greekhelsinki.gr ιστοσελίδα: http://cm.greekhelsinki.gr/
Ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Αθηνών
ΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΗ ΣΤΑ ΠΡΑΚΤΙΚΑ
(ΑΡΘΡΟ 141 ΠΑΡΑ. 2 ΚΠΔ) ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΕΝΑΓΟΝΤΩΝ
ΙΩΑΝΝΗ ΠΑΠΑΚΩΣΤΑ ΚΑΙ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ
3 Μαΐου 2010
1. Στις 7 Ιανουαρίου 2008 προσδιορίστηκε για πρώτη φορά ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Αθηνών η δίκη του Χρήστου Ευθυμίου με την κατηγορία «βασανιστήρια κρατουμένου κατά συρροή» στην οποία είμαστε πολιτικώς ενάγοντες. Δεδομένου ότι τα καταγγελλόμενα συνέβησαν στις 14 Αυγούστου 2002, υπήρχε ήδη παραβίαση του Άρθρου 6.1 της ΕΣΔΑ για την εκδίκαση κάθε υπόθεσης σε «εύλογο χρόνο», αφού η πρώτη δικάσιμη απείχε πέντε χρόνια και πέντε μήνες από το γεγονός. Ενδεικτικά αναφέρεται πως, στις 22 Απριλίου 2010, το ΕΔΔΑ καταδίκασε την Ελλάδα για παραβίαση των Άρθρων 3 και 6.1 της ΕΣΔΑ στην υπόθεση Στεφάνου κατά Ελλάδας που αφορούσε κακοποίηση 16χρονου Ρομ από αστυνομικό τον Αύγουστο 2001. Η καταδίκη για υπερβολική καθυστέρηση έγινε γιατί η ποινική διαδικασία ενώπιον δύο βαθμών δικαιοσύνης κράτησε έξι χρόνια και έξι μήνες. Επίσης, στις 14 Ιανουαρίου 2010, το ΕΔΔΑ καταδίκασε την Ελλάδα για παραβίαση των Άρθρων 3 και 6.1 της ΕΣΔΑ στην υπόθεση Γκαλότσκιν κατά Ελλάδας που αφορούσε κακοποίηση 25χρονου παλιννοστούντα από αστυνομικό το Δεκέμβριο 2001. Η καταδίκη για υπερβολική καθυστέρηση έγινε γιατί η ποινική διαδικασία ενώπιον ενός βαθμού δικαιοσύνης κράτησε τέσσερα χρόνια και τέσσερις μήνες. Τις δύο αυτές προσφυγές στο ΕΔΔΑ έκανε το ΕΠΣΕ το οποίο εξουσιοδοτήσαμε ήδη από τότε να προσφύγει στο ΕΔΔΑ για υπερβολική καθυστέρηση της παρούσας ποινικής διαδικασίας ανεξάρτητα από την έκβασή της. Υπενθυμίζεται πως ήδη πλησιάζει η συμπλήρωση οκταετίας από το γεγονός. Επισυνάπτονται δύο δελτία τύπου του ΕΠΣΕ για τις δύο πρόσφατες καταδίκες (και πολλές παλαιότερες).
2. Παρά την καθυστέρηση αυτή και τις επιπτώσεις από την παραβίαση του Άρθρου 6.1 της ΕΣΔΑ, με την απόφαση 11/2008, το ΜΟΔ Αθηνών δέχθηκε αίτημα αναβολής κατ’ άρθρο 349 ΚΠΔ λόγω αδυναμίας του συνηγόρου του κατηγορουμένου Αλέξιου Κόυγια να παραστεί επειδή παρίστατο σε άλλο Μικτό Ορκωτό. Το ΜΟΔ Αθηνών επέλεξε να μη διακόψει για άλλη δικάσιμη που θα διευκόλυνε το δικηγόρο του κατηγορουμένου αλλά ανέβαλε για τις 17 Δεκεμβρίου 2008, προσθέτοντας με την απόφαση αυτή ένδεκα μήνες στην καθυστέρηση εκδίκασης.
3. Στις 17 Δεκεμβρίου 2008, με την απόφαση 553/2008, το ΜΟΔ Αθηνών δέχθηκε ξανά αίτημα αναβολής κατ’ άρθρο 349 ΚΠΔ λόγω αδυναμίας του συνηγόρου του κατηγορουμένου Αλέξιου Κόυγια να παραστεί επειδή παρίστατο σε Τριμελές Εφετείο. Το ΜΟΔ Αθηνών αποφάσισε να απορρίψει αίτημα της πολιτικής αγωγής να διακόψει για άλλη δικάσιμη που θα διευκόλυνε το δικηγόρο του κατηγορουμένου και ανέβαλε για τις 16 Νοεμβρίου 2009, προσθέτοντας με την απόφαση αυτή άλλους ένδεκα μήνες στην καθυστέρηση εκδίκασης. Το ΜΟΔ αγνόησε το Άρθρο 349.1 ΚΠΔ πως «δεύτερη αναβολή μπορεί να διαταχθεί μόνον εφόσον βεβαιώνεται αιτιολογημένα στην απόφαση ότι δεν μπορεί να αντιμετωπισθεί το σημαντικό αίτιο με τη διακοπή»: παρόμοια αιτιολόγηση δεν υπήρχε στην απόφαση.
4. Στις 16 Νοεμβρίου 2009, και πάλι ο δικηγόρος του κατηγορουμένου απουσίαζε σε άλλο δικαστήριο. Το δικαστήριο προχώρησε σε μια πρώτη διακοπή της διαδικασίας για τις 27 Νοεμβρίου 2009, οπότε και συγκροτήθηκε με την κλήρωση των ενόρκων, και μετά σε μια δεύτερη διακοπή για τις 11 Δεκεμβρίου 2009. Σημειώνουμε πως στη χορήγηση των διακοπών το δικαστήριο, λόγω άλλων υποχρεώσεων εισαγγελέα ή/και συνέδρων, υποχρεώθηκε να παρακάμψει τον περιορισμό της περιόδου διακοπής σε τρεις ημέρες που προβλέπεται από το Άρθρο 402 ΚΠΔ.
5. Στις 11 Δεκεμβρίου 2009, άρχισε η ουσιαστική εκδίκαση της υπόθεσης. Ο συνήγορος του κατηγορουμένου ζήτησε να κλητευθεί η ιατροδικαστής Σουλτάνα Μαριανού που είχε εξετάσει τους πολιτικώς ενάγοντες. Η εισαγγελέας ζήτησε να κλητευθούν επίσης ο/η γιατρός του Τζανείου Νοσοκομείου που εξέτασε τον πρώτο πολιτικώς ενάγοντα και ο αστυνομικός του εγκληματολογικού της ΕΛ.ΑΣ. Μιχαήλ Λάγιος, έκθεση του οποίου περιλαμβάνεται στη δικογραφία. Το δικαστήριο, με την απόφαση 700/11-12-2009 διέταξε την κλήτευση των τριών μαρτύρων. Στη συνέχεια εξετάσθηκε ο πρώτος πολιτικώς ενάγων και το δικαστήριο αποφάσισε τρίτη διακοπή για τις 22 Δεκεμβρίου 2009.
6. Στις 22 Δεκεμβρίου 2009, εξετάσθηκε ο δεύτερος πολιτικώς ενάγων και η γιατρός του Τζανείου Νοσοκομείου (τον Αύγουστο 2002) Στάμω Θεοτοκάτου και το δικαστήριο αποφάσισε τέταρτη διακοπή για τις 15 Ιανουαρίου 2010.
7. Στις 15 Ιανουαρίου 2010 το δικαστήριο δεν μπόρεσε να συνεδριάσει και διέκοψε για πέμπτη φορά για τις 28 Ιανουαρίου 2010 οπότε και πάλι λόγω αδυναμίας να συνεδριάσει διέκοψε για έκτη φορά για τις 16 Φεβρουαρίου 2010.
8. Στις 16 Φεβρουαρίου 2010, εξετάσθηκε ο μάρτυρας Σπυρίδων Δάμος και ξεκίνησε η εξέταση της ιατροδικαστή Σουλτάνας Μαριανού. Το δικαστήριο απέρριψε αίτημα του συνηγόρου του κατηγορουμένου να παραπεμφθεί στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών ο μάρτυρας Σπυρίδων Δάμος για τυχόν άσκηση ποινικής δίωξης εναντίον του για ψευδορκία. Παράλληλα, υποβλήθηκε αίτημα του συνηγόρου του κατηγορουμένου να απαγορευθούν κάποιες ερωτήσεις στην ιατροδικαστή Σουλτάνα Μαριανού. Μετά την απόρριψή του, ο συνήγορος προσέφυγε στο δικαστήριο. Η Εισαγγελέας επιφυλάχθηκε να τοποθετηθεί για το αίτημα και το δικαστήριο διέκοψε για έβδομη φορά για τις 23 Φεβρουαρίου 2010. Αυτή ήταν η τελευταία μέχρι σήμερα πλήρης συνεδρίαση του δικαστηρίου.
9. Στις 23 Φεβρουαρίου 2010, το δικαστήριο δεν μπόρεσε να συνεδριάσει και διέκοψε για όγδοη φορά για τις 5 Μαρτίου 2010 οπότε και πάλι λόγω αδυναμίας να συνεδριάσει διέκοψε για ένατη φορά για τις 15 Μαρτίου 2010.
10. Στις 15 Μαρτίου 2010, το δικαστήριο συνεδρίασε μετά τις 12 το μεσημέρι. Η προσφυγή του συνηγόρου του κατηγορουμένου στο δικαστήριο, που είχε υποβληθεί πριν ένα μήνα, αποσύρθηκε και συνεχίστηκε η εξέταση της ιατροδικαστή Σουλτάνας Μαριανού. Κατά τις 12:45, ο συνήγορος του κατηγορουμένου υπέβαλε αίτημα εξαίρεσης της Προέδρου του δικαστηρίου. Όταν επανήλθε με άλλο πρόεδρο το δικαστήριο, στις 14:20, ο συνήγορος του κατηγορουμένου απουσίαζε και η συνεδρίαση διακόπηκε για δέκατη φορά για τις 16 Μαρτίου 2010.
11. Στις 16 Μαρτίου 2010, το δικαστήριο συνεδρίασε και η αίτηση εξαίρεσης της Προέδρου αποσύρθηκε από το συνήγορο του κατηγορουμένου. Λόγω αδυναμίας του δικαστηρίου με την κανονική σύνθεση να συνεδριάσει, η συνεδρίαση διακόπηκε για ενδέκατη φορά για τις 29 Μαρτίου 2010.
12. Στις 29 Μαρτίου 2010, το δικαστήριο δεν μπόρεσε να συνεδριάσει και διέκοψε για δωδέκατη φορά για τις 14 Απριλίου 2010 οπότε και πάλι λόγω αδυναμίας να συνεδριάσει διέκοψε για δέκατη τρίτη φορά για τις 19 Απριλίου 2010, οπότε και πάλι λόγω αδυναμίας να συνεδριάσει διέκοψε για δέκατη τέταρτη φορά για σήμερα 3 Μαΐου 2010. Γνωρίζουμε δε πως και σήμερα το δικαστήριο μάλλον δεν θα μπορέσει να συνεδριάσει και θα διακόψει για δέκατη πέμπτη φορά.
13. Συνολικά, από τις μέχρι και σήμερα δεκαπέντε συνεδριάσεις, μόνο τρεις ήταν πλήρεις (δηλαδή ξεκίνησαν το πρωί και διακόπηκαν το μεσημέρι), με την τελευταία από αυτές να έγινε πριν δυόμισι μήνες, στις 16 Φεβρουαρίου 2010, όταν ξεκίνησε την κατάθεσή της η ιατροδικαστής Σουλτάνα Μαριανού. Επί πλέον, έγιναν και άλλες τρεις σύντομες συνεδριάσεις, ενώ σε εννέα συνεδριάσεις απλώς αποφασίστηκε διακοπή για επόμενη συνεδρίαση.
14. Καμιά από τις διακοπές δεν προκλήθηκε λόγω αιτήματος της πολιτικής αγωγής αφού οι δύο συνήγοροί της Θεόδωρος Σχινάς και Αθανάσιος Τάρτης κατ’ επανάληψη δήλωσαν πως αν υπήρχε ανάγκη θα κάλυπτε ο ένας τυχόν απουσία του άλλου. Αντίθετα, οι περισσότερες διακοπές προκλήθηκαν από αιτήματα των συνηγόρων του κατηγορούμένου Αλέξιου Κούγια και Βασιλικής Πανταζή κυρίως γιατί και οι δύο παρίστανται ταυτόχρονα ως συνήγοροι υπεράσπισης ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Άμφισσας του Ειδικού Φρουρού Επαμεινώνδα Κορκονέα ο οποίος δικάζεται για το αδίκημα της ανθρωποκτονίας από πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατάσταση με ενδεχόμενο δόλο του Αλεξάνδρου Γρηγορόπουλου. Κάθε φορά δε που συμπίπτουν οι δικάσιμες των δύο δικών επιλέγουν και οι δύο να παρίστανται στο ΜΟΔ Άμφισσας, κάτι που κάνει αδύνατη τη συνεδρίαση του ΜΟΔ Αθηνών.
15. Οι πολιτικώς ενάγοντες έχουν εκτιμήσει την προσπάθεια του ΜΟΔ Αθηνών να προσαρμοστεί στις διάφορες δικάσιμες άλλων δικαστηρίων όπου παρίστανται οι συνήγοροι του κατηγορούμένου. Παράλληλα συμμερίζονται πλήρως την απορία της Προέδρου του ΜΟΔ Αθηνών στη συνεδρίαση της 29 Μαρτίου 2010 γιατί η Πρόεδρος του ΜΟΔ Άμφισσας όρισε δικάσιμη για τις 29 Μαρτίου 2010 ενώ είχε προηγηθεί επικοινωνία μεταξύ τους και το ΜΟΔ Άμφισσας γνώριζε τη δικάσιμη του ΜΟΔ Αθηνών. Παρόμοια απορία είχε εκφράσει η Πρόεδρος του ΜΟΔ Αθηνών και στις 23 Φεβρουάριου 2010.
16. Οι πολιτικώς ενάγοντες εκφράζουν τη σοβαρή απορία τους γιατί το έγγραφο του ΜΟΔ Άμφισσας που αναγνώσθηκε στις 29 Μαρτίου 2010 και ενσωματώνεται στην παρούσα δήλωση ανέφερε πως το ΜΟΔ Άμφισσας θα συνεδρίαζε στις 29, 30 και 31 Μαρτίου 2010 (με αποτέλεσμα το ΜΟΔ Αθηνών να μην μπορεί να συνεδριάσει κατά τις ίδιες ημέρες), ενώ το έγγραφο του ΜΟΔ Άμφισσας που αναγνώσθηκε στις 19 Απριλίου 2010 και επίσης ενσωματώνεται στην παρούσα δήλωση ανέφερε πως το ΜΟΔ Άμφισσας δεν συνεδρίασε στις 29, 30 και 31 Μαρτίου 2010 ούτε οποιαδήποτε άλλη ημέρα μέχρι τις 14 Απριλίου 2010 (κατά σύμπτωση ημέρα συνεδρίασης του ΜΟΔ Αθηνών καθορισμένη από τις 29 Μαρτίου 2010). Το έγγραφο αυτό αναφέρει επίσης πως το ΜΟΔ Άμφισσας θα συνεδρίαζε στις 19, 20, 21, 22 και 23 Απριλίου 2010 (με αποτέλεσμα το ΜΟΔ Αθηνών να μην μπορεί να συνεδριάσει κατά τις ίδιες ημέρες), αλλά από τις εφημερίδες οι πολιτικώς ενάγοντες πληροφορήθηκαν ότι μια από τις ημέρες αυτές, στις 21 Απριλίου 2010, το ΜΟΔ Άμφισσας δεν συνεδρίασε. Όπως δεν συνεδρίασε και στις 30 Απριλίου 2010, καθώς διέκοψε στις 29 Απριλίου 2010 για σήμερα 3 Μαΐου 2010.
17. Το ΜΟΔ Άμφισσας δηλαδή δεν συνεδρίαζε ημέρες που οι συνήγοροι υπεράσπισης είχαν υποχρέωση παράστασης σε άλλες δίκες για γεγονότα πρόσφατα, ενώ συνεδρίαζε πάντα τις ημέρες συνεδρίασης του ΜΟΔ Αθηνών για γεγονότα του 2002. Οι πολιτικώς ενάγοντες γνωρίζουν ότι για τις άλλες δίκες υπάρχει το πρόβλημα της προσωρινής κράτησης κατηγορουμένων. Παρατηρούν επίσης πως ο κατηγορούμενος αστυνομικός στην παρούσα δίκη, που είναι η πρώτη στην ιστορία της ελληνικής δικαιοσύνης για κακουργηματικά βασανιστήρια, δεν κρατήθηκε προσωρινά σε αντίθεση με τους κατηγορούμενους αστυνομικούς της δίκης του ΜΟΔ Άμφισσας για κακουργηματική ανθρωποκτονία. Η διακριτική αυτή μεταχείριση σε βάρος των πολιτικώς εναγόντων οδήγησε στην καθυστέρηση εκδίκασης της υπόθεσης. Οι πολιτικώς ενάγοντες δεν μπορούν όμως να καταλάβουν γιατί η δικαιοσύνη τους καθιστά για δεύτερη φορά θύματα διακριτικής μεταχείρισης, όταν μάλιστα η δίκη στο ΜΟΔ Αθηνών ξεκίνησε τρεις μήνες πριν από τη δίκη στο ΜΟΔ Άμφισσας και κανονικά θα έπρεπε να είχε ολοκληρωθεί πριν αρχίσει η δίκη στο ΜΟΔ Άμφισσας. Οι πολιτικώς ενάγοντες γνωρίζουν πως το ΕΔΔΑ, όταν εξετάζει τις συνθήκες δίκαιης δίκης, μετρά το χρόνο ολοκλήρωσης ανεξάρτητα από την ύπαρξη προσωρινής κράτησης και απαιτεί από την Ελλάδα να οργανώνει το δικαστικό της σύστημα έτσι ώστε να υπάρχει δίκαιη δίκη για όλους, ανεξάρτητα από επί μέρους προβλήματα, και απαιτεί να υπάρχει ισότιμη μεταχείριση όλων. Επίσης, στη συγκεκριμένη υπόθεση για την αξιολόγηση της δίκαιης δίκης το ΕΔΔΑ, στην προσφυγή που θα υποβληθεί, θα συνεκτιμήσει το γεγονός της ουσιαστικής διακοπής της δίκης και μάλιστα ειδικότερα της εξέτασης της κρισιμότερης μάρτυρα, της ιατροδικαστή, επί δυόμισι μήνες, με αποτέλεσμα να είναι εξαιρετικά δύσκολο το δικαστήριο να αξιολογήσει συνολικά την κατάθεσή της.
18. Για όλους αυτούς τους λόγους οι πολιτικώς ενάγοντες, ευχαριστώντας για άλλη μια φορά την εισαγγελέα και τους συνέδρους για την υπομονετική αντιμετώπιση των προβλημάτων αυτών, παρακαλεί το δικαστήριο –σε συνεργασία με την ηγεσία της δικαιοσύνης- να κάνει όλα εκείνα που είναι αναγκαία για να ξαναρχίσει η ουσιαστική εκδίκαση της υπόθεσης σε μελλοντική ημερομηνία με ταυτόχρονη διασφάλιση πως θα συνεχιστεί με διακοπές όχι πέρα του τριημέρου, όπως άλλωστε προβλέπεται από το Άρθρο 402 ΚΠΔ. Παράλληλα, οι πολιτικώς ενάγοντες παρακαλούν το δικαστήριο να απορρίψει κάθε αίτημα αναβολής των συνηγόρων υπεράσπισης, την οποία άλλωστε αποκλείει το Άρθρο 349 ΚΠΔ: «Κάθε άλλη αναβολή απαγορεύεται. Επιτρέπεται σε εντελώς εξαιρετικές περιπτώσεις, μόνον αν το δικαστήριο κρίνει με ειδική αιτιολογία ότι είναι αδύνατη η διεξαγωγή της δίκης. Οι λόγοι αυτοί πρέπει να εκτίθενται αναλυτικά και αιτιολογημένα στην απόφαση της αναβολής.»
Οι πολιτικώς ενάγοντες
Ιωάννης Παπακώστας Γεώργιος Σιδηρόπουλος
Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που συναντήσαμε, όπου οι παρατεταμένες αναβολές οδήγησαν ουσιαστικά σε αρνησιδικία.
Δεδομένης της συστημικής και σημειολογικής σημασίας της για τα Ελληνικά πράγματα, ελπίζουμε να μη γίνει έτσι και με την παρακάτω υπόθεση:
ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΣΥΜΦΩΝΙΩΝ ΤΟΥ ΕΛΣΙΝΚΙ (ΕΠΣΕ)
http://cm.greekhelsinki.gr/
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
3 Μαΐου 2010
Απαράδεκτη αναβολή δίκης αστυνομικού για βασανιστήρια με ηλεκτροσόκ μετά 15 συνεδριάσεις! Θύματα προσφεύγουν σε Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.
Το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) καταγγέλλει τη θλιβερή για την ελληνική δικαιοσύνη εξέλιξη στη δίκη του αστυνομικού Χρήστου Ευθυμίου που κατηγορείται για κακουργηματικά βασανιστήρια με ηλεκτροσόκ δύο νέων, του Ιωάννη Παπακώστα και του Γεώργιου Σιδηρόπουλου, τον Αύγουστο 2002, στον Ασπρόπυργο. Σήμερα, το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Αθηνών (ΜΟΔ) συνεδρίασε προχώρησε κατά πλειοψηφία στην αναβολή της δίκης, μετά από 15 συνεδριάσεις, για τις 2 Φεβρουαρίου 2011, οκτώμισι χρόνια μετά το γεγονός!
Ουσιαστικά μέχρι και σήμερα το ΜΟΔ έκανε μόνο τρεις πλήρεις συνεδριάσεις και τρεις σύντομες συνεδριάσεις. Τις υπόλοιπες εννέα συνεδριάσεις το ΜΟΔ Αθηνών αδυνατούσε να συνεδριάσει κυρίως γιατί και οι δυο δικηγόροι του κατηγορούμενου, Αλέξης Κούγιας και Βασιλική Πανταζή, είναι ταυτόχρονα δικηγόροι του Επαμεινώνδα Κορκονέα που δικάζεται για το φόνο του Αλέξη Γρηγορόπουλο στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Άμφισσας. Παρά το ότι το ΜΟΔ Άμφισσας γνώριζε τις δικάσιμες του ΜΟΔ Αθηνών όριζε συστηματικά δικάσιμες την ίδια ημέρα και επί πλέον με ψευδείς βεβαιώσεις ενημέρωνε το ΜΟΔ Αθηνών πως επρόκειτο να δικάζει κάθε εργάσιμη ημέρα με αποτέλεσμα το ΜΟΔ Αθηνών να μην μπορεί να δικάσει τη δική του υπόθεση. Απλή ανάγνωση του δικαστικού ρεπορτάζ αποδεικνύει για παράδειγμα πως ούτε στις 21 Απριλίου 2010 ούτε στις 30 Απριλίου 2010 το ΜΟΔ Άμφισσας συνεδρίασε, αντίθετα με την ψευδή βεβαίωση που εξέδωσε. Παράλληλα η δεύτερη βεβαίωση του ΜΟΔ Άμφισσας δεν αναφέρει πως συνεδρίασε στις 29, 30 και 31 Μαρτίου 2010 όπως είχε προαναγγείλει η πρώτη βεβαίωση! Δυστυχώς, δύο δικαστίνες και δύο ένορκοι του ΜΟΔ Αθηνών αποφάσισαν σήμερα να σταματήσουν τη δίκη αναβάλλοντάς τη για τις 2 Φεβρουαρίου 2011, κατά παράβαση του Άρθρου 349 ΚΠΔ που απαγορεύει τρίτη αναβολή σε μια δίκη: η δίκη για τα βασανιστήρια είχε ήδη αναβληθεί στις 7 Ιανουαρίου 2008 και στις 17 Δεκεμβρίου 2008, και τις δύο φορές λόγω κωλύματος του δικηγόρου Αλέξη Κούγια. Αντίθετα, η Πρόεδρος του δικαστηρίου και άλλοι δύο ένορκοι μειοψήφησαν αφού ήθελαν να διακοπεί η δίκη σε νέα ημερομηνία ώστε να ολοκληρωθεί.
Το ΕΠΣΕ έχει εντολή από τα θύματα που ήταν και πολιτικώς ενάγοντες να προσφύγει άμεσα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου για παραβίαση των Άρθρων 6.1 (δίκαιη δίκη μέσα σε εύλογο χρόνο) και 3 (απαγόρευση των βασανιστηρίων) της ΕΣΔΑ, αφού είναι προφανές πως δεν μπορεί να γίνει σοβαρή δίκη μετά από οκτώμισι χρόνια (Αύγουστος 2002 – Φεβρουάριος 2011). Άλλωστε σήμερα οι πολιτικώς ενάγοντες μέσω του ΕΠΣΕ κατέθεσαν στο δικαστήριο την επισυναπτόμενη πεντασέλιδη δήλωση διεκτραγωδώντας την περιπέτεια της δίκης και ζητώντας να μη γίνει δεκτό αίτημα αναβολής. Παρ’ όλο ότι η Εισαγγελέας πρότεινε επίσης διακοπή, τελικά η δίκη αναβλήθηκε. Το ΕΠΣΕ κατόπιν αυτού θα κάνει αναφορά στον Άρειο Πάγο για τον πειθαρχικό έλεγχο όλων των εμπλεκόμενων δικαστών στις παράνομες δεύτερη και τρίτη αναβολές καθώς και στην επανειλημμένη ψευδή πληροφόρηση του ΜΟΔ Άμφισσας στο ΜΟΔ Αθηνών για τις ημερομηνίας συνεδρίασης του πρώτου. Επισυνάπτεται επίσης και τρίτη ψευδής βεβαίωση του ΜΟΔ Άμφισσας που αναγνώσθηκε σήμερα καθώς και αναφορά στις 19 Απριλίου 2010 των τακτικών δικαστών και της εισαγγελέα του ΜΟΔ Αθήνας προς την Εισαγγελία Εφετών Αθηνών με αίτημα να υπάρξει συνεννόηση για να μπορέσει να δικάσει το ΜΟΔ Αθηνών. Εξ αντικειμένου, προκύπτει πως η ηγεσία της δικαιοσύνης αδιαφόρησε για τη δίκη στο ΜΟΔ Αθηνών.
Παλαιότερα δελτία τύπου του ΕΠΣΕ για την υπόθεση
Αύριο σε Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο δίκη αστυνομικού για βασανιστήρια με ηλεκτροσόκ. Τον είχε απαλλάξει η αστυνομική ΕΔΕ! (16 Δεκεμβρίου 2008)
http://cm.greekhelsinki.gr/index.php?sec=194&cid=3382
Απαράδεκτη νέα αναβολή δίκης αστυνομικού για βασανιστήρια με ηλεκτροσόκ μετά από αίτημα του Αλέξη Κούγια! Προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για την υπόθεση. (17 Δεκεμβρίου 2008) http://cm.greekhelsinki.gr/index.php?sec=194&cid=3383
Ερώτηση Ψαριανού για καθυστέρηση εκδίκασης υπόθεσης βασανισμού με ηλεκτροσόκ (22 Δεκεμβρίου 2008)
http://cm.greekhelsinki.gr/uploads/2008_files/ghm1095_erotisi_psarianou_ypothesi_electroschock_greek.doc
Αύριο σε Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο δίκη αστυνομικού για βασανιστήρια με ηλεκτροσόκ το 2002. Να τιμωρήσει τους υπεύθυνους της απαλλακτικής ΕΔΕ ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης. Όχι σε τρίτη αναβολή της δίκης. (15 Νοεμβρίου 2009)
http://cm.greekhelsinki.gr/uploads/2009_files/ghm1221_diki_mod_electroshock_greek.doc
Οριστικά αύριο η δίκη αστυνομικού για βασανιστήρια με ηλεκτροσόκ το 2002 (10 Δεκεμβρίου 2009) http://cm.greekhelsinki.gr/uploads/2009_files/ghm1228_diki_mod_electroshock_greek.doc
Πρώτη ημέρα δίκης αστυνομικού για βασανιστήρια με ηλεκτροσόκ το 2002 (12 Δεκεμβρίου 2009) http://cm.greekhelsinki.gr/uploads/2009_files/ghm1229_diki_mod_electroshock_greek.doc
ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ (ΕΤΕΠΕ)/
ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΣΥΜΦΩΝΙΩΝ ΤΟΥ ΕΛΣΙΝΚΙ (ΕΠΣΕ)
Τ.Θ. 60820, 15304 Γλυκά Νερά, Tηλ. 2103472259 Fax: 2106018760
e-mail: office@greekhelsinki.gr ιστοσελίδα: http://cm.greekhelsinki.gr/
Ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Αθηνών
ΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΗ ΣΤΑ ΠΡΑΚΤΙΚΑ
(ΑΡΘΡΟ 141 ΠΑΡΑ. 2 ΚΠΔ) ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΕΝΑΓΟΝΤΩΝ
ΙΩΑΝΝΗ ΠΑΠΑΚΩΣΤΑ ΚΑΙ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ
3 Μαΐου 2010
1. Στις 7 Ιανουαρίου 2008 προσδιορίστηκε για πρώτη φορά ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Αθηνών η δίκη του Χρήστου Ευθυμίου με την κατηγορία «βασανιστήρια κρατουμένου κατά συρροή» στην οποία είμαστε πολιτικώς ενάγοντες. Δεδομένου ότι τα καταγγελλόμενα συνέβησαν στις 14 Αυγούστου 2002, υπήρχε ήδη παραβίαση του Άρθρου 6.1 της ΕΣΔΑ για την εκδίκαση κάθε υπόθεσης σε «εύλογο χρόνο», αφού η πρώτη δικάσιμη απείχε πέντε χρόνια και πέντε μήνες από το γεγονός. Ενδεικτικά αναφέρεται πως, στις 22 Απριλίου 2010, το ΕΔΔΑ καταδίκασε την Ελλάδα για παραβίαση των Άρθρων 3 και 6.1 της ΕΣΔΑ στην υπόθεση Στεφάνου κατά Ελλάδας που αφορούσε κακοποίηση 16χρονου Ρομ από αστυνομικό τον Αύγουστο 2001. Η καταδίκη για υπερβολική καθυστέρηση έγινε γιατί η ποινική διαδικασία ενώπιον δύο βαθμών δικαιοσύνης κράτησε έξι χρόνια και έξι μήνες. Επίσης, στις 14 Ιανουαρίου 2010, το ΕΔΔΑ καταδίκασε την Ελλάδα για παραβίαση των Άρθρων 3 και 6.1 της ΕΣΔΑ στην υπόθεση Γκαλότσκιν κατά Ελλάδας που αφορούσε κακοποίηση 25χρονου παλιννοστούντα από αστυνομικό το Δεκέμβριο 2001. Η καταδίκη για υπερβολική καθυστέρηση έγινε γιατί η ποινική διαδικασία ενώπιον ενός βαθμού δικαιοσύνης κράτησε τέσσερα χρόνια και τέσσερις μήνες. Τις δύο αυτές προσφυγές στο ΕΔΔΑ έκανε το ΕΠΣΕ το οποίο εξουσιοδοτήσαμε ήδη από τότε να προσφύγει στο ΕΔΔΑ για υπερβολική καθυστέρηση της παρούσας ποινικής διαδικασίας ανεξάρτητα από την έκβασή της. Υπενθυμίζεται πως ήδη πλησιάζει η συμπλήρωση οκταετίας από το γεγονός. Επισυνάπτονται δύο δελτία τύπου του ΕΠΣΕ για τις δύο πρόσφατες καταδίκες (και πολλές παλαιότερες).
2. Παρά την καθυστέρηση αυτή και τις επιπτώσεις από την παραβίαση του Άρθρου 6.1 της ΕΣΔΑ, με την απόφαση 11/2008, το ΜΟΔ Αθηνών δέχθηκε αίτημα αναβολής κατ’ άρθρο 349 ΚΠΔ λόγω αδυναμίας του συνηγόρου του κατηγορουμένου Αλέξιου Κόυγια να παραστεί επειδή παρίστατο σε άλλο Μικτό Ορκωτό. Το ΜΟΔ Αθηνών επέλεξε να μη διακόψει για άλλη δικάσιμη που θα διευκόλυνε το δικηγόρο του κατηγορουμένου αλλά ανέβαλε για τις 17 Δεκεμβρίου 2008, προσθέτοντας με την απόφαση αυτή ένδεκα μήνες στην καθυστέρηση εκδίκασης.
3. Στις 17 Δεκεμβρίου 2008, με την απόφαση 553/2008, το ΜΟΔ Αθηνών δέχθηκε ξανά αίτημα αναβολής κατ’ άρθρο 349 ΚΠΔ λόγω αδυναμίας του συνηγόρου του κατηγορουμένου Αλέξιου Κόυγια να παραστεί επειδή παρίστατο σε Τριμελές Εφετείο. Το ΜΟΔ Αθηνών αποφάσισε να απορρίψει αίτημα της πολιτικής αγωγής να διακόψει για άλλη δικάσιμη που θα διευκόλυνε το δικηγόρο του κατηγορουμένου και ανέβαλε για τις 16 Νοεμβρίου 2009, προσθέτοντας με την απόφαση αυτή άλλους ένδεκα μήνες στην καθυστέρηση εκδίκασης. Το ΜΟΔ αγνόησε το Άρθρο 349.1 ΚΠΔ πως «δεύτερη αναβολή μπορεί να διαταχθεί μόνον εφόσον βεβαιώνεται αιτιολογημένα στην απόφαση ότι δεν μπορεί να αντιμετωπισθεί το σημαντικό αίτιο με τη διακοπή»: παρόμοια αιτιολόγηση δεν υπήρχε στην απόφαση.
4. Στις 16 Νοεμβρίου 2009, και πάλι ο δικηγόρος του κατηγορουμένου απουσίαζε σε άλλο δικαστήριο. Το δικαστήριο προχώρησε σε μια πρώτη διακοπή της διαδικασίας για τις 27 Νοεμβρίου 2009, οπότε και συγκροτήθηκε με την κλήρωση των ενόρκων, και μετά σε μια δεύτερη διακοπή για τις 11 Δεκεμβρίου 2009. Σημειώνουμε πως στη χορήγηση των διακοπών το δικαστήριο, λόγω άλλων υποχρεώσεων εισαγγελέα ή/και συνέδρων, υποχρεώθηκε να παρακάμψει τον περιορισμό της περιόδου διακοπής σε τρεις ημέρες που προβλέπεται από το Άρθρο 402 ΚΠΔ.
5. Στις 11 Δεκεμβρίου 2009, άρχισε η ουσιαστική εκδίκαση της υπόθεσης. Ο συνήγορος του κατηγορουμένου ζήτησε να κλητευθεί η ιατροδικαστής Σουλτάνα Μαριανού που είχε εξετάσει τους πολιτικώς ενάγοντες. Η εισαγγελέας ζήτησε να κλητευθούν επίσης ο/η γιατρός του Τζανείου Νοσοκομείου που εξέτασε τον πρώτο πολιτικώς ενάγοντα και ο αστυνομικός του εγκληματολογικού της ΕΛ.ΑΣ. Μιχαήλ Λάγιος, έκθεση του οποίου περιλαμβάνεται στη δικογραφία. Το δικαστήριο, με την απόφαση 700/11-12-2009 διέταξε την κλήτευση των τριών μαρτύρων. Στη συνέχεια εξετάσθηκε ο πρώτος πολιτικώς ενάγων και το δικαστήριο αποφάσισε τρίτη διακοπή για τις 22 Δεκεμβρίου 2009.
6. Στις 22 Δεκεμβρίου 2009, εξετάσθηκε ο δεύτερος πολιτικώς ενάγων και η γιατρός του Τζανείου Νοσοκομείου (τον Αύγουστο 2002) Στάμω Θεοτοκάτου και το δικαστήριο αποφάσισε τέταρτη διακοπή για τις 15 Ιανουαρίου 2010.
7. Στις 15 Ιανουαρίου 2010 το δικαστήριο δεν μπόρεσε να συνεδριάσει και διέκοψε για πέμπτη φορά για τις 28 Ιανουαρίου 2010 οπότε και πάλι λόγω αδυναμίας να συνεδριάσει διέκοψε για έκτη φορά για τις 16 Φεβρουαρίου 2010.
8. Στις 16 Φεβρουαρίου 2010, εξετάσθηκε ο μάρτυρας Σπυρίδων Δάμος και ξεκίνησε η εξέταση της ιατροδικαστή Σουλτάνας Μαριανού. Το δικαστήριο απέρριψε αίτημα του συνηγόρου του κατηγορουμένου να παραπεμφθεί στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών ο μάρτυρας Σπυρίδων Δάμος για τυχόν άσκηση ποινικής δίωξης εναντίον του για ψευδορκία. Παράλληλα, υποβλήθηκε αίτημα του συνηγόρου του κατηγορουμένου να απαγορευθούν κάποιες ερωτήσεις στην ιατροδικαστή Σουλτάνα Μαριανού. Μετά την απόρριψή του, ο συνήγορος προσέφυγε στο δικαστήριο. Η Εισαγγελέας επιφυλάχθηκε να τοποθετηθεί για το αίτημα και το δικαστήριο διέκοψε για έβδομη φορά για τις 23 Φεβρουαρίου 2010. Αυτή ήταν η τελευταία μέχρι σήμερα πλήρης συνεδρίαση του δικαστηρίου.
9. Στις 23 Φεβρουαρίου 2010, το δικαστήριο δεν μπόρεσε να συνεδριάσει και διέκοψε για όγδοη φορά για τις 5 Μαρτίου 2010 οπότε και πάλι λόγω αδυναμίας να συνεδριάσει διέκοψε για ένατη φορά για τις 15 Μαρτίου 2010.
10. Στις 15 Μαρτίου 2010, το δικαστήριο συνεδρίασε μετά τις 12 το μεσημέρι. Η προσφυγή του συνηγόρου του κατηγορουμένου στο δικαστήριο, που είχε υποβληθεί πριν ένα μήνα, αποσύρθηκε και συνεχίστηκε η εξέταση της ιατροδικαστή Σουλτάνας Μαριανού. Κατά τις 12:45, ο συνήγορος του κατηγορουμένου υπέβαλε αίτημα εξαίρεσης της Προέδρου του δικαστηρίου. Όταν επανήλθε με άλλο πρόεδρο το δικαστήριο, στις 14:20, ο συνήγορος του κατηγορουμένου απουσίαζε και η συνεδρίαση διακόπηκε για δέκατη φορά για τις 16 Μαρτίου 2010.
11. Στις 16 Μαρτίου 2010, το δικαστήριο συνεδρίασε και η αίτηση εξαίρεσης της Προέδρου αποσύρθηκε από το συνήγορο του κατηγορουμένου. Λόγω αδυναμίας του δικαστηρίου με την κανονική σύνθεση να συνεδριάσει, η συνεδρίαση διακόπηκε για ενδέκατη φορά για τις 29 Μαρτίου 2010.
12. Στις 29 Μαρτίου 2010, το δικαστήριο δεν μπόρεσε να συνεδριάσει και διέκοψε για δωδέκατη φορά για τις 14 Απριλίου 2010 οπότε και πάλι λόγω αδυναμίας να συνεδριάσει διέκοψε για δέκατη τρίτη φορά για τις 19 Απριλίου 2010, οπότε και πάλι λόγω αδυναμίας να συνεδριάσει διέκοψε για δέκατη τέταρτη φορά για σήμερα 3 Μαΐου 2010. Γνωρίζουμε δε πως και σήμερα το δικαστήριο μάλλον δεν θα μπορέσει να συνεδριάσει και θα διακόψει για δέκατη πέμπτη φορά.
13. Συνολικά, από τις μέχρι και σήμερα δεκαπέντε συνεδριάσεις, μόνο τρεις ήταν πλήρεις (δηλαδή ξεκίνησαν το πρωί και διακόπηκαν το μεσημέρι), με την τελευταία από αυτές να έγινε πριν δυόμισι μήνες, στις 16 Φεβρουαρίου 2010, όταν ξεκίνησε την κατάθεσή της η ιατροδικαστής Σουλτάνα Μαριανού. Επί πλέον, έγιναν και άλλες τρεις σύντομες συνεδριάσεις, ενώ σε εννέα συνεδριάσεις απλώς αποφασίστηκε διακοπή για επόμενη συνεδρίαση.
14. Καμιά από τις διακοπές δεν προκλήθηκε λόγω αιτήματος της πολιτικής αγωγής αφού οι δύο συνήγοροί της Θεόδωρος Σχινάς και Αθανάσιος Τάρτης κατ’ επανάληψη δήλωσαν πως αν υπήρχε ανάγκη θα κάλυπτε ο ένας τυχόν απουσία του άλλου. Αντίθετα, οι περισσότερες διακοπές προκλήθηκαν από αιτήματα των συνηγόρων του κατηγορούμένου Αλέξιου Κούγια και Βασιλικής Πανταζή κυρίως γιατί και οι δύο παρίστανται ταυτόχρονα ως συνήγοροι υπεράσπισης ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Άμφισσας του Ειδικού Φρουρού Επαμεινώνδα Κορκονέα ο οποίος δικάζεται για το αδίκημα της ανθρωποκτονίας από πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατάσταση με ενδεχόμενο δόλο του Αλεξάνδρου Γρηγορόπουλου. Κάθε φορά δε που συμπίπτουν οι δικάσιμες των δύο δικών επιλέγουν και οι δύο να παρίστανται στο ΜΟΔ Άμφισσας, κάτι που κάνει αδύνατη τη συνεδρίαση του ΜΟΔ Αθηνών.
15. Οι πολιτικώς ενάγοντες έχουν εκτιμήσει την προσπάθεια του ΜΟΔ Αθηνών να προσαρμοστεί στις διάφορες δικάσιμες άλλων δικαστηρίων όπου παρίστανται οι συνήγοροι του κατηγορούμένου. Παράλληλα συμμερίζονται πλήρως την απορία της Προέδρου του ΜΟΔ Αθηνών στη συνεδρίαση της 29 Μαρτίου 2010 γιατί η Πρόεδρος του ΜΟΔ Άμφισσας όρισε δικάσιμη για τις 29 Μαρτίου 2010 ενώ είχε προηγηθεί επικοινωνία μεταξύ τους και το ΜΟΔ Άμφισσας γνώριζε τη δικάσιμη του ΜΟΔ Αθηνών. Παρόμοια απορία είχε εκφράσει η Πρόεδρος του ΜΟΔ Αθηνών και στις 23 Φεβρουάριου 2010.
16. Οι πολιτικώς ενάγοντες εκφράζουν τη σοβαρή απορία τους γιατί το έγγραφο του ΜΟΔ Άμφισσας που αναγνώσθηκε στις 29 Μαρτίου 2010 και ενσωματώνεται στην παρούσα δήλωση ανέφερε πως το ΜΟΔ Άμφισσας θα συνεδρίαζε στις 29, 30 και 31 Μαρτίου 2010 (με αποτέλεσμα το ΜΟΔ Αθηνών να μην μπορεί να συνεδριάσει κατά τις ίδιες ημέρες), ενώ το έγγραφο του ΜΟΔ Άμφισσας που αναγνώσθηκε στις 19 Απριλίου 2010 και επίσης ενσωματώνεται στην παρούσα δήλωση ανέφερε πως το ΜΟΔ Άμφισσας δεν συνεδρίασε στις 29, 30 και 31 Μαρτίου 2010 ούτε οποιαδήποτε άλλη ημέρα μέχρι τις 14 Απριλίου 2010 (κατά σύμπτωση ημέρα συνεδρίασης του ΜΟΔ Αθηνών καθορισμένη από τις 29 Μαρτίου 2010). Το έγγραφο αυτό αναφέρει επίσης πως το ΜΟΔ Άμφισσας θα συνεδρίαζε στις 19, 20, 21, 22 και 23 Απριλίου 2010 (με αποτέλεσμα το ΜΟΔ Αθηνών να μην μπορεί να συνεδριάσει κατά τις ίδιες ημέρες), αλλά από τις εφημερίδες οι πολιτικώς ενάγοντες πληροφορήθηκαν ότι μια από τις ημέρες αυτές, στις 21 Απριλίου 2010, το ΜΟΔ Άμφισσας δεν συνεδρίασε. Όπως δεν συνεδρίασε και στις 30 Απριλίου 2010, καθώς διέκοψε στις 29 Απριλίου 2010 για σήμερα 3 Μαΐου 2010.
17. Το ΜΟΔ Άμφισσας δηλαδή δεν συνεδρίαζε ημέρες που οι συνήγοροι υπεράσπισης είχαν υποχρέωση παράστασης σε άλλες δίκες για γεγονότα πρόσφατα, ενώ συνεδρίαζε πάντα τις ημέρες συνεδρίασης του ΜΟΔ Αθηνών για γεγονότα του 2002. Οι πολιτικώς ενάγοντες γνωρίζουν ότι για τις άλλες δίκες υπάρχει το πρόβλημα της προσωρινής κράτησης κατηγορουμένων. Παρατηρούν επίσης πως ο κατηγορούμενος αστυνομικός στην παρούσα δίκη, που είναι η πρώτη στην ιστορία της ελληνικής δικαιοσύνης για κακουργηματικά βασανιστήρια, δεν κρατήθηκε προσωρινά σε αντίθεση με τους κατηγορούμενους αστυνομικούς της δίκης του ΜΟΔ Άμφισσας για κακουργηματική ανθρωποκτονία. Η διακριτική αυτή μεταχείριση σε βάρος των πολιτικώς εναγόντων οδήγησε στην καθυστέρηση εκδίκασης της υπόθεσης. Οι πολιτικώς ενάγοντες δεν μπορούν όμως να καταλάβουν γιατί η δικαιοσύνη τους καθιστά για δεύτερη φορά θύματα διακριτικής μεταχείρισης, όταν μάλιστα η δίκη στο ΜΟΔ Αθηνών ξεκίνησε τρεις μήνες πριν από τη δίκη στο ΜΟΔ Άμφισσας και κανονικά θα έπρεπε να είχε ολοκληρωθεί πριν αρχίσει η δίκη στο ΜΟΔ Άμφισσας. Οι πολιτικώς ενάγοντες γνωρίζουν πως το ΕΔΔΑ, όταν εξετάζει τις συνθήκες δίκαιης δίκης, μετρά το χρόνο ολοκλήρωσης ανεξάρτητα από την ύπαρξη προσωρινής κράτησης και απαιτεί από την Ελλάδα να οργανώνει το δικαστικό της σύστημα έτσι ώστε να υπάρχει δίκαιη δίκη για όλους, ανεξάρτητα από επί μέρους προβλήματα, και απαιτεί να υπάρχει ισότιμη μεταχείριση όλων. Επίσης, στη συγκεκριμένη υπόθεση για την αξιολόγηση της δίκαιης δίκης το ΕΔΔΑ, στην προσφυγή που θα υποβληθεί, θα συνεκτιμήσει το γεγονός της ουσιαστικής διακοπής της δίκης και μάλιστα ειδικότερα της εξέτασης της κρισιμότερης μάρτυρα, της ιατροδικαστή, επί δυόμισι μήνες, με αποτέλεσμα να είναι εξαιρετικά δύσκολο το δικαστήριο να αξιολογήσει συνολικά την κατάθεσή της.
18. Για όλους αυτούς τους λόγους οι πολιτικώς ενάγοντες, ευχαριστώντας για άλλη μια φορά την εισαγγελέα και τους συνέδρους για την υπομονετική αντιμετώπιση των προβλημάτων αυτών, παρακαλεί το δικαστήριο –σε συνεργασία με την ηγεσία της δικαιοσύνης- να κάνει όλα εκείνα που είναι αναγκαία για να ξαναρχίσει η ουσιαστική εκδίκαση της υπόθεσης σε μελλοντική ημερομηνία με ταυτόχρονη διασφάλιση πως θα συνεχιστεί με διακοπές όχι πέρα του τριημέρου, όπως άλλωστε προβλέπεται από το Άρθρο 402 ΚΠΔ. Παράλληλα, οι πολιτικώς ενάγοντες παρακαλούν το δικαστήριο να απορρίψει κάθε αίτημα αναβολής των συνηγόρων υπεράσπισης, την οποία άλλωστε αποκλείει το Άρθρο 349 ΚΠΔ: «Κάθε άλλη αναβολή απαγορεύεται. Επιτρέπεται σε εντελώς εξαιρετικές περιπτώσεις, μόνον αν το δικαστήριο κρίνει με ειδική αιτιολογία ότι είναι αδύνατη η διεξαγωγή της δίκης. Οι λόγοι αυτοί πρέπει να εκτίθενται αναλυτικά και αιτιολογημένα στην απόφαση της αναβολής.»
Οι πολιτικώς ενάγοντες
Ιωάννης Παπακώστας Γεώργιος Σιδηρόπουλος
Δευτέρα 3 Μαΐου 2010
ΣΤΟ ΕΔΔΑ ΓΙΑ ΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΣΥΜΒΟΛΑ ΣΤΙΣ ΑΙΘΟΥΣΕΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ
"ΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΟΦΕΙΛΟΥΝ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ -ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ- ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΟΥΔΕΤΕΡΑ". ..
.. Αλλιώς παραβιάζονται ανθρώπινα δικαιώματα (άρθρο 6 παρ.1 - Δικαίωμα σε Δίκαιη Δίκη σε συνδυασμό με το άρθρο 9 της ΕΣΔΑ για τη θρησκευτική ελευθερία). Συγχαρητήρια στο ΕΠΣΕ που "το ενω-εί" και αναδεικνύει τα σχετικά ζητήματα σε διεθνές και ευρωπαϊκό δικαιοδοτικό επίπεδο.
Διαβάστε παρακάτω το σχετικό με την προσφυγή στο Στρασβούργο δελτίο τύπου:
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΕΝΩΣΗΣ ΟΥΜΑΝΙΣΤΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ (ΕΝΩ.ΟΥΜ.Ε.)
(www.fbook.me/enooume)
2 Μαΐου 2010
Προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τα θρησκευτικά σύμβολα στα δικαστήρια
Η Ένωση Ουμανιστών Ελλάδας (ΕΝΩ.ΟΥΜ.Ε.) γνωστοποιεί πως στις 30 Απριλίου 2010 τα μέλη της ΕΝΩ.ΟΥΜ.Ε. Andrea Gilbert και Παναγιώτης Δημητράς έστειλαν προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) κατά της άρνησης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών να απομακρύνει τα θρησκευτικά σύμβολα από την αίθουσα του δικαστηρίου στη συνεδρίαση της 9 Νοεμβρίου 2009. Το αίτημα είχαν υποβάλει οι Andrea Gilbert και Παναγιώτης Δημητράς που την ημέρα εκείνη είχαν κληθεί για μια διόρθωση πρακτικών παλαιότερης δίκης. Το απόσπασμα της απορριπτικής απόφασης του ελληνικού δικαστηρίου επισυνάπτεται.
Στην προσφυγή τους, οι Andrea Gilbert και Παναγιώτης Δημητράς ζητούν από το ΕΔΔΑ να καταδικάσει την Ελλάδα για παραβίαση του Άρθρου 6.1 (δικαίωμα σε δίκαιη δίκη) σε συνδυασμό με το Άρθρο 9 (θρησκευτική ελευθερία) της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ). Επικαλούνται κατ’ αναλογία την απόφαση Lautsi κατά Ιταλίας της 3 Νοεμβρίου 2009 με την οποία το ΕΔΔΑ είχε καταδικάσει την Ιταλία για παραβίαση του Άρθρου 2 του Πρωτοκόλλου 1 (δικαίωμα στην εκπαίδευση) σε συνδυασμό με το Άρθρο 9 (θρησκευτική ελευθερία) της ΕΣΔΑ για την άρνηση απομάκρυνσης των θρησκευτικών συμβόλων από ένα σχολείο.
ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ
ΑΡΙΘΜΟΣ: 9167/2009
ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΗ
ΤΟΥ ΕΦΕΤΕΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ (Γ’ ΤΡΙΜΕΛΟΥΣ ΠΛΗΜ/ΤΩΝ)
Συνεδρίαση της 9/11/2009
Στυλιανός ΔΑΡΕΛΛΗΣ
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΕΦΕΤΗΣ
Μαρία ΛΙΑΣΚΟΥ
Αργυρώ ΑΡΝΑΟΥΤΗ-ΜΠΛΕΤΣΑ
ΕΦΕΤΕΣ
Απόστολος ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ
ΑΝΤΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΕΦΕΤΩΝ
Ευαγγελία ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ
ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
(…..)
Κατόπιν αυτών, ο Πρόεδρος διέταξε να αρχίσει η αποδεικτική διαδικασία.
Στο σημείο αυτό ο πληρεξούσιος συνήγορος της πρώτης αιτούσας, αφού έλαβε τον λόγο από τον Πρόεδρο, ανέπτυξε προφορικά και υπέβαλε γραπτά την επισυναπτόμενη στα πρακτικά της παρούσας δήλωση για καταχώρηση στα πρακτικά κατ’ άρθρο 142 παρ. 2 ΚΠΔ της πολιτικώς ενάγουσας ANDREA GILBERT και του αιτούντος Παναγιώτη Δημητρά του Ηλία που περιέχει 1) αίτημα απομάκρυνσης των θρησκευτικών συμβόλων από την αίθουσα του Δικαστηρίου κατά την εξέταση της παρούσας υπόθεσης και 2) Αίτημα διόρθωσης της με αριθμό 5800 και 5919/2008 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πλημ/των Αθηνών. Επίσης, προσεκόμισε αντίγραφο της εκδοθείσας την 3 Νοεμβρίου 2009 απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, γραμμένη στη Γαλλική γλώσσα, χωρίς μετάφραση (σελίδες 2α-2δ και συνημμένη απόφαση σελ. 2ε-2υ).
Μετά από αυτά, ο Εισαγγελέας, αφού έλαβε τον λόγο από τον Πρόεδρο, πρότεινε την απόρριψη του πρώτου αιτήματος, περί απομάκρυνσης των θρησκευτικών συμβόλων από την αίθουσα του Δικαστηρίου, επιφυλασσόμενος να προτείνει επί του δευτέρου αιτήματος κατά την πρόοδο της διαδικασίας.
ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΣΥΜΦΩΝΙΩΝ ΤΟΥ ΕΛΣΙΝΚΙ (ΕΠΣΕ)
Τ.Θ. 60820, 15304 Γλυκά Νερά, Tηλ. 2103472259 Fax: 2106018760
email: office@greekhelsinki.gr ιστοσελίδα: http://cm.greekhelsinki.gr/
Ενώπιον του Γ’ Τριμελούς Εφετείου Αθηνών (Πλημμελήματα)
ΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΗ ΣΤΑ ΠΡΑΚΤΙΚΑ
(ΑΡΘΡΟ 141 ΠΑΡΑ. 2 ΚΠΔ) ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ ANDREA GILBERT ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΑΡΤΥΡΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΔΗΜΗΤΡΑ ΤΟΥ ΗΛΙΑ
9 Νοεμβρίου 2009
1. Αίτημα απομάκρυνσης θρησκευτικών συμβόλων
Η πολιτικώς ενάγουσα Andrea Gilbert και ο μάρτυρας Παναγιώτης Δημητράς είναι στελέχη της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης (ΜΚΟ) Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ). Το ΕΠΣΕ έκανε παρέμβαση στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) ως τρίτος στην υπόθεση Lautsi v. Italy (προσφυγή 30814/06). Στις 3 Νοεμβρίου 2009, το ΕΔΔΑ δημοσιοποίησε την απόφασή του στα γαλλικά (συνημμένο 1) με περίληψη στα αγγλικά (συνημμένο 2), με την οποία διαπίστωσε παραβίαση του άρθρου 2 του πρώτου προσθέτου Πρωτοκόλλου σε συνδυασμό με το άρθρο 9 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), λόγω της ανάρτησης του «εσταυρωμένου» στα δημόσια ιταλικά σχολεία. Στις παραγράφους 45 και 46 της απόφασης αναφέρεται σε περίληψη η παρέμβαση του ΕΠΣΕ.
Το ΕΔΔΑ κατέληξε στην ύπαρξη παραβίασης με βάση το ακόλουθο σκεπτικό (μετάφραση ΕΠΣΕ):
«48. Για το Δικαστήριο, τα επιχειρήματα αυτά οδηγούν στην υποχρέωση του Κράτους να απέχει από την, έστω και έμμεση, επιβολή δογμάτων στα μέρη όπου τα άτομα εξαρτώνται από αυτό ή ακόμα στους τόπους όπου τα άτομα είναι ιδιαίτερα ευάλωτα.
53. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται πως το σύμβολο θίγει τις πεποιθήσεις της και παραβιάζει το δικαίωμα των παιδιών της να μην ακολουθούν την καθολική θρησκεία. Οι πεποιθήσεις της χαρακτηρίζονται από ένα βαθμό σοβαρότητας και συνοχής που είναι επαρκής ώστε η υποχρεωτική παρουσία του εσταυρωμένου μπορεί λογικά να εκληφθεί από την ίδια πως είναι σε σύγκρουση με τις πεποιθήσεις της. Η ενδιαφερόμενη θεωρεί την έκθεση του εσταυρωμένου ως σημάδι ότι το Κράτος τάσσεται με την πλευρά της καθολικής θρησκείας. Αυτή είναι και η σημασία που δίνει επίσημα η Καθολική Εκκλησία, η οποία αποδίδει στον εσταυρωμένο ένα θεμελιώδες μήνυμα. Άρα, ο φόβος της προσφεύγουσας δεν είναι αυθαίρετος.
55. … Η αρνητική ελευθερία δεν περιορίζεται στην απουσία θρησκευτικών τελετών ή θρησκευτικής διδασκαλίας. Επεκτείνεται στις πρακτικές και στα σύμβολα που εκφράζουν, εδικά ή γενικά, μια δοξασία, μια θρησκεία ή τον αθεϊσμό. Αυτό το αρνητικό δικαίωμα πρέπει να προστατεύεται ιδιαίτερα αν είναι το Κράτος που εκφράζει ένα δόγμα και αν το πρόσωπο βρίσκεται σε θέση από την οποία δεν μπορεί να βγει ή για να το πετύχει πρέπει να κάνει δυσανάλογες προσπάθειες και θυσίες.
57. Το Δικαστήριο εκτιμά ότι η υποχρεωτική έκθεση ενός συμβόλου μιας συγκεκριμένης πίστης κατά την άσκηση του δημόσιου λειτουργήματος σε σχέση με ειδικές καταστάσεις που είναι υπό τον έλεγχο της κυβέρνησης, και ειδικότερα στις αίθουσες διδασκαλίας, περιορίζει το δικαίωμα των γονέων να εκπαιδεύουν τα παιδιά τους σύμφωνα με τις πεποιθήσεις τους καθώς και το δικαίωμα των μαθητών να πιστεύουν ή να μην πιστεύουν. Το Δικαστήριο θεωρεί ότι αυτό το μέτρο συνιστά παραβίαση των δικαιωμάτων αυτών γιατί οι περιορισμοί είναι ασυμβίβαστοι με την υποχρέωση που έχει το Κράτος να σέβεται την ουδετερότητα στην άσκηση του δημόσιου λειτουργήματος, και ειδικότερα στον τομέα της εκπαίδευσης.»
Κατ’ αναλογία, και το ελληνικό κράτος οφείλει να απέχει από την επιβολή ενός συγκεκριμένου θρησκευτικού δόγματος σε χώρους όπου το άτομο βρίσκεται σε σχέση εξάρτησης από την πολιτεία, όπως είναι η δικαιοσύνη (και η δημόσια εκπαίδευση). Η παρουσία της εικόνας του Χριστού και του Ευαγγελίου μπορεί να εκληφθεί ως ένδειξη πως η πολιτεία και η δικαιοσύνη τάσσεται με το μέρος της χριστιανικής θρησκείας, στην οποία δεν ανήκουν οι εδώ προσφεύγοντες. Το αρνητικό δικαίωμα θρησκευτικής ελευθερίας περιλαμβάνει την απουσία συμβόλων θρησκειών ή αθεϊσμού και πρέπει να προστατεύεται ιδιαίτερα όταν η ελληνική πολιτεία και ειδικότερα η ελληνική δικαιοσύνη με την παρουσία της εικόνας του Χριστού και του Ευαγγελίου εκφράζει μια πίστη ενώ ταυτόχρονα ο μη Χριστιανός πολίτης χρειάζεται να καταβάλλει ειδικότερη και δυσανάλογη προσπάθεια για να εξασφαλίσει το δικαίωμά του, όπως για παράδειγμα να δηλώνει τη μη χριστιανική θρησκεία όταν του ζητείται να ορκισθεί στο Ευαγγέλιο προκειμένου να δώσει πολιτικό όρκο. Το ελληνικό κράτος οφείλει να διατηρεί αυστηρή ουδετερότητα στην άσκηση της δημόσιας λειτουργίας, ειδικότερα δε στο χώρο της δικαιοσύνης (και της εκπαίδευσης).
Την άποψη αυτή έχει εκφράσει άλλωστε ο Καθηγητής Πανεπιστημίου Μιχάλης Σταθόπουλος:
«…Η ανάγκη προστασίας της ελευθερίας συνείδησης και του τελευταίου πολίτη σημαίνει ότι το κράτος, ως προς τις κρατικές λειτουργίες του, που απευθύνονται σ’ όλους τους πολίτες, πρέπει να είναι θρησκευτικά ουδέτερο, να μη δημιουργεί σε κανένα το αίσθημα της μειονεξίας για την όποια πίστη του. Το κράτος δεν δικαιούται να θρησκεύεται. Γιατί αλλιώς δείχνει έλλειψη σεβασμού στα ατομικά δικαιώματα των μειονοτήτων ή των πολιτών που δεν ακολουθούν τις κρατούσες θρησκευτικές αντιλήψεις… Η μη τήρηση της θρησκευτικής ουδετερότητας του κράτους θίγει ανθρώπινα δικαιώματα… Τα ατομικά δικαιώματα, που απορρέουν από την αξία του ανθρώπου, θα πρέπει να τα απολαμβάνει ο καθένας, έστω και αν είναι διαφορετικός, ακόμη κι αν είναι ο μόνος διαφορετικός από τους άλλους. Αυτό θα πει «ατομικό» δικαίωμα. Είναι, επομένως θέμα σεβασμού των ατομικών δικαιωμάτων, θέμα δημοκρατίας, η Πολιτεία να μη θρησκεύεται, άρα να μην αφήνει έξω απ’ αυτήν, στο περιθώριο, σαν πολίτες δεύτερης κατηγορίας, εκείνους που δεν ασπάζονται τη θρησκευτική πίστη της πλειοψηφίας.» (Μιχάλη Σταθόπουλου, «Η συνταγματική κατοχύρωση της θρησκευτικής ελευθερίας και οι σχέσεις Πολιτείας – Εκκλησίας» σε Δημήτρη Χριστόπουλου (επιμ.) «Νομικά ζητήματα θρησκευτικής ετερότητας», Εκδόσεις Κριτική-ΚΕΜΟ, Αθήνα, 1999 – Συνημμένο 3)
«Δεν είναι σύμφωνο με τη θρησκευτική ελευθερία και τη θρησκευτική ουδετερότητα της απονομής της δικαιοσύνης το γεγονός να υπάρχει στα δικαστήρια η εικόνα του Χριστού. Κι αν αυτοί που έχουν προσφύγει στη δικαιοσύνη είναι μουσουλμάνοι; Αν είναι άθεοι; Δεν θα έχουν δίκιο αυτοί οι άνθρωποι να αισθάνονται ότι δεν θα τύχουν ισότιμης δικαστικής προστασίας που το κράτος οφείλει σε όλους ανεξαιρέτως τους Έλληνες πολίτες;» («Μιχάλης Σταθόπουλος: Μπορούν να διευθετηθούν τώρα οι σχέσεις κράτους – Εκκλησίας» «Αυγή» 13 Φεβρουαρίου 2005 http://www.avgi.gr/NavigateActiongo.action?articleID=239815 - Συνημμένο 4)
Τέλος, επισημαίνεται πως η παρουσία εικόνων στις αίθουσες των δικαστηρίων και του Ευαγγελίου στο εδώλιο εξέτασης μαρτύρων αποτελούν διοικητικές πρακτικές που δεν προβλέπονται από το νόμο. Ο Κώδικας Οργανισμού Δικαστηρίων προβλέπει ρητά μόνο τα ακόλουθα για την αίθουσα δικαστηρίου και την ενδεχόμενη ανάρτηση εικόνας αποθανόντος δικαστικού λειτουργού:
«Άρθρο 18. 4. Στην αίθουσα συνεδριάσεων υπάρχουν ιδιαίτερη έδρα για το δικαστήριο, ειδικά έδρανα για τους δικηγόρους και χωριστές θέσεις για τους διαδίκους, τους κατηγορουμένους, τους μάρτυρες και τους ακροατές. Τη διαρρύθμιση των αιθουσών, όπου συνεδριάζουν τα δικαστήρια, καθορίζει ειδικότερα με απόφασή του ο Υπουργός Δικαιοσύνης. 5. Η θέση του δικαστή που διευθύνει τη συνεδρίαση είναι στο μέσο των άλλων δικαστών. Η θέση του γενικού επιτρόπου ή του αναπληρωτή του, όταν παρίσταται, του εισαγγελέα ή του δημόσιου κατήγορου είναι το δεξιό και του γραμματέα στο αριστερό μέρος. Οι εισαγγελείς δημόσιοι κατήγοροι, δικηγόροι, διάδικοι, μάρτυρες και κατηγορούμενοι απευθύνονται προς το δικαστήριο όρθιοι.
Άρθρο 8 παρ 4. Με προεδρικό διάταγμα επιτρέπεται να αναρτηθεί σε χώρους των δικαστηρίων η εικόνα δικαστικού λειτουργού, που έχει αποβιώσει πριν από τρία τουλάχιστον έτη και είχε διακριθεί για τις δικαστικές του αρετές.»
Για όλους αυτούς τους λόγους, υποβάλλεται το αίτημα στο δικαστήριο να απομακρυνθούν η εικόνα του Χριστού και το Ευαγγέλιο, τουλάχιστο κατά την εξέταση της παρούσας υπόθεσης, ώστε να μην παραβιάζεται το Άρθρο 6.1 της ΕΣΔΑ για την απαραίτητη αντικειμενική αμεροληψία των δικαστών σε συνδυασμό με το Άρθρο 9 της ΕΣΔΑ για το σεβασμό της θρησκευτικής ελευθερίας και την πρόσφατη νομολογία στην υπόθεση Lautsi v. Italy.
(…)
Οι δηλούντες
Andrea Gilbert Παναγιώτης Δημητράς
[ακολουθεί το πλήρες κείμενο στα γαλλικά της απόφασης AFFAIRE LAUTSI c. ITALIE
http://cmiskp.echr.coe.int/tkp197/view.asp?action=html&documentId=857724&portal=hbkm&source=externalbydocnumber&table=F69A27FD8FB86142BF01C1166DEA398649]
Ο πληρεξούσιος συνήγορος της πρώτης αιτούσας και ο δεύτερος αιτών αφού έλαβαν το λόγο από τον πρόεδρο, ζήτησαν την παραδοχή των αιτημάτων τους, ως ανωτέρω.
Το Δικαστήριο, αφού συσκέφθηκε μυστικά στην έδρα του, με παρούσα τη Γραμματέα, κατάρτισε και ο πρόεδρος δημοσίευσε, αμέσως, την απόφασή του, με αριθμό 9167/2009, η οποία έχει ως εξής: Στις διατάξεις των άρθρων 339 επ. του ΚΠΔ διαλαμβάνονται εκείνα που προβλέπουν τη διαδικασία που τηρείται στο ακροατήριο κατά την εκδίκαση των ποινικών υποθέσεων. Σε καμιά, όμως, από αυτές τις διατάξεις ή σε διάταξη άλλου νόμου, προβλέπεται υποχρέωση του Δικαστηρίου απομάκρυνσης θρησκευτικών συμβόλων από το ακροατήριό του. Εξάλλου, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 18 παρ. 4 εδ. β’ του ν. 1756/1988 («Κώδικας Οργανισμού Δικαστηρίων») τη διαρρύθμιση των αιθουσών, όπου συνεδριάζουν τα Δικαστήρια, την καθορίζει, ειδικότερα, με απόφασή του, ο Υπουργός Δικαιοσύνης. Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 6 παρ 1 εδ. α’ της Ε.Σ.Δ.Α. ορίζεται: «Παν πρόσωπον έχει δικαίωμα, όπως η υπόθεσίς του δικασθή δικαίως, δημοσία και εντός λογικής προθεσμίας…» Τέλος, κατά τη διάταξη του άρθρου 9 της Ε.Σ.Δ.Α. ορίζεται «1. Παν πρόσωπον δικαιούται εις την ελευθερίαν σκέψεως, συνειδήσεως και θρησκείας. Το δικαίωμα τούτο επάγεται την ελευθερίαν αλλαγής θρησκείας ή πεποιθήσεων, ως και την ελευθερίαν εκδηλώσεως της θρησκείας ή των πεποιθήσεων μεμονωμένως, ή συλλογικώς, δημοσία ή κατ’ ιδίαν δια της λατρείας, της παιδείας και της ασκήσεως των θρησκευτικών καθηκόντων και τελετουργιών. 2. Η ελευθερία εκδηλώσεως της θρησκείας ή των πεποιθήσεων δεν επιτρέπεται να αποτελέσει αντικείμενον ετέρων περιορισμών πέραν των προβλεπομένων υπό του νόμου και αποτελούντων αναγκαία μέτρα, εν δημοκρατική κοινωνία δια την δημοσίαν ασφάλειαν, την προάσπισιν των δικαιωμάτων και ελευθεριών των άλλων». Στην προκειμένη περίπτωση η αιτούσα και ο μάρτυς Παναγιώτης Δημητράς πριν την έναρξη της διαδικασίας ζήτησαν να απομακρυνθούν από την αίθουσα συνεδρίασης (ακροατήριο) τα θρησκευτικά σύμβολα (εικόνα του Χριστού και Ιερό Ευαγγέλιο) ώστε να μην παραβιάζονται τα άρθρα 6 παρ. 1 και 9 της Ε.Σ.Δ.Α. Το ως άνω αίτημα πρέπει να απορριφθεί καθόσον, όπως προαναφέρθηκε, δεν προβλέπεται τέτοια υποχρέωση Δικαστηρίου. Η ύπαρξη δε στην αίθουσα συνεδρίασης της εικόνας του Χριστού και του Ιερού Ευαγγελίου στο έδρανο του μάρτυρα, δεν παραβιάζει τα ατομικά δικαιώματα των αιτούντων που απορρέουν από την αξία του ανθρώπου και συγκεκριμένα τη θρησκευτική ελευθερία τούτων, καθόσον η μεν πρώτη παρίσταται δια του πληρεξουσίου της Δικηγόρου (με την από 8-11-2009 εξουσιοδότηση) ο δε δεύτερος (ο μάρτυς Παν. Δημητράς) μπορεί να ορκιστεί σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 220 παρ. 2 ΚΠΔ. Η ύπαρξη, εξάλλου, των εν λόγω θρησκευτικών συμβόλων, ουδόλως επηρεάζει, καθ’ οιονδήποτε τρόπο την αντικειμενικότητα, την ευθυκρισία και την ελευθερία συνείδησης των Δικαστών, κατά την άσκηση του λειτουργήματός τους. Σημειώνεται, τέλος ότι η επικαλούμενη απόφαση του Ε.Δ.Δ.Α. αφορά την απομάκρυνση του σταυρού από τις ιταλικές σχολικές αίθουσες και δεν μπορεί να εφαρμοστεί, κατ’ αναλογία, για την απομάκρυνση των θρησκευτικών συμβόλων και από τις Δικαστικές αίθουσες της Ελλάδας. Εξάλλου η εν λόγω απόφαση δεν έχει, ακόμη, καταστεί τελεσίδικη.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει το αίτημα των αιτούντων: 1) Andrea-Helen GILBERT του Milton, και 2) Παναγιώτη ΔΗΜΗΤΡΑ του Ηλία, περί απομάκρυνσης των ιερών συμβόλων από την αίθουσα, κατά την παρούσα δίκη.
Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε δημόσια αμέσως στο ακροατήριό του.
Αθήνα 9-11-2009
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΕΦΕΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Στυλιανός ΔΑΡΕΛΛΗΣ Ευαγγελία ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ
.. Αλλιώς παραβιάζονται ανθρώπινα δικαιώματα (άρθρο 6 παρ.1 - Δικαίωμα σε Δίκαιη Δίκη σε συνδυασμό με το άρθρο 9 της ΕΣΔΑ για τη θρησκευτική ελευθερία). Συγχαρητήρια στο ΕΠΣΕ που "το ενω-εί" και αναδεικνύει τα σχετικά ζητήματα σε διεθνές και ευρωπαϊκό δικαιοδοτικό επίπεδο.
Διαβάστε παρακάτω το σχετικό με την προσφυγή στο Στρασβούργο δελτίο τύπου:
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΕΝΩΣΗΣ ΟΥΜΑΝΙΣΤΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ (ΕΝΩ.ΟΥΜ.Ε.)
(www.fbook.me/enooume)
2 Μαΐου 2010
Προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τα θρησκευτικά σύμβολα στα δικαστήρια
Η Ένωση Ουμανιστών Ελλάδας (ΕΝΩ.ΟΥΜ.Ε.) γνωστοποιεί πως στις 30 Απριλίου 2010 τα μέλη της ΕΝΩ.ΟΥΜ.Ε. Andrea Gilbert και Παναγιώτης Δημητράς έστειλαν προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) κατά της άρνησης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών να απομακρύνει τα θρησκευτικά σύμβολα από την αίθουσα του δικαστηρίου στη συνεδρίαση της 9 Νοεμβρίου 2009. Το αίτημα είχαν υποβάλει οι Andrea Gilbert και Παναγιώτης Δημητράς που την ημέρα εκείνη είχαν κληθεί για μια διόρθωση πρακτικών παλαιότερης δίκης. Το απόσπασμα της απορριπτικής απόφασης του ελληνικού δικαστηρίου επισυνάπτεται.
Στην προσφυγή τους, οι Andrea Gilbert και Παναγιώτης Δημητράς ζητούν από το ΕΔΔΑ να καταδικάσει την Ελλάδα για παραβίαση του Άρθρου 6.1 (δικαίωμα σε δίκαιη δίκη) σε συνδυασμό με το Άρθρο 9 (θρησκευτική ελευθερία) της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ). Επικαλούνται κατ’ αναλογία την απόφαση Lautsi κατά Ιταλίας της 3 Νοεμβρίου 2009 με την οποία το ΕΔΔΑ είχε καταδικάσει την Ιταλία για παραβίαση του Άρθρου 2 του Πρωτοκόλλου 1 (δικαίωμα στην εκπαίδευση) σε συνδυασμό με το Άρθρο 9 (θρησκευτική ελευθερία) της ΕΣΔΑ για την άρνηση απομάκρυνσης των θρησκευτικών συμβόλων από ένα σχολείο.
ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ
ΑΡΙΘΜΟΣ: 9167/2009
ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΗ
ΤΟΥ ΕΦΕΤΕΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ (Γ’ ΤΡΙΜΕΛΟΥΣ ΠΛΗΜ/ΤΩΝ)
Συνεδρίαση της 9/11/2009
Στυλιανός ΔΑΡΕΛΛΗΣ
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΕΦΕΤΗΣ
Μαρία ΛΙΑΣΚΟΥ
Αργυρώ ΑΡΝΑΟΥΤΗ-ΜΠΛΕΤΣΑ
ΕΦΕΤΕΣ
Απόστολος ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ
ΑΝΤΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΕΦΕΤΩΝ
Ευαγγελία ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ
ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
(…..)
Κατόπιν αυτών, ο Πρόεδρος διέταξε να αρχίσει η αποδεικτική διαδικασία.
Στο σημείο αυτό ο πληρεξούσιος συνήγορος της πρώτης αιτούσας, αφού έλαβε τον λόγο από τον Πρόεδρο, ανέπτυξε προφορικά και υπέβαλε γραπτά την επισυναπτόμενη στα πρακτικά της παρούσας δήλωση για καταχώρηση στα πρακτικά κατ’ άρθρο 142 παρ. 2 ΚΠΔ της πολιτικώς ενάγουσας ANDREA GILBERT και του αιτούντος Παναγιώτη Δημητρά του Ηλία που περιέχει 1) αίτημα απομάκρυνσης των θρησκευτικών συμβόλων από την αίθουσα του Δικαστηρίου κατά την εξέταση της παρούσας υπόθεσης και 2) Αίτημα διόρθωσης της με αριθμό 5800 και 5919/2008 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πλημ/των Αθηνών. Επίσης, προσεκόμισε αντίγραφο της εκδοθείσας την 3 Νοεμβρίου 2009 απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, γραμμένη στη Γαλλική γλώσσα, χωρίς μετάφραση (σελίδες 2α-2δ και συνημμένη απόφαση σελ. 2ε-2υ).
Μετά από αυτά, ο Εισαγγελέας, αφού έλαβε τον λόγο από τον Πρόεδρο, πρότεινε την απόρριψη του πρώτου αιτήματος, περί απομάκρυνσης των θρησκευτικών συμβόλων από την αίθουσα του Δικαστηρίου, επιφυλασσόμενος να προτείνει επί του δευτέρου αιτήματος κατά την πρόοδο της διαδικασίας.
ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΣΥΜΦΩΝΙΩΝ ΤΟΥ ΕΛΣΙΝΚΙ (ΕΠΣΕ)
Τ.Θ. 60820, 15304 Γλυκά Νερά, Tηλ. 2103472259 Fax: 2106018760
email: office@greekhelsinki.gr ιστοσελίδα: http://cm.greekhelsinki.gr/
Ενώπιον του Γ’ Τριμελούς Εφετείου Αθηνών (Πλημμελήματα)
ΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΗ ΣΤΑ ΠΡΑΚΤΙΚΑ
(ΑΡΘΡΟ 141 ΠΑΡΑ. 2 ΚΠΔ) ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ ANDREA GILBERT ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΑΡΤΥΡΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΔΗΜΗΤΡΑ ΤΟΥ ΗΛΙΑ
9 Νοεμβρίου 2009
1. Αίτημα απομάκρυνσης θρησκευτικών συμβόλων
Η πολιτικώς ενάγουσα Andrea Gilbert και ο μάρτυρας Παναγιώτης Δημητράς είναι στελέχη της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης (ΜΚΟ) Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ). Το ΕΠΣΕ έκανε παρέμβαση στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) ως τρίτος στην υπόθεση Lautsi v. Italy (προσφυγή 30814/06). Στις 3 Νοεμβρίου 2009, το ΕΔΔΑ δημοσιοποίησε την απόφασή του στα γαλλικά (συνημμένο 1) με περίληψη στα αγγλικά (συνημμένο 2), με την οποία διαπίστωσε παραβίαση του άρθρου 2 του πρώτου προσθέτου Πρωτοκόλλου σε συνδυασμό με το άρθρο 9 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), λόγω της ανάρτησης του «εσταυρωμένου» στα δημόσια ιταλικά σχολεία. Στις παραγράφους 45 και 46 της απόφασης αναφέρεται σε περίληψη η παρέμβαση του ΕΠΣΕ.
Το ΕΔΔΑ κατέληξε στην ύπαρξη παραβίασης με βάση το ακόλουθο σκεπτικό (μετάφραση ΕΠΣΕ):
«48. Για το Δικαστήριο, τα επιχειρήματα αυτά οδηγούν στην υποχρέωση του Κράτους να απέχει από την, έστω και έμμεση, επιβολή δογμάτων στα μέρη όπου τα άτομα εξαρτώνται από αυτό ή ακόμα στους τόπους όπου τα άτομα είναι ιδιαίτερα ευάλωτα.
53. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται πως το σύμβολο θίγει τις πεποιθήσεις της και παραβιάζει το δικαίωμα των παιδιών της να μην ακολουθούν την καθολική θρησκεία. Οι πεποιθήσεις της χαρακτηρίζονται από ένα βαθμό σοβαρότητας και συνοχής που είναι επαρκής ώστε η υποχρεωτική παρουσία του εσταυρωμένου μπορεί λογικά να εκληφθεί από την ίδια πως είναι σε σύγκρουση με τις πεποιθήσεις της. Η ενδιαφερόμενη θεωρεί την έκθεση του εσταυρωμένου ως σημάδι ότι το Κράτος τάσσεται με την πλευρά της καθολικής θρησκείας. Αυτή είναι και η σημασία που δίνει επίσημα η Καθολική Εκκλησία, η οποία αποδίδει στον εσταυρωμένο ένα θεμελιώδες μήνυμα. Άρα, ο φόβος της προσφεύγουσας δεν είναι αυθαίρετος.
55. … Η αρνητική ελευθερία δεν περιορίζεται στην απουσία θρησκευτικών τελετών ή θρησκευτικής διδασκαλίας. Επεκτείνεται στις πρακτικές και στα σύμβολα που εκφράζουν, εδικά ή γενικά, μια δοξασία, μια θρησκεία ή τον αθεϊσμό. Αυτό το αρνητικό δικαίωμα πρέπει να προστατεύεται ιδιαίτερα αν είναι το Κράτος που εκφράζει ένα δόγμα και αν το πρόσωπο βρίσκεται σε θέση από την οποία δεν μπορεί να βγει ή για να το πετύχει πρέπει να κάνει δυσανάλογες προσπάθειες και θυσίες.
57. Το Δικαστήριο εκτιμά ότι η υποχρεωτική έκθεση ενός συμβόλου μιας συγκεκριμένης πίστης κατά την άσκηση του δημόσιου λειτουργήματος σε σχέση με ειδικές καταστάσεις που είναι υπό τον έλεγχο της κυβέρνησης, και ειδικότερα στις αίθουσες διδασκαλίας, περιορίζει το δικαίωμα των γονέων να εκπαιδεύουν τα παιδιά τους σύμφωνα με τις πεποιθήσεις τους καθώς και το δικαίωμα των μαθητών να πιστεύουν ή να μην πιστεύουν. Το Δικαστήριο θεωρεί ότι αυτό το μέτρο συνιστά παραβίαση των δικαιωμάτων αυτών γιατί οι περιορισμοί είναι ασυμβίβαστοι με την υποχρέωση που έχει το Κράτος να σέβεται την ουδετερότητα στην άσκηση του δημόσιου λειτουργήματος, και ειδικότερα στον τομέα της εκπαίδευσης.»
Κατ’ αναλογία, και το ελληνικό κράτος οφείλει να απέχει από την επιβολή ενός συγκεκριμένου θρησκευτικού δόγματος σε χώρους όπου το άτομο βρίσκεται σε σχέση εξάρτησης από την πολιτεία, όπως είναι η δικαιοσύνη (και η δημόσια εκπαίδευση). Η παρουσία της εικόνας του Χριστού και του Ευαγγελίου μπορεί να εκληφθεί ως ένδειξη πως η πολιτεία και η δικαιοσύνη τάσσεται με το μέρος της χριστιανικής θρησκείας, στην οποία δεν ανήκουν οι εδώ προσφεύγοντες. Το αρνητικό δικαίωμα θρησκευτικής ελευθερίας περιλαμβάνει την απουσία συμβόλων θρησκειών ή αθεϊσμού και πρέπει να προστατεύεται ιδιαίτερα όταν η ελληνική πολιτεία και ειδικότερα η ελληνική δικαιοσύνη με την παρουσία της εικόνας του Χριστού και του Ευαγγελίου εκφράζει μια πίστη ενώ ταυτόχρονα ο μη Χριστιανός πολίτης χρειάζεται να καταβάλλει ειδικότερη και δυσανάλογη προσπάθεια για να εξασφαλίσει το δικαίωμά του, όπως για παράδειγμα να δηλώνει τη μη χριστιανική θρησκεία όταν του ζητείται να ορκισθεί στο Ευαγγέλιο προκειμένου να δώσει πολιτικό όρκο. Το ελληνικό κράτος οφείλει να διατηρεί αυστηρή ουδετερότητα στην άσκηση της δημόσιας λειτουργίας, ειδικότερα δε στο χώρο της δικαιοσύνης (και της εκπαίδευσης).
Την άποψη αυτή έχει εκφράσει άλλωστε ο Καθηγητής Πανεπιστημίου Μιχάλης Σταθόπουλος:
«…Η ανάγκη προστασίας της ελευθερίας συνείδησης και του τελευταίου πολίτη σημαίνει ότι το κράτος, ως προς τις κρατικές λειτουργίες του, που απευθύνονται σ’ όλους τους πολίτες, πρέπει να είναι θρησκευτικά ουδέτερο, να μη δημιουργεί σε κανένα το αίσθημα της μειονεξίας για την όποια πίστη του. Το κράτος δεν δικαιούται να θρησκεύεται. Γιατί αλλιώς δείχνει έλλειψη σεβασμού στα ατομικά δικαιώματα των μειονοτήτων ή των πολιτών που δεν ακολουθούν τις κρατούσες θρησκευτικές αντιλήψεις… Η μη τήρηση της θρησκευτικής ουδετερότητας του κράτους θίγει ανθρώπινα δικαιώματα… Τα ατομικά δικαιώματα, που απορρέουν από την αξία του ανθρώπου, θα πρέπει να τα απολαμβάνει ο καθένας, έστω και αν είναι διαφορετικός, ακόμη κι αν είναι ο μόνος διαφορετικός από τους άλλους. Αυτό θα πει «ατομικό» δικαίωμα. Είναι, επομένως θέμα σεβασμού των ατομικών δικαιωμάτων, θέμα δημοκρατίας, η Πολιτεία να μη θρησκεύεται, άρα να μην αφήνει έξω απ’ αυτήν, στο περιθώριο, σαν πολίτες δεύτερης κατηγορίας, εκείνους που δεν ασπάζονται τη θρησκευτική πίστη της πλειοψηφίας.» (Μιχάλη Σταθόπουλου, «Η συνταγματική κατοχύρωση της θρησκευτικής ελευθερίας και οι σχέσεις Πολιτείας – Εκκλησίας» σε Δημήτρη Χριστόπουλου (επιμ.) «Νομικά ζητήματα θρησκευτικής ετερότητας», Εκδόσεις Κριτική-ΚΕΜΟ, Αθήνα, 1999 – Συνημμένο 3)
«Δεν είναι σύμφωνο με τη θρησκευτική ελευθερία και τη θρησκευτική ουδετερότητα της απονομής της δικαιοσύνης το γεγονός να υπάρχει στα δικαστήρια η εικόνα του Χριστού. Κι αν αυτοί που έχουν προσφύγει στη δικαιοσύνη είναι μουσουλμάνοι; Αν είναι άθεοι; Δεν θα έχουν δίκιο αυτοί οι άνθρωποι να αισθάνονται ότι δεν θα τύχουν ισότιμης δικαστικής προστασίας που το κράτος οφείλει σε όλους ανεξαιρέτως τους Έλληνες πολίτες;» («Μιχάλης Σταθόπουλος: Μπορούν να διευθετηθούν τώρα οι σχέσεις κράτους – Εκκλησίας» «Αυγή» 13 Φεβρουαρίου 2005 http://www.avgi.gr/NavigateActiongo.action?articleID=239815 - Συνημμένο 4)
Τέλος, επισημαίνεται πως η παρουσία εικόνων στις αίθουσες των δικαστηρίων και του Ευαγγελίου στο εδώλιο εξέτασης μαρτύρων αποτελούν διοικητικές πρακτικές που δεν προβλέπονται από το νόμο. Ο Κώδικας Οργανισμού Δικαστηρίων προβλέπει ρητά μόνο τα ακόλουθα για την αίθουσα δικαστηρίου και την ενδεχόμενη ανάρτηση εικόνας αποθανόντος δικαστικού λειτουργού:
«Άρθρο 18. 4. Στην αίθουσα συνεδριάσεων υπάρχουν ιδιαίτερη έδρα για το δικαστήριο, ειδικά έδρανα για τους δικηγόρους και χωριστές θέσεις για τους διαδίκους, τους κατηγορουμένους, τους μάρτυρες και τους ακροατές. Τη διαρρύθμιση των αιθουσών, όπου συνεδριάζουν τα δικαστήρια, καθορίζει ειδικότερα με απόφασή του ο Υπουργός Δικαιοσύνης. 5. Η θέση του δικαστή που διευθύνει τη συνεδρίαση είναι στο μέσο των άλλων δικαστών. Η θέση του γενικού επιτρόπου ή του αναπληρωτή του, όταν παρίσταται, του εισαγγελέα ή του δημόσιου κατήγορου είναι το δεξιό και του γραμματέα στο αριστερό μέρος. Οι εισαγγελείς δημόσιοι κατήγοροι, δικηγόροι, διάδικοι, μάρτυρες και κατηγορούμενοι απευθύνονται προς το δικαστήριο όρθιοι.
Άρθρο 8 παρ 4. Με προεδρικό διάταγμα επιτρέπεται να αναρτηθεί σε χώρους των δικαστηρίων η εικόνα δικαστικού λειτουργού, που έχει αποβιώσει πριν από τρία τουλάχιστον έτη και είχε διακριθεί για τις δικαστικές του αρετές.»
Για όλους αυτούς τους λόγους, υποβάλλεται το αίτημα στο δικαστήριο να απομακρυνθούν η εικόνα του Χριστού και το Ευαγγέλιο, τουλάχιστο κατά την εξέταση της παρούσας υπόθεσης, ώστε να μην παραβιάζεται το Άρθρο 6.1 της ΕΣΔΑ για την απαραίτητη αντικειμενική αμεροληψία των δικαστών σε συνδυασμό με το Άρθρο 9 της ΕΣΔΑ για το σεβασμό της θρησκευτικής ελευθερίας και την πρόσφατη νομολογία στην υπόθεση Lautsi v. Italy.
(…)
Οι δηλούντες
Andrea Gilbert Παναγιώτης Δημητράς
[ακολουθεί το πλήρες κείμενο στα γαλλικά της απόφασης AFFAIRE LAUTSI c. ITALIE
http://cmiskp.echr.coe.int/tkp197/view.asp?action=html&documentId=857724&portal=hbkm&source=externalbydocnumber&table=F69A27FD8FB86142BF01C1166DEA398649]
Ο πληρεξούσιος συνήγορος της πρώτης αιτούσας και ο δεύτερος αιτών αφού έλαβαν το λόγο από τον πρόεδρο, ζήτησαν την παραδοχή των αιτημάτων τους, ως ανωτέρω.
Το Δικαστήριο, αφού συσκέφθηκε μυστικά στην έδρα του, με παρούσα τη Γραμματέα, κατάρτισε και ο πρόεδρος δημοσίευσε, αμέσως, την απόφασή του, με αριθμό 9167/2009, η οποία έχει ως εξής: Στις διατάξεις των άρθρων 339 επ. του ΚΠΔ διαλαμβάνονται εκείνα που προβλέπουν τη διαδικασία που τηρείται στο ακροατήριο κατά την εκδίκαση των ποινικών υποθέσεων. Σε καμιά, όμως, από αυτές τις διατάξεις ή σε διάταξη άλλου νόμου, προβλέπεται υποχρέωση του Δικαστηρίου απομάκρυνσης θρησκευτικών συμβόλων από το ακροατήριό του. Εξάλλου, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 18 παρ. 4 εδ. β’ του ν. 1756/1988 («Κώδικας Οργανισμού Δικαστηρίων») τη διαρρύθμιση των αιθουσών, όπου συνεδριάζουν τα Δικαστήρια, την καθορίζει, ειδικότερα, με απόφασή του, ο Υπουργός Δικαιοσύνης. Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 6 παρ 1 εδ. α’ της Ε.Σ.Δ.Α. ορίζεται: «Παν πρόσωπον έχει δικαίωμα, όπως η υπόθεσίς του δικασθή δικαίως, δημοσία και εντός λογικής προθεσμίας…» Τέλος, κατά τη διάταξη του άρθρου 9 της Ε.Σ.Δ.Α. ορίζεται «1. Παν πρόσωπον δικαιούται εις την ελευθερίαν σκέψεως, συνειδήσεως και θρησκείας. Το δικαίωμα τούτο επάγεται την ελευθερίαν αλλαγής θρησκείας ή πεποιθήσεων, ως και την ελευθερίαν εκδηλώσεως της θρησκείας ή των πεποιθήσεων μεμονωμένως, ή συλλογικώς, δημοσία ή κατ’ ιδίαν δια της λατρείας, της παιδείας και της ασκήσεως των θρησκευτικών καθηκόντων και τελετουργιών. 2. Η ελευθερία εκδηλώσεως της θρησκείας ή των πεποιθήσεων δεν επιτρέπεται να αποτελέσει αντικείμενον ετέρων περιορισμών πέραν των προβλεπομένων υπό του νόμου και αποτελούντων αναγκαία μέτρα, εν δημοκρατική κοινωνία δια την δημοσίαν ασφάλειαν, την προάσπισιν των δικαιωμάτων και ελευθεριών των άλλων». Στην προκειμένη περίπτωση η αιτούσα και ο μάρτυς Παναγιώτης Δημητράς πριν την έναρξη της διαδικασίας ζήτησαν να απομακρυνθούν από την αίθουσα συνεδρίασης (ακροατήριο) τα θρησκευτικά σύμβολα (εικόνα του Χριστού και Ιερό Ευαγγέλιο) ώστε να μην παραβιάζονται τα άρθρα 6 παρ. 1 και 9 της Ε.Σ.Δ.Α. Το ως άνω αίτημα πρέπει να απορριφθεί καθόσον, όπως προαναφέρθηκε, δεν προβλέπεται τέτοια υποχρέωση Δικαστηρίου. Η ύπαρξη δε στην αίθουσα συνεδρίασης της εικόνας του Χριστού και του Ιερού Ευαγγελίου στο έδρανο του μάρτυρα, δεν παραβιάζει τα ατομικά δικαιώματα των αιτούντων που απορρέουν από την αξία του ανθρώπου και συγκεκριμένα τη θρησκευτική ελευθερία τούτων, καθόσον η μεν πρώτη παρίσταται δια του πληρεξουσίου της Δικηγόρου (με την από 8-11-2009 εξουσιοδότηση) ο δε δεύτερος (ο μάρτυς Παν. Δημητράς) μπορεί να ορκιστεί σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 220 παρ. 2 ΚΠΔ. Η ύπαρξη, εξάλλου, των εν λόγω θρησκευτικών συμβόλων, ουδόλως επηρεάζει, καθ’ οιονδήποτε τρόπο την αντικειμενικότητα, την ευθυκρισία και την ελευθερία συνείδησης των Δικαστών, κατά την άσκηση του λειτουργήματός τους. Σημειώνεται, τέλος ότι η επικαλούμενη απόφαση του Ε.Δ.Δ.Α. αφορά την απομάκρυνση του σταυρού από τις ιταλικές σχολικές αίθουσες και δεν μπορεί να εφαρμοστεί, κατ’ αναλογία, για την απομάκρυνση των θρησκευτικών συμβόλων και από τις Δικαστικές αίθουσες της Ελλάδας. Εξάλλου η εν λόγω απόφαση δεν έχει, ακόμη, καταστεί τελεσίδικη.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει το αίτημα των αιτούντων: 1) Andrea-Helen GILBERT του Milton, και 2) Παναγιώτη ΔΗΜΗΤΡΑ του Ηλία, περί απομάκρυνσης των ιερών συμβόλων από την αίθουσα, κατά την παρούσα δίκη.
Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε δημόσια αμέσως στο ακροατήριό του.
Αθήνα 9-11-2009
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΕΦΕΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Στυλιανός ΔΑΡΕΛΛΗΣ Ευαγγελία ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ
Οι πρόσφυγες δεν είναι "δέματα΄" - Προς την κατεύθυνση αναθεώρησης του Κανονισμού Δουβλίνο ΙΙ
Refugees are not parcels
Rome, 28 April 2010. "Refugees are not parcels," said an Afghan asylum seeker
speaking about his odyssey in Europe before finally arriving in Italy, which was the
country considered responsible to examine his application for protection.
The EU Dublin Regulation that regulates which Member State is responsible for the
examination of asylum applications in the EU was the focus of a seminar that
presented the findings of the Project Dubliners produced by the Italian Council for
Refugees (CIR), together with the Ministries of Interior and the organisations of 6
Member States.
Through 75 interviews with asylum seekers before and after being transferred from
one state to another, the project highlights the serious flaws of the "Dublin system"
and the human suffering it causes.
A person affected by the Dublin Regulation told us: "I am a Syrian Kurd. During the
Kurdish New Year celebrations I was arrested and imprisoned for six long months.
During this time I was tortured, and because of the beatings, I have serious problems
in my legs and cannot use my fingers. Thanks to my father, I managed to arrive to
Hungary where I applied for asylum. However, I did not get adequate medical
treatment there so I travelled to Austria where I had access to the medical care I
needed. Unfortunately, after a while my treatment was postponed because of the
Dublin Regulation in Hungary”.
In many states - not in Italy - asylum seekers are detained for months, pending the
determination of the country that will be considered responsible to examine the
asylum application. Often, asylum seekers don’t receive any information regarding
the procedure and their rights.
Officials from Sweden, Hungary and Italy, and representatives of NGOs from these
countries and Germany, Greece and Spain highlighted the difficulties in the
application of the regulation during this seminar, which was held yesterday in Rome.
Reforming the Dublin mechanism
EU governments and the European Parliament are currently negotiating a
Commission’s proposal to revise the Dublin Regulation. This proposed reform,
opposed by some countries, is supported by CIR and ECRE, the European Council
on Refugees and Exiles, as it is considered as a positive first step in improving a
system that is currently inefficient, dysfunctional and does not respect the rights of
people in need of international protection. The organisations welcome the special
attention given to children and other dependent members of the family. In particular,
children who have arrived alone to Europe would have to be reunited with their
relatives present in other Member States if this is in the child’s best interest.
Further information
- Dubliners: Research and exchange of experience and practice on the Implementation of the
Dublin II Council Regulation Establishing the Criteria for Determining the mechanism
and the Member State Responsible for Examining an asylum application lodged in one
of the Member State by third country national
- The Italian Refugee Council (CIR) is member of ECRE, the European Council on Refugees
and Exiles, and works in defense of refugees and asylum seekers' rights in Italy.
Contact
Valeria Carlini
Relazioni Esterne e Comunicazione
CIR Consiglio Italiano per i Rifugiati
via del Velabro 5/a 00186 Roma
tel. 06 69200114 fax 06 69200116
e-mail cirstampa@cir-onlus.org
www.cir-onlus.org
Αναδημοσίευση από: www.ecre.org
Rome, 28 April 2010. "Refugees are not parcels," said an Afghan asylum seeker
speaking about his odyssey in Europe before finally arriving in Italy, which was the
country considered responsible to examine his application for protection.
The EU Dublin Regulation that regulates which Member State is responsible for the
examination of asylum applications in the EU was the focus of a seminar that
presented the findings of the Project Dubliners produced by the Italian Council for
Refugees (CIR), together with the Ministries of Interior and the organisations of 6
Member States.
Through 75 interviews with asylum seekers before and after being transferred from
one state to another, the project highlights the serious flaws of the "Dublin system"
and the human suffering it causes.
A person affected by the Dublin Regulation told us: "I am a Syrian Kurd. During the
Kurdish New Year celebrations I was arrested and imprisoned for six long months.
During this time I was tortured, and because of the beatings, I have serious problems
in my legs and cannot use my fingers. Thanks to my father, I managed to arrive to
Hungary where I applied for asylum. However, I did not get adequate medical
treatment there so I travelled to Austria where I had access to the medical care I
needed. Unfortunately, after a while my treatment was postponed because of the
Dublin Regulation in Hungary”.
In many states - not in Italy - asylum seekers are detained for months, pending the
determination of the country that will be considered responsible to examine the
asylum application. Often, asylum seekers don’t receive any information regarding
the procedure and their rights.
Officials from Sweden, Hungary and Italy, and representatives of NGOs from these
countries and Germany, Greece and Spain highlighted the difficulties in the
application of the regulation during this seminar, which was held yesterday in Rome.
Reforming the Dublin mechanism
EU governments and the European Parliament are currently negotiating a
Commission’s proposal to revise the Dublin Regulation. This proposed reform,
opposed by some countries, is supported by CIR and ECRE, the European Council
on Refugees and Exiles, as it is considered as a positive first step in improving a
system that is currently inefficient, dysfunctional and does not respect the rights of
people in need of international protection. The organisations welcome the special
attention given to children and other dependent members of the family. In particular,
children who have arrived alone to Europe would have to be reunited with their
relatives present in other Member States if this is in the child’s best interest.
Further information
- Dubliners: Research and exchange of experience and practice on the Implementation of the
Dublin II Council Regulation Establishing the Criteria for Determining the mechanism
and the Member State Responsible for Examining an asylum application lodged in one
of the Member State by third country national
- The Italian Refugee Council (CIR) is member of ECRE, the European Council on Refugees
and Exiles, and works in defense of refugees and asylum seekers' rights in Italy.
Contact
Valeria Carlini
Relazioni Esterne e Comunicazione
CIR Consiglio Italiano per i Rifugiati
via del Velabro 5/a 00186 Roma
tel. 06 69200114 fax 06 69200116
e-mail cirstampa@cir-onlus.org
www.cir-onlus.org
Αναδημοσίευση από: www.ecre.org
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)